donderdag 30 december 2010

Eindelijk een Barmsijs

Ik heb ernstig overwogen om toch weer naar Zeeland te rijden om de Geelpootruiter te kieken, zeker toen gisteren de Grote Trap daar in de buurt op leek te duiken. Maar een definitieve melding bleef uit. En eigenlijk was ik ook wat te laat wakker om die toch wat lange rit te doen.
Dus tussen de middag maar even met de hond naar de natuurplas bij ons in Woerden. Ik hoop daar de Grote Barmsijs te treffen, een soort die ik sinds ik registreer niet meer heb gezien.
Thuis leek het nogal mee te vallen, maar aan de rand van Woerden is het ernstig mistig. Dan ben je ook wel blij dat je niet onderweg bent.... Het lukt om zonder filtering de waterige zon te fotograferen, en een grote groep Grote Canadese Ganzen schimt op de plas. Dat belooft weinig goeds voor de foto's van de zangers die toch vaak hoog in de bomen zitten. Maar, met dat aparte licht, geeft het ook wel sfeer.
Rietgors in winterkleed
Groepje met van alles wat
Ik tref een grote groep zangertjes. Het kost wel enige moeite om te ontdekken waaruit de groep bestaat, maar het blijken Rietgorzen, Kneuen, Kepen en Groenlingen. Helaas dus geen Sijzen. In de bomen tref ik wel een groepje Staartmezen waarin twee exemplaren met bijna witte koppen. Maar om nou gelijk te zeggen dat het Witkopstaartmezen zijn? Ik heb wel wittere koppen gezien, en er bestaan ook witkoppige....om het simpel te houden.... Ik leg de waarneming maar even voor aan de specialisten van Waarneming.nl
Wit genoeg?
Een gewone Staartmees
Na een uurtje turen rijd ik Veldwijk af om daar de spoordijk en de polder even te beschouwen. Het levert niks op, maar ik ben wel gelijk in Harmelen waar ik even naar de educatieplek "de Kievit" ga. Ook daar tref ik dezelfde zangertjes en ook nog een groep Putters waarin zowaar twee Grote Barmsijzen mee-eten. Een nieuwe soort! Maar ook de prachtige Kepen laten zich mooi vastleggen.
Het is prachtig in Harmelen, al stuurt het vuurwerk in de wijk de boel in de war. De vogels vliegen opgejaagd heen en weer. Soms in mijn voordeel, en soms niet. Een stel Ringmussen, een Grote Bonte Specht en een Matkop maken mijn tochtje af.



Morgen eerst maar oud en nieuw, maar wie weet zondag toch maar even Zeeland? Hoe dan ook: alle lezers heel hartelijk dank voor alle (meest positieve) reacties dit jaar, en voor volgend jaar wens ik jullie heel veel gezondheid, liefde en geluk toe!

Tot volgend jaar!

zondag 26 december 2010

Uiltjes gevonden

Telkens als ik de hond uitlaat zoek ik toch wel even de Steenuilen naast mijn wijk op, maar sinds 25 oktober waren ze geheel uit beeld. Maar vanmorgen, in de sneeuw en door de mist, zag ik vaag de contouren van de uiltjes op de bekende plek. Snel naar huis om de camera te pakken.
Terwijl één uil snel weer onder de dakbedekking kruipt, blijft de andere parmantig op het dak zitten, helaas wel wat verder weg dan de eerste. Ondertussen vallen kraaien en zangertjes de uil lastig, maar die is onverschrokken.


Toch stoer dat een vluchtje Staartmezen ook het lef heeft om de uil te pesten, om vervolgens vlak bij mij in een struik te gaan zitten.

Verder pak ik vanmiddag nog een stel Roeken en een Zwartkop mee in de wijk. Lekker weer!!!


vrijdag 24 december 2010

Urban Kingfisher


Lekker hoor, even vakantie. Nog even napuffen van de reis naar Zeeland, maar vanmiddag toch even op pad. Hans Russer heeft Grote Barmsijzen in zijn tuin, en die “moet” ik nog, dus op naar Maarssenbroek. Onderweg tref ik als revival een groep gemengde ganzen: Canadezen en Grauwe.
Aangekomen in Maarssenbroek, waar ik nog een verleden heb in het divisie-volleybal, tref ik al snel Koperwieken, Kramsvogels, Staartmezen, Boomkruipers en Sijzen. Vooral die laatste geven hoop op zicht op de neefjes, maar helaas. Wel levert de zoektocht een IJsvogel op, maar ik kan er niet dichtbij komen.

Ik geef op en rijd een paar straten verder omdat daar ook een IJsvogel is gezien. Een wandelingetje in een parkje levert wel een beeld van de toestand van de vogels: een stuk of tien Blauwe Reigers staan verspreid te kleumen op het ijs.
Dan ontmoet ik Huib de Rooij, één van de melders van de IJsvogel. Hij vertelt me waar de vogel zoal zit, en ik wandel rustig de aangewezen kant uit. In een tuin zie ik plots het oranje van een stel Kepen. Samen met Vinken en Groenlingen genieten ze van het aangeboden voer in de tuin.

