zondag 28 januari 2018

Een goed begin

Vorig jaar was een drama als het om nieuwe soorten gaat. Bijna niks! En dus is een rit naar Scheemda de moeite waard. Het kan zomaar een goed begin zijn: Sinds een paar dagen zit daar in een achtertuin een Zwartkeellijster, een vogel die normaal niet voorbij het Oeralgebergte komt. Één keer eerder had ik een kans deze vogel te zien, op Texel, maar miste het beestje op een paar minuten.


Als ik aankom aan het begin van de middag is de vogel natuurlijk niet in beeld. Ik posteer mij naast Martijn de Jong in een achtertuin van een heel vriendelijke oudere Groninger die zelf ook geniet van de aandacht van de vogelaars. We zijn dan met een man of zes, want de grote groep heeft de weg naar dit tuintje niet gevonden.


Het blijft lastig, een Lijster. Altijd schuchter en zelden rustig zodat een foto makkelijk is. Het eerste beeld van de vogel is typisch, spiedend tussen de takken om te zien of het veilig is. Een Sperwer in de buurt maakt het de vogel en dus ook ons niet gemakkelijk. Maar, na een poosje komt de vogel op een voedertafel. Het regent ondertussen en het licht is ook niet best, maar: Nieuwe soort voor 2018 is binnen: de Zwartkeellijster!











zaterdag 6 januari 2018

Onderduiken

Voor het eerst in mijn leven vier ik Oud en Nieuw niet in Nederland. Ik begin dit jaar in Egypte, in Marsa Alam om precies te zijn. In een resort aan de rand van de woestijn aan de kust van de Rode Zee waar de mooiste koraalriffen van het Noordelijk halfrond in de baai van het hotel liggen.


Ik heb eigelijk nooit gesnorkeld. Met geleende zwemvliezen (dank Liesbeth!) en een snorkelsetje uit de aanbiedingenbak maak ik de eerste onhandige slagen vanaf de pier van het resort. Vanaf die pier duik je middenin een enorm zeeaquarium met honderden soorten vissen. Ik zwem deze week meerdere keren in de baai en maak samen met Liesbeth een prachtige excursie naar Hamata, de Malediven van de Rode Zee. En telkens kom ik euforisch het water uit. Koud, dat wel, door de wind die stevig waait maar dat is met temperaturen boven de 20 graden het enige punt om over te klagen.



Ik ben voorbereid: een waterbestendige kindercamera van Nikon (de Coolpix W100) gaat elke keer mee. Geen heel hoogstaand ding, maar het lukt om leuke sfeerbeelden te maken van wat zich allemaal onder de waterspiegel afspeelt.
Ik ken de soorten niet. De voorbereidingen betroffen de vogels en dat zijn er niet veel. Toch scoor ik nog een paar nieuwe soorten op mijn lijst door de Hemprichs Meeuw, de Rode-zeerifreiger, een Barbarijnse Valk en een Mangrovereiger. Toch leuk als je je op een paar honderd vierkante meter van een enorm land moet blijven. Bekendere soorten als de Blauwborst, de Koereiger en een Visarend leveren mooie foto's op, maar de echte pracht zit deze keer onder water.

Toppunten: een voorbij zwemmende Zeeschildpad, een baarsachtige vis van een meter die het op mij heeft voorzien en een school vissen die met opengesperde bek en kieuwen om mij heen zwemt. Onderaan dit bericht zal ik wat filmpjes uploaden die doorgaans op een desktop goed zijn af te spelen.   Uiteindelijk blijken die films ook beter te zijn dan de foto's: iets om de volgende keer rekening mee te houden.



Vet boffen met zwemkoningin Liesbeth: zij wijst mij de Karetschildpad
Nieuwe soort: Hemprichs Meeuw















Het is aan te raden: de feestdagen in het buitenland. Dat merk ik vooral als ik weer terug ben en mijn eerste rondje regio doe. Wat een kou! Maar ook wel weer leuk. Al denk ik dat ik volgend jaar weer kies voor een zonniger jaarwisseling......



Video: