zaterdag 17 december 2011

De held heet Jaap!


Even aan mijn streeklijst werken, vandaag. Na de buien trek ik daarom met Gert Vonk naar zijn gebied, de Reeuwijkse Plassen. De Kuifduiker is daar soms, en er is deze week een Roodkeelduiker gezien.
We treffen Doris Duits en Bertus de Lange. Dorus heeft de Kuifduiker net in beeld, maar als ik kijk, is ie weg! Gelukkig zien we in de verte wel de Roodkeel, maar we zien van grote afstand gelijk dat er iets mis is.


Het beest heeft een grote hoeveelheid visdraad om de snavel en om een paar vleugelpennen. We volgen het dier terwijl het constant probeert verlost te raken van de hinderlijke draden, maar dat lukt niet. Een poging om de duiker vanaf de kant te vangen loopt op niets uit. Gert schakelt daarop alle bronnen in Reeuwijk in, maar geen van de bootbezitters blijkt thuis.



Ondertussen zoeken we gevieren de plas af naar de Witoogeend. Gert denkt een Rosse Stekelstaart te herontdekken, maar Bertus en ik zoomen vanuit twee verschillende hoeken in op een Witkopeend. Leuk overleg, over een meter of veertig levert bevestiging: vrouwtje of juveniele Witkop!! Bertus meldt de vogel, en niet lang daarna vallen de eerste twitchers binnen.






Gert en ik zijn dan nog steeds bezig met de verwarde duiker. We spreken Jaap van Holst aan, die voer komt brengen bij zijn kippen, recht tegenover de plek waar wij staan. Jaap heeft een bootje met één peddel, en een polsstok en een los schepnet. Ik fabriceer een vangstok terwijl Gert en Jaap de boot in het water leggen. Voordat we het goed en wel doorhebben, is Jaap ongevraagd al in de boot gesprongen. Dat blijkt een goede zaak, want deze vijftiger (naar eigen zeggen) blijkt te peddelen als een inboorling! Meermalen weet hij - in de anderhalf uur dat hij als een jonge vent in de boot vaart - de zielenpoot tot op een paar meter te benaderen, maar de Roodkeelduiker snapt de goede bedoelingen niet en weet steeds net te ontkomen. Het is dan ook al donker als we Jaap uit de boot halen. Wat een held!


Gert en ik zijn opgebrand van het rennen langs de kant, maar Jaap blijkt fris als een hoentje en lacht ons zelfs een beetje uit. Natuurlijk bedanken wij hem hartelijk nadat we de spullen zijn erf weer hebben op gesjouwd. Net als Fred Klootwijk met zijn knuffelpelikaan zullen we morgen opnieuw proberen de duiker te vangen, als we een motorbootje mogen gebruiken.... Niet geprobeerd is in elk geval mis, en gezien het "zieligheidsniveau" is het de moeite waard, zelfs als we daarbij een bijzondere eend moeten verjagen.

4 opmerkingen:

  1. Hallo Paul,

    Ik heb even een vraag naar aanleiding van de foto\'s met de roodkeelduiker met visdraad. Als vogelliefhebber/sportvisser vind ik dit uiterst triest. Dit is simpelweg te voorkomen door draad op te ruimen en mee te nemen ipv zomaar weggooien. Mijn vraag is of ik die foto\'s mag gebruiken om door te sturen naar enkele sportvismagazines waarvan ik weet dat men dit soort situaties graag wil voorkomen en sportvissers hierop wijst.Helaas gaat het in dit soort situaties vaak om enkele onzorgvuldige personen, wat ten koste gaat van de wel zorgvuldige en oplettende vissers.

    Vr.Groet,
    David Rietveld

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha Paul,

    De foto’s zijn goed aangekomen. Jammer dat we hen niet hebben kunnen vangen want als er niks gebeurd word dit zeker zijn dood. Ik zal proberen of ik hem nog een keer in beeld krijg en zal dan nog een poging wagen om hem te vangen en als dit lukt laat ik je dit via de mail weten.

    Met vriendelijke groet,

    Jaap van Holst

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi verslag,
    Ik ben benieuwd hoe het met die arme kuifduiker afloopt. Ben je nog teruggeweest vandaag (hoewel het weer er niet voor was...onweer)
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een drama....Zou de Roodkeel de koude nacht overleefd hebben?
    Ik wacht met spanning op het vervolg!
    groet,
    Maria

    BeantwoordenVerwijderen

Schrijf hier uw reactie, en.....houd het netjes!