Gooise libellen

De Bandheidelibel komt niet op de foto, laat ik daar maar mee beginnen. We zien 'm wel, maar hij is ons te snel af. Verder heel veel juffers en libellen hier op het Laegieskamp bij Bussum.

Gert Vonk, Maria van Antwerpen en ik verspreiden ons in het gebied. Regelmatig ontmoeten we elkaar omdat één van ons weer een niet te definiëren soort vindt. Maria legt het vast allemaal uit op haar blog, ik beperk me maar tot de plaatjes. Plaatjes van vliegen, vlinders, juffers en libellen. Een heel veld met Zonnedauw trekt altijd mijn aandacht. Verder heb ik nog de staart van een Vos op de foto (slecht, maar ook wel onverwacht hier) en sta ik bijna op een Sprinkhaan van een centimeter of tien.

Met dank aan Anoniem: dit blijkt een Zwervende Heidelibel

De dag levert twee nieuwe soorten (PS: drie, met de Zwervende erbij...) waarvan de Zwarte Heidelibel ook nog goed op de foto komt. Het bijna zwarte mannetje en het gele vrouwtje zijn prachtig om te zien, maar de felrode Koraaljuffer is helemaal buitengewoon mooi. Net als de Bandheidelibel, maar die foto moet later nog maar eens..

Feest

Opnieuw vier ik een deel van mijn verjaardag vogelend met Robert en Frank van der Meer. Vorig jaar wel iets spectaculairder met de Steppekievit, dit keer samen op zoek naar een Waterrietzanger in de Jonker. Vlakbij huis dus. Ik heb natuurlijk nog wel wat goed te maken na mijn te late melding, vandaag een jaar geleden.

In de Groene Jonker is een soort van regionaal A-team aanwezig: Robert en Frank dus, Bertus de Lange, Rick Schonewille, Gert Vonk en Kees Janmaat. Bertus en Rick hebben de vogel al gezien, en de rest sluit aan voor de herontdekking.

We staren alle Rietzangers na, op zoek naar dat ene lichte afwijkende vogeltje. Ondertussen vinden we Porseleinhoentjes, Lepelaars, een stel Bosruiters en Oeverlopers. Ook leuk.....

En dan die bui. Kort maar hevig. Frank maakt een plaatje van hoe de vogelaar dat overleeft. Zelf ben ik daar niet bij; ik sta verderop tot snot te regenen.
Met de wind en het teruggekomen zonnetje is de ellende zo weer voorbij. Ik stap droog de auto weer in, maar zonder de Waterrietzanger op de jaarlijst.

Foto: Frank van der Meer

Ondertussen is het weer een dag later. Het zonnetje schijnt, en geïnspireerd door de fantastische foto's van Marianne met haar nieuwe lens, pak ik ook de macro maar weer eens. Gewoon in de tuin, waarin op een tafeltje een pot staat met bloemetjes.

Daar ga ik rustig naast zitten, en kijk wat er langs komt. Namen doe ik even niet aan, al hoop ik op commentaren van Maria die dit soort diertjes wel paraat heeft.

Ik mik op de oogjes, en druk af.

De dag eindigt zoals gisteren begon. Door een piep voor een Koereiger beland ik weer in de Jonker, met Gert, Peter, Robert en Rick. Marianne sluit ook aan (zie reacties, zij wil ook in het A-team....). Maar ook met deze samenstelling vinden we niet wat we zoeken, en weer regenen we zeiknat. Een slaapvlucht Spreeuwen en wat Watersnippen tegen de avondlucht maken het draaglijk...

Alert

Op z'n Engels. Al een hele tijd staat de waarschuwingsfunctie op Waarneming.nl aan op één soort: de Vale Gier. Deze enorme dwalers weten mij steeds maar weer te ontglippen. Steeds zijn ze te kort aanwezig en te ver weg.

Op mijn werk weten mijn collega's ondertussen wel dat ik alles laat vallen voor deze aaseters, wat overigens nog maar één keer is gebeurd. De bijnamen vliegen dan wel rond, van Kale Gier (best persoonlijk) tot Schrale Kier (niet voor onder de 18!). Ongeloof dat deze soort in Nederland kan voor komen..... Nou, na vier keer mis, is het nu raak. Ik zie het met eigen ogen: een Vale Gier in Nederland!

Bij vliegveld Volkel verschijnt vanmiddag een Gier. Ik stel het eten even uit en rijd op aanwijzing van Toy Janssen naar Brabant. We treffen Toy die Gert en mij wijst naar de boom waarin de Gier zit. Mooi in beeld, lekker rustig, en enorm. Wat een beest. Wat een snavel, wat een enorme poten. We naderen de vogel tot op een meter of dertig, en maken plaatjes.

Als de Vale Gier een boom verder vliegt, zien we pas hoe groot zo'n beest is. Ruim tweeënhalve meter, en dit is een jong dier. Ook in de andere boom is het beest goed te fotograferen, terwijl lokale wandelaars onder de boom lopen.

Morgen warm weer. Goede kans dat we mooi op tijd zijn gegaan. Als de thermiek het toelaat zal ook deze Gier hoog opschroeven, en op zoek gaan naar eten, thuis in de Pyreneeën.

De alert kan uit. De volgende wensdroom: de Kuifkoekoek!

Kiek 'es

We zijn laat, in vergelijking met veel anderen(177) die de weg naar Lauwersoog hebben gevonden. De jongens Van Der Meer en Rick Schonewille zijn voor dag en dauw al afgereisd, en dat is handig om wat informatie te krijgen. "Ja, hij zit er nog" meldt Rick, "ik zou maar snel deze kant opkomen."

Ik vind het wat ver, en het is op zich geen heel opwindend beest, maar de Kortbekzeekoet is sinds 1900 maar een keer of zeven in Nederland geweest. Gert meldt zich om een uur of tien, en daar gaan we dus.

In het westen prima weer, maar vanaf Lelystad zeikt het, tot diep in Friesland. Als we net over de grens met Groningen rijden is het droog, maar we weten wat er achter ons aan komt. Snel de dijk op, en plaatjes maken van de zeldzaamheid die vrij ver weg tussen de Futen zwemt. Dan in de auto de bui over laten waaien. Een tweede sessie levert niet veel betere foto's op. Het is donker, en de afstand is niet te overbruggen. Voor een zo bijzondere soort jammer, maar zo vaak lukt het nou ook niet om bij de eerste bezichtiging perfecte plaatjes te maken.

Op het wad een stuk of dertig Zeehonden. Ook dat zie ik niet vaak vanaf het vaste land. Samen met de Kortbekzeekoet dus een geweldige dag. Nu al.

We rijden terug naar Ezumakeeg, aan de westkant van het Lauwersmeer. Het is feestelijk druk met vogelaars en vogels. Krombekstrandlopers, Kleine Strandlopers, Tureluurs, heel veel Kemphanen, Zwarte Ruiters, Bontbek- en Kleine Plevieren, en waar je kijkt jonge Gele en Witte Kwikstaarten. En dan nog de eendjes: Slob-, Berg-, Krak- en Wilde eenden. Een heel stel Wintertalingen. Mooi dus. En tussen dat moois een prachtige volwassen Gestreepte Strandloper. Alles op enige afstand, maar met een flauw zonnetje prachtig te zien.

We moeten terug naar Woerden, en stoppen nog even bij de Grauwe Kiekendieven ten zuiden van het meer. We zijn hier eerder geweest tijdens de Top Of Holland. We vinden vijf Grauwe en één Bruine Kiek. Drie jonge Grauwe Kiekendieven zitten braaf in het graan te wachten op de buit van Pa en Ma. Ze zijn werkelijk prachtig, een soort lief voor zulke rovers.

Een Torenvalkje maakt de dag af (zoals altijd, eigenlijk) met een geweldige vliegshow in het -ondertussen- prachtige licht.

Ik stuur weer 220 kilometer naar huis, na een geweldig uitje in het noorden. Je verwacht niks in deze flauwe tijd; maar dit is een prachtig vogeldagje!
Wil je eens zien hoe blij de topvogelaars van Nederland zijn met deze dag, kijk dan eens op de blog van Luuk Punt of klik hier voor een blij filmje (met dank aan "dancing" Luuk).

Klassieker

Af en toe krijg ik wel eens de vraag of ik ook nog andere zaken fotografeer dan vogeltjes. Of ik een familieportretje wil maken, een band wil vastleggen tijdens een optreden, of -als in dit geval- een posterplaat van een dierbaar bezit wil maken.

Leuk, iets anders, waarin je dan weer heel andere vaardigheden kunt aanspreken. Niets aan het toeval overlaten, plaat maken, en dan in de nabewerking de "klant" helpen een mooi eindresultaat te kiezen. Klassiek bij de auto passend, of juist iets meer kleurrijk. De eigenaar van deze prachtige Amerikaan heeft iets om over na te denken. Die foto's kan ik dus nog niet vrij publiceren. Natuurlijk beding ik één foto ter promotie! Zijn auto, mijn pet.