zondag 11 juni 2017

Boze Buurman

Heel soms gooi ik wat oud brood op het dak van de berging, met als resultaat dat meeuwen dat opeten en ik daarvan foto's maak. Klein nadeel is dat de vreetzakken zich wel eens willen ontlasten, wat mijn buren dan -op zo'n lekkere zonnige dag- minder leuk blijken te vinden. Gelukkig heb ik op dat moment al een paar leuke plaatjes van de engelachtige meeuwen.





In de middag loop ik nog een rondje. Geen echte hoogtepunten, al is het best vreemd om alleen de kop (oh nee, hoofd) en benen van een paard te zien: waar is de rest gebleven?


zondag 4 juni 2017

Sjaak van Maastricht

Wat een heerlijke dag! Natuurlijk sla ik de uitnodiging van Marianne en Maria niet af, en rijd vanmorgen de lange weg naar Zuid Limburg. Maar liefst drie doelsoorten op de lijst: Het Dwergblauwtje, de Veldparelmoervlinder en het Scheefbloemwitje. Voor ons alle drie nieuwe soorten voor Nederland. En daarnaast nog wat te sprokkelen voor ieder afzonderlijk. Zoals het Boswitje en de Iepenpage voor Maria en de Plasrombout voor mij.

Maar er komt natuurlijk van alles voorbij, al regent het even en waait het stevig wat voor vlinderen niet goed is, en voor macrofoto's een handicap is. En het is een dag met alleen de macrolens op de camera. Heerlijk als de zomer er weer is en die lens uit de tas komt. Het betekent ook op je buik door het struweel om heel rustig en geconcentreerd een beest tot op een paar centimeter te benaderen om dat gedetailleerde plaatje te maken. Ik weet weer hoe dat er uit ziet, want ik zie Marianne regelmatig door het stof gaan vandaag.

We rijden op coordinaten de soorten langs, maken daarom korte wandelingen in prachtige gebieden, met hier en daar een leuke verrassing. Zoals berggeiten en Rob Martens bij de Dwergblauwtjes, en de Veldparelmoervlinder wordt ons aangewezen door een gezellige Limburger met de fantastische naam Sjaak van Maastricht! De route naar de Iepenpage die Sjaak ons geeft levert geen resultaat: op de plek breekt net een buitje los en dan zijn de vlinders plots verdwenen. Een klein dipje dus.... In de Heemtuin van Maastricht worden we getrakteerd op een koor tijdens de voor ons onbekende open dag. Omdat ik toch een blog moet vullen, maak ik plaatjes van het feest en de bloemenpracht.

De drie doelsoorten worden vlot gevonden, wat ons bijna doet vergeten dat het om heel zeldzame vlinders gaat. Echt van die soorten die we mogelijk nooit meer zullen zien. Dat, de wandelingen en het gezelschap van vandaag maken het een heerlijk dagje Limburg. Omdat het om zeldzame soorten gaat en om kwetsbare plekken, kan ik niet precies vertellen waar we zijn geweest. De Pietersberg beklimmen met deze temperatuur was goed te doen: Dat het Boswitje alleen daar voorkomt, is nagenoeg bekend....








Uit Maastricht? Nee, Van Maastricht!









Boswitje

zaterdag 3 juni 2017

Moord

DIT BERICHT BEVAT SCHOKKENDE BEELDEN: NIET GESCHIKT VOOR WEEKHARTIGEN.

Een Sperwer die in mijn tuin mussen vangt, dat kennen we wel. Maar voor de tweede keer deze zomer (!) breekt paniek uit onder de mussen als een Gaai een jonge mus weet te vangen. Je kent ze wel: die mooie taupe-gekleurde kraaien met die prachtige blauwe veren die in de herfst met eikel in de bek vliegen. Nou....een musje lusten ze ook!





zondag 28 mei 2017

Nood

Bijna een maand geen bericht; dat is vast niet goed voor mijn lezerskring. Gewoon te veel gedoe waardoor ik niet zo aan vogelen toekom. Intimi begrijpen het wel.
Vroeg op vanmorgen, na een warme nacht. Fijne kans om eens de ochtendzang van de vogeltjes in de Groene Jonker te horen. Ik ben al een paar keer op zoek geweest naar de Sprinkhaanzanger, en die heb ik vanmorgen als eerste in beeld, luid ratelend maar verstopt. En dat hoort zo!


Het tegenlicht is op deze prachtige dag keihard, maar een stukje verder krijg ik zo toch een Bosrietzanger op de foto. Het is niet anders.

Bosrietzanger
De vogel onderscheidt zich van de Kleine Karekiet door de zang, en dat is prettig want uiterlijk zie ik geen verschil. Zeker niet met de zon recht voor.

Kleine Karekiet, met wat beter licht
Het is echt de dag van de rietvogels: Minstens tien Blauwborsten en veel meer Rietzangers fluiten hun liedje, ondersteund door het geratel van Snorren.
Op een drooggevallen stukje bedelt een jonge Blauwborst bij de vader, terwijl verderop een stel Koekoeken een nest van een Blauwborst lijkt te gebruiken voor de eigen eieren. Samen met een paar andere wandelaars bekijk ik het schouwspel op afstand. Het is één van die omstanders die mij wijst op een schaap dat bijna geheel in de modder is verdwenen.
Gelukkig heb ik wat telefoonnummers van boswachters, en het lukt om de piket van Natuurmonumenten aan de telefoon te krijgen. Boswachter Arie informeert de eigenaar, en ik hoop maar dat die op tijd is gekomen.



zaterdag 29 april 2017

Plakken

Lekker weer, even naar buiten. Ik besluit een plaatje te gaan maken van de Sprinkhaanzanger. Gewoon omdat het kan. In de Groene Jonker zingt er één, staat op Waarneming.



Ik kan hem niet vinden, klets wat bij met Hans Russer en Wouter Kortleve, maak plaatjes van een Snor en de luidruchtige Rietzangers, en ga op zoek naar twee Koereigers die in de buurt rondhangen.

video


Ik vind ze vrij vlot, maak een filmpje van het stel dat de koeien lijkt te pikken en rijd vervolgens achter een melding van een Zeearend aan, bij Nieuwkoop. Net als ik besluit om naar huis te gaan, piept Wouter een Grote Grijze Snip, in de Groene Jonker.... Dat zou wel heel bijzonder zijn, en ik rijd dus terug. Nog maar één keer eerder zag ik deze vogel in Nederland, en dan ook nog in het saaie winterkleed. Binnen tien minuten sluit ik mij opnieuw aan bij Wouter die de vogel nog steeds in beeld heeft.




Ik kan ruim een half uur genieten van de vogel die normaal in Siberië en Noord Amerika verblijft. Het beestje loopt samen met wat Kemphanen en een Grutto rustig te eten. Dan vliegt de Snip op, samen met een prachtige Zwarte Ruiter in zomerkleed, ver het gebied in. Gelukkig heb ik de foto's nog...... Al zijn ze vanaf grote afstand gemaakt.


De Sprinkhaanzanger vind ik niet (ook daarvan heb ik gelukkig nog een foto, hieronder), en ik moet nu echt naar huis. Voor een uurtje vogelen ben ik wel een beetje te lang blijven plakken, maar een beter excuus dan een Grote Grijze Snip bestaat bijna niet......