woensdag 30 oktober 2013

Nieuwtje tussendoor

Tussen mijn afspraken in Rotterdam rijd ik even heen en weer naar de Prinses Maximaweg om een nieuwe soort binnen te tikken die al een paar dagen daar rondhupt: de Izabeltapuit.

De verschillen met de gewone Tapuit zijn subtiel. De vogel toont lichter, bruin waar de gewone grijzer is, en mist wat contrast. Daarom is het zonnige weer een handicap: door het felle licht komen harde contrasten weer makkelijk terug.
Izabeltapuit




Gewone Tapuit















Het vogeltje is makkelijk te vinden, samen met twee gewone Tapuiten waardoor het onderscheid ook eenvoudiger is. Daarbij is het dier redelijk benaderbaar tot op een meter of tien zodat een fijne plaat ook wel lukt. Ik stap na een kwartiertje weer in de auto voor de volgende afspraak, een nieuwe soort rijker. Leuk!






maandag 28 oktober 2013

Barca!

Een bezoek aan Simone, onze oudste die een klein half jaar stage loopt in het buitenland, brengt de rest van het gezin voor vijf dagen naar Barcelona. Vreemd genoeg zie ik daar geen Vale Gierzwaluwen, maar daar zit ik niet mee. Wel een drukke, zoemende en mooie stad. En dan nog het weer waardoor we constant buiten vertoeven. Heerlijk!

Simone is hier al twee maanden, en is een prima gids: we zien de "gewone" attracties van Barca, en nog wat meer, vooral van de Gotische wijk waarin zij woont. De geluiden gonzen dag en nacht door de smalle straatjes waaraan hoge huizen staan. 

Natuurlijk heb ik een camera mee waarmee ik als toerist en beginnend "urban photographer" mijn familie, de voorbijtrekkende pracht en kunst (ook soms tussen aanhalingstekens) vastleg. 

Ons uitzicht

Rechts Buddha
De inspiratie voor Simone
Hereniging

Het is leuk om te merken dat Simone inspiratie haalt uit de natuur en dat in haar kunstopdrachten gebruikt. "De appel valt .....". In het atelier hangen vogels en Simone brengt veel tijd door in de dierentuin. Ze leidt ons langs haar favorieten: de Toekans en de Miereneter. 

De rest van de dieren is ook de moeite waard en de opzet van de Zoo is prachtig ruim. Ook een aanrader dus. Ik vermaak me met de prachtige Steltkluten en een Vale Gier die boos kijkend prachtig poseert tegen het licht in. 





Nog lastig om deze op de foto te krijgen
De altijd drukke metro van Barcelona brengt je overal
Natuurlijk bezoeken we de Ramblas, de haven, een paar kerken, de ingepakte Sagrada Familia en het klooster van Montserrat. Die laatste bezoeken we via een kabelbaan en dat levert prachtige uitzichten, al kijkt Cathy er een beetje tegenop. Ook op de berg is het zeer de moeite waard: de kerk van het klooster is prachtig en herbergt het unieke beeld van Maria dat voor bedevaartgangers als belangrijk relekwie wordt bezocht. De grot waar Maria volgens herdersjongens zo'n twaalfhonderd jaar geleden verscheen bezoeken we niet: nog hoger de berg op is een stapje te ver.....


In tegenlicht, het enorme project van Gaudi, begonnen in 1909


Zo moet het worden: af in 2027
Montserrat, met het klooster hoog op de berg
Héél hoog!




Met op dat moment bewolking op de berg

Moderne kunst van oude datum
Dank U 
Een indrukwekkend beeld voor veel gelovigen

Geintje, moet ook hier kunnen....

Geen gieren, wel Raven
We zijn in de stad tijdens de voetbalknaller tussen Real Madrid en Barcelona: een feest in deze voetbalgekke stad. Dat is volgens mij niet de reden dat er zo veel Catalaanse vlaggen hangen. Je merkt aan alles dat dit Catalonië is, en niet Spanje. Wij bekijken de wedstrijd tijdens het weghappen van de geweldige tapas van café Bootleg aan de Carrer Dels Lledo; een aanrader voor wie Barcalona bezoekt!

Roy Liechtensteins beeld bij de haven
Els Encants: de markt met het spiegeldak....
.... waardoor je andere familieportretten kunt maken
Uitzichten genoeg, uitingen te over

De alom aanwezige Argentijnse Parkieten in het Gaudipark

Eén van de vele beelden in de kathedraal
Vertrekken uit Spanje

Na vijf heerlijke dagen vliegen we terug naar Nederland, de wind tegemoet. Onderweg zien we de eerste tekenen hoog in de lucht. Op de grond merken we hard het verschil: bijna vijftien graden verschil in drie uur tijd.....

zaterdag 19 oktober 2013

Burlen

Zes broers heb ik, zes! En tussen die zes zitten actieve natuurliefhebbers en een paar fotografen. Staatsbosbeheer, IVN, Natuurmonumenten en de Dierenbescherming kunnen al decennialang rekenen op de inzet van de Van De Werken's. Het is dan ook niet raar dat ik vandaag met twee van mijn broers, Robert en Peter, de Amsterdamse WaterleidingDuinen intrek om de bronst van de herten te gaan zien.



We zijn lekker bijtijds in het park waar normaal de herten lui in de bomenrijen rondhangen. Nu is dat anders: het burlen komt van alle kanten wat onrust geeft voor de hinden, de jonge mannetjes en vooral de patserige volwassen mannetjes. Het vraagt het nodige sluipwerk om een beetje in de buurt te komen van het ritueel waarbij af en toe een kort gevecht uitbreekt tussen concurrerende herten.


Sluipende Peter

De pracht van de AWD


Peter vanachter een boom


Tussendoor neemt Robert even de tijd om vrienden te worden met de grazers van meer huiselijke komaf. Ook genieten we van de uitzichten en de vele soorten paddestoelen die na al dat vocht uit de grond en stronken schieten.

Rob maakt vrienden
We treffen op een meer open plek een hele verzameling hinden die onderhorig lijken aan drie of vier mannetjes. We kruipen tussen de bomen om rustig een uurtje te genieten van het schouwspel waarbij het geregeld ratelen van de camera's de aandacht van de herten trekt. Leuk voor de plaat. Tijdens het wachten piept een Kuifmees mijn beeld in. Prachtige vogeltjes die ik maar zelden vrij in beeld krijg. Je bent dus maar druk in zo'n bos met al die actie om je heen....



Ondertussen bibbert mijn telefoon van de meldingen: Regiogenoten zijn op pad voor de Daurische Klauwier bij Waverhoek, Niet-regiogenoten vragen hoe in Waverveen te komen. Ik sta oog in oog met de herten, en denk er niet over om snel te vertrekken. Het is heerlijk weer en een tocht met familie breek je niet zo maar af: ik het die Klauwier al eens op de plaat gezet!
Daurische Klauwier, Texel 2011.

Na een uurtje of vier, na een flinke wandeling en na de spanning van het spel van de herten smaakt de koffie met appelgebak heerlijk. We rijden terug naar ons verzamelpunt in "thuisdorp" Alphen aan den Rijn. De regen begint maar toch rijd ik naar Waverhoek. Het is opnieuw een best eind lopen naar de beste plek om de vogel te zien. De zeldzame Daurische Klauwier die verdwaald is vanuit Mongolië laat zich ook wel van enige afstand bekijken door de kijker van Ellen de Bruin die ik halverwege tegenkom. Dat scheelt een heel eind lopen, al mis ik mogelijk daardoor veel medevogelaars.

Een leuke tocht met broeders, een lekker zonnetje, een boeiend schouwspel en consolidatie van mijn regiolijst..... een lekker dagje!