donderdag 28 augustus 2014

Wit

Prunje, bij Serooskerke in Zeeland. Daar ga ik heen ondanks dat ik eerder heb gezegd dat ik nooit meer achter een Ross' Gans aan zou gaan. Telkens blijkt de door mij waargenomen gans een ontsnapt beest te zijn. Leuk om te zien, maar tellen doet een "escape" niet. Maar ja, nu zit er één in Zeeland……

Dus ga ik, zonder dat er een melding is. Eerst even kijken op de plek waar de vogel eerder is gemeld, maar daar zit geen witte gans met zwarte staart (zo lijkt het, maar het zijn de vleugelpunten die zwart zijn). Op goed geluk rijd ik naar Prunje Noord omdat daarvandaan regelmatig Brandganzen vliegen. In een grote groep ganzen zitten witte plekken! Telescoop erop en….. Eerst een Indische Gans, dan een kruising van een Sneeuwgans, en dan toch de Ross'. Een nieuwe soort voor me, nummer elf van dit jaar. De gans zit ver, en het is -precies als voorspeld- bewolkt hier. Op goed geluk.


Gelukkig gaat de gans nog even aan de wandel wat betere platen oplevert.

Dit is 'm dus niet….



Missie geslaagd, dus richting huis. Natuurlijk rijd ik even langs de Brouwersdam waar altijd wel iets te zien is. Er dobbert nog een Roodhalsfuut rond, en de Grijze Zeehonden zijn weer bij de spuisluis. Een groepje Steenlopers verkleedt zich langzaam naar winterkleed.



Tot slot nog even naar de dam van Stellendam. Het is daar druk met Lepelaars, Oeverlopers, Aalscholvers, Meeuwen, Tureluurs en Rosse Grutto's. Zoals het hoort in deze tijd op een zandplaat. Als dan ook nog een Kleine Zilverreiger door het beeld vliegt is de ochtend echt wel geslaagd.









dinsdag 26 augustus 2014

Boom

Na het kleurloze Texel-avontuurtje maar even een intermezzo uit de kikkerkamer: de nieuwe aanwinst Boomkikkers. Omdat ze zo lekker kleuren.






zondag 24 augustus 2014

Lijstjesvogel

Terwijl ik gisteren een poging deed om de Kanaaljuffer te vinden, kwam van Texel de melding over de Koningseider. Een vrouwtje. Ik stond tegen de Duitse grens bij Zevenaar, en dan is Texel heel ver.

Dus vandaag heel vroeg op om samen met Rick Schonewille de boot van half negen te nemen. Onderweg komt de melding dat de zee-eend dicht bij de veerhaven zwemt, en dus ga ik voor het eerst te voet de boot in en het eiland op. Stukje sjouwen en al snel hebben we de Koningseider in beeld. Nieuwe soort voor ons allebei! Maar, om nou te zeggen "wat een mooie twitch"……. Nee. Een wat saaie eend met een donkere snavel, een wat lichter hoofd en een kleiner formaat. Een saaie "lijstjesvogel" waarvan je liever een prachtig gekleurd mannetje wilt zien. Maar ja, zij telt wel!



Flink in de rui: die vliegt voorlopig niet ver.
Rugzwemmen en poetsen


We worden door een heftige onweersbui weer naar de boot gejaagd, de boot van tien uur. Het laatste stukje mag ik doorweekt achterin de auto van Eric Menkveld meerijden, hij vindt mij schuilend achter een vrachtwagen. Zeiknat vertrekken we weer van Texel, na iets meer dan een uur vogelen.

De plek vanaf de boot
Ik ben voor de lunch weer thuis; zo heb je nog eens wat aan de regenachtige zondag! 


vrijdag 22 augustus 2014

Lange poten

Tussen de buien door bezoek ik even de Steltkluten bij Polsbroekerdam. Ze lijken niet zo bijzonder nu er broedgevallen zijn in Nederland, maar ze zijn natuurlijk wel bijzonder én mooi. Daarbij heb ik nog nooit zes van deze beestjes in één beeld gezien.

De vogels zitten precies middenin het Natuurontwikkelingsgebied, dus ik moet even flink aan de wandel. Door het weiland, langs de koeien, totdat ik bij de plas kom. De Steltkluten zitten mooi op één plek bij elkaar, in het gezelschap van Zwarte Ruiters, Watersnippen en zelfs een Krombekstrandloper. Echt dichtbij komen ze allemaal niet, dus de platen….











Zo lang zijn die poten dus. 
De enige vogel die wel in de buurt komt is een kwade Winterkoning, waarschijnlijk gestoord door mijn aanwezigheid. De "kleine Jan" gaat op de foto, onder protest.


En dan weer terug. Het regent ondertussen lekker door wat mij een meewarige blik van een kalfje oplevert. Ach, je bent er even uit….


maandag 18 augustus 2014

Veel

Natuurlijk doe ik een poging om de door de beheerder van Natuurmonumenten in Nieuwkoop ontdekte  Ralreiger aan mijn jaarlijst toe te voegen, maar vanaf de openbare weg is dat niet te doen. En het idee om er naartoe te varen stuit op de wet: varen mag daar niet. De weelderige vegetatie rond de Lepelaarkolonie maakt een twitch onmogelijk. En dus rijd ik maar even door de polders van Zegveld en Waverveen.

En dat is ook leuk: Purperreigers, hele families Buizerd, tientallen Grote Zilverreigers en een weiland vol Ooievaars. In de Waverhoek jaagt een stel Bruine Kiekendieven met hun jongen de boel op, waarbij een dozijn Watersnippen zich zorgvuldig verstopt.







Een enorme bui jaagt mij de auto weer in. Het is weer herfst….

woensdag 13 augustus 2014

Goed gemaakt

Soms moet ik toch even nadenken over mijn teksten op dit blog. Zeker in dit geval. Nou heb ik natuurlijk net als ieder ander wel een paar lelijke dips (missers, in het Nederlands) gehad, maar die van de Woestijnplevier waren wel heel lelijk. Er wordt zelfs onder ons groepje nog wel eens meesmuilend over gesproken.

Het verhaal begon tijdens de TOP OF HOLLAND in 2012 toen mijn team weigerde naar de net ontdekte Woestijnplevier bij de Punt van Reide te gaan. Dus ging ik een week later nog eens naar de punt van Oost Nederland om de plevier op te pikken, wat ook net niet lukte. Die keer kon ik echter niemand de schuld geven.

En dus reageer ik heftig op de melding van een Woestijnplevier bij Den Oever, gisterenavond. Ik neem vrij, en ga voor de herkansing en voor de eerste melding van de dag vast naar Noord Holland. Onderweg zitten ook een paar Lachsterns die ik graag nog eens beter op de foto wil zetten. Daar aangekomen kijk ik even op mijn telefoon waarop net de melding van de Woestijnplevier is verschenen: de Lachsterns moeten even wachten.

Niet veel later sluit ik mij aan bij een groepje waarin Pieter Doorn, zijn lieve vrouw Maartje en Conny Leijdekker. Gezellig dus, en succesvol: op een meter of honderd zit de zo gewenste soort tussen een stel Bontbekplevieren rustig te slapen. Het is een wat kleurloos beest, zit ver weg, dus levert niet de mooiste plaat, en toch heb ik weer eens een "hoera"-gevoel.




Ik kiek nog even wat andere soorten op de Waddenzee, vooral van verenkleed wisselende Zwarte en Grote Sterns en kan met een nieuwe soort op mijn levenslijst op mijn gemak terug naar de plek van de Lachsterns. Ik stop nog even bij Balgzand waar heel veel Regenwulpen en Zilverplevieren het hoge water ontvluchten.





Bij Zijpe zoeken Pieter en Co. mee naar de Lachsterns, maar we vinden "slechts" een heel drukke Grauwe Franjepoot, druk etend en op afstand. Het is al een klein beestje -vergelijk maar met de Visdief, ook geen reus- dus een plaatje maken is nog een hele toer.



Nou kan mijn dag toch niet meer stuk, dus ik doe het met deze plaatjes en ga op een ander stekje zoeken naar de Lachstern. Die vind ik op een plek waar ik eerder deze soort al eens zag. Maar de afstand is ook bij deze soort spelbreker, samen met de stevige wind. Niet echt een verbetering, fotografisch gezien, maar ik zie nu wel drie exemplaren.



Weer eens een ouderwets dagje twitchen, met een nieuwe soort! Dank aan Pieter, Maartje en Conny voor de gezelligheid en aan iedereen die vandaag mijn Whatsapp heeft gevuld met felicitaties en medeleven!