Op het ijs zie ik dan een Grote Gele Kwikstaart; leuk, want daar wil ik nog een foto van! Er blijken er twee rond te stappen, een erg gele, en een wat minder gele… Ik wandel terug naar Huib, want dit is de soort waarnaar hij op zoek is. Mooie ruil….

Vervolgens post ik een paar minuten bij de plek die Huib aanwees, en zie al snel de “blauwe flits” voorbij komen, met een flinke –in vergelijking met de vogel- vis in de snavel. Vanachter een boom leg ik vast hoe de IJsvogel het visje mishandelt tot de dood er op volgt, om daarna minutenlang de vis in en uit de bek te jongleren voordat er eindelijk wordt ingeslikt. De prachtige visser schudt zich netjes en gaat lekker uitbuiken in de takken.







Een mooi gezicht! Zo'n serie wilde ik graag maken! Jammer van het slechte licht (ISO 3200 en dus heel veel ruisreductie) waardoor de foto’s wat scherpte missen, en de achtergrond (het hek van een tennisbaan). Maar zelfs al vond ik niet wat ik zocht, ik ben best tevreden met wat ik vond zonder te zoeken…..

Naschrift: Huib en ik hebben wat heen en weer gemaild over de wederzijdse resultaten. Leuk als je in het veld mensen ontmoet met dezelfde interesse. Huib stuurde een foto van het moment dat ik in de bittere kou de IJsvogel vastleg. Zo ziet dat er dus uit....

donderdag 23 december 2010

Zeeland is prachtig, ook met sneeuw. Dag 2.

Toch eerst even kijken of de weg naar de Grote Geelpootruiter wat verbeterd is, maar dat is niet zo. Alle dijkwegen liggen er eng glibberig bij.

Jammer, maar ik moet nog wat goedmaken. Wat baalde ik op mijn eenvoudige hotelkamer toen Robert liet weten dat mijn Kuifduiker een Geoorde Fuut was. Het verschil zit in de zwartige wang. Dus, terug naar het Veerse Meer.
Onderweg geprobeerd de schoonheid van Winter in Zeeland te vangen.

Alle vogels van gisteren zijn er nog, en nu ook de Kuifduiker! Ver weg maar duidelijk. Een voorbij jagende Blauwe Kiekendief-man is een extra cadeau.
Dit is 'm niet, dit is een Middelste Zaagbek
Dit is de Kuifduiker....
 
Het wordt toch een beetje een plaatjesgalerij: er zit ook zo veel in Zeeland dat bij ons in Woerden ontbreekt. Voor het eerst ga ik vogelen op de Brouwersdam, een bekende plek voor vogelaars. Onderweg tref ik duizenden Kolganzen, Rotganzen en Brandganzen, maar bijzonderheden zitten er niet bij (mijn Hutchins’ van gisteren werd ook al afgekeurd….. Zal wel een kruising van een Brandgans en een Canadees zijn geweest).
Op de Brouwersdam is het feest: bij de spuisluizen dobberen negen zeehonden in het water, lief spelend. Ik herken een stel Grijze Zeehonden(met een Romeinse neus) en een stuk of wat Gewone Zeehonden. Schitterend om te zien!



Maar ik kwam voor de zeesoorten! Ik krijg Eiders, Zwarte Zee-eenden, Brilduikers en het hele stel strandbeesten in de kijker. Eindelijk behoorlijke platen van de Zilverplevier en van de Kanoet, en verder nog Bonte Strandlopers, Paarse Strandlopers, Drieteenstrandlopers en natuurlijk Scholeksters. Maar ook de voorbijvliegende Smienten doen het goed.
Nieuwe fotosoort, wel wat ver (400mm met 2.0 converter)
 




Er zit een ongewoon grote groep Witbuikrotganzen op de dam. Maar ze zijn of net weg, of ze komen straks weer: Ik kan ze niet vinden! Ik dacht dat dit ze waren, maar dat blijkt ook al fout. Het is echt heel veel leren, achteraf met de hulp van de kenners van Waarneming.nl.
 

 Als ik een deel van mijn proviand loos voor ik naar huis ga, geeft dat een prima kans op meeuwenportretten: Vooral de Zilvermeeuw en de Kokmeeuw eten vlak voor de camera een hapje mee, een langsvliegende Drieteenmeeuw  laat zich niet verleiden. Da’s jammer want een nieuwe soort zonder foto is net even minder leuk.
Als ik weer de bewoonde wereld inrijd, bij Pernis zo ongeveer, waardeer je de pracht van Zeeland nog meer. Wat een drukte hier in de Randstad…… Misschien toch nog een keer terug voor die Ruiter als de sneeuw van de dijken is….. Voorlopig heeft de kust van Zeeland een witte rand (foto 1).