Spreeuw

Ik fotografeer nu een paar jaar. De eerste foto waarover ik tevreden was, was er één van een paar Spreeuwen op de tuintafel. Het is heel lang mijn favoriete foto geweest totdat ik de Balitmore of de Ransuil van dichtbij in de lens kreeg. Maar Spreeuwen hebben altijd een plekje gehouden.

Vanmorgen met de hond op pad, en op de daken hele rijen met de zwart-lijkende vogels. In het zonnetje gebeurt er echter iets bijzonders: tussen de wit-beige visgraatjes op de jasjes verschijnen blauw, groen en paars. De vogels hebben net een vers verenpak en zien er nog fris uit. Een buurman laat zijn druiven aan de struik. Meer heb je niet nodig.... Nou, geduld.

Tegen een schutting geleund schiet ik de plaatjes als een zwerm landt in de toppen van de boompjes in de tuin.

 

 

  

 

Later schiet ik op het pad langs de polder nog een blaadje dat "los" aan een boom bungelt. Een creatieve uitspatting, moet je maar denken....

Weekeinde in de woonwagen

Mijn lief had zich laten verleiden tot een bod op vakantieveilingen, en zo zaten we afgelopen weekeinde in een woonwagen op de grens van Brabant en Limburg. Een mooie verandering van omgeving en dus alle kansen om weer eens wat anders te treffen dan de poldersoorten in het midden van het land.

Jammer van de regen: het hield me toch tegen om heel lang op pad te zijn en dus gebruikte ik de eerste dag om in de omgeving van Asten wat in de bossen te zoeken. Een hele berg Roodborstjes, Heggenmussen, veel Eksters en Zwarte Kraaien, Merels en opvallend veel Gaaien die permanent met beukennootjes aan het slepen waren. Tussendoor af en toe het schriele roepje van de Grote Bonte Specht. Op een voerplaats vlogen Boomklevers af en aan, de vondst verstoppend in de bast van een dennenboom. Hoog in de takken de mezen en de Boomkruiper. Alle beestjes lijken mensen gewend en laten zich aardig benaderen voor de foto. Op de rand van een caravan kreeg ik een Kuifmees vol in de kijker maar het richten van de camera doet ‘m verdwijnen. Jammer: ik heb die mees nog niet op de plaat….. Ik slof nog veel tijd rond om de kuiferd terug te vinden, maar helaas. De zoektocht levert wel een paar Eekhoorns op, ook leuk voor een Randstad-ter.

De zondag is de Groote Peel aan de beurt. Samen met mijn dames bezoek ik het bezoekerscentrum en trek daar het gebied in. Een Eekhoorn eet een dennenappel, vol in beeld.
Verder lopend realiseren we ons dat we niet de enigen zijn: vrijgezellenfeestjes en fotocursussen trekken met ons op waardoor we snel besluiten te vertrekken: wat een drukte. Een paar eenden, een Dodaars en een Tjiftjaf is de vangst.

We rijden een paar kilometer door naar de zuidoost-hoek van het gebied. Een stuk beter! De jonge dames knuffelen de paarden en ik trek naar een groepje vogelaars dat op de telpost staat. Erg gezellig!

De heren en dame kijken alle kanten op en roepen de waarnemingen naar de notulist. Ik kom ogen te kort om het te volgen: Vinken, Kruisbekken, Bruine en Blauwe Kiekendieven, Kieviten, Gaaien, Roodborsttapuit, Kneu, Paapje, Klapekster (niet gezien…), Sperwers, Torenvalk, Buizerd, het komt allemaal voorbij. Ik tel een poosje mee maar ga dan toch weer naar de dames waarmee ik nog even door het gebied trek, vooral de paddenstoelen bewonderend die nu volop uit de grond schieten.

Op een hekje treffen we de Roodbortstapuit, Kneu en Paapje in één beeld. Vooral het Paapje, een doortrekker in deze tijd, doet me plezier. