maandag 4 oktober 2010

Weekeinde in de woonwagen

Mijn lief had zich laten verleiden tot een bod op vakantieveilingen, en zo zaten we afgelopen weekeinde in een woonwagen op de grens van Brabant en Limburg. Een mooie verandering van omgeving en dus alle kansen om weer eens wat anders te treffen dan de poldersoorten in het midden van het land.
Jammer van de regen: het hield me toch tegen om heel lang op pad te zijn en dus gebruikte ik de eerste dag om in de omgeving van Asten wat in de bossen te zoeken. Een hele berg Roodborstjes, Heggenmussen, veel Eksters en Zwarte Kraaien, Merels en opvallend veel Gaaien die permanent met beukennootjes aan het slepen waren. Tussendoor af en toe het schriele roepje van de Grote Bonte Specht. Op een voerplaats vlogen Boomklevers af en aan, de vondst verstoppend in de bast van een dennenboom. Hoog in de takken de mezen en de Boomkruiper. Alle beestjes lijken mensen gewend en laten zich aardig benaderen voor de foto. Op de rand van een caravan kreeg ik een Kuifmees vol in de kijker maar het richten van de camera doet ‘m verdwijnen. Jammer: ik heb die mees nog niet op de plaat….. Ik slof nog veel tijd rond om de kuiferd terug te vinden, maar helaas. De zoektocht levert wel een paar Eekhoorns op, ook leuk voor een Randstad-ter.
De zondag is de Groote Peel aan de beurt. Samen met mijn dames bezoek ik het bezoekerscentrum en trek daar het gebied in. Een Eekhoorn eet een dennenappel, vol in beeld.
Verder lopend realiseren we ons dat we niet de enigen zijn: vrijgezellenfeestjes en fotocursussen trekken met ons op waardoor we snel besluiten te vertrekken: wat een drukte. Een paar eenden, een Dodaars en een Tjiftjaf is de vangst.
We rijden een paar kilometer door naar de zuidoost-hoek van het gebied. Een stuk beter! De jonge dames knuffelen de paarden en ik trek naar een groepje vogelaars dat op de telpost staat. Erg gezellig!

De heren en dame kijken alle kanten op en roepen de waarnemingen naar de notulist. Ik kom ogen te kort om het te volgen: Vinken, Kruisbekken, Bruine en Blauwe Kiekendieven, Kieviten, Gaaien, Roodborsttapuit, Kneu, Paapje, Klapekster (niet gezien…), Sperwers, Torenvalk, Buizerd, het komt allemaal voorbij. Ik tel een poosje mee maar ga dan toch weer naar de dames waarmee ik nog even door het gebied trek, vooral de paddenstoelen bewonderend die nu volop uit de grond schieten.
Op een hekje treffen we de Roodbortstapuit, Kneu en Paapje in één beeld. Vooral het Paapje, een doortrekker in deze tijd, doet me plezier. Ik had nog geen behoorlijke foto.

Op de weg naar de auto vliegt er een roofvogel met een gevorkte staart over. Ik had op de telpost al gehoord dat er al een stuk of vier Rode Wouwen waren gezien, en aan het eind van de dag begrijp ik op Waarnemingen dat er echt een ferme trek van Wouwen was. Ik ben blij met de foto: ik had de Zwarte al op de foto, maar de Rode niet. Bij deze de (matige) plaatjes waarop het kenmerk van de Wouw goed is te zien. ’s Avonds geeft de Wouw nog wat nawerk: mijn waarneming is niet geregistreerd op de telpost en op basis van de data bij de foto blijkt “mijn” Wouw nummer zeven van de dag. Ik zie echter ook wat ik heb gemist(IJsgors!) maar dat mag de pret niet drukken.

Veel, veel Eksters....


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Schrijf hier uw reactie, en.....houd het netjes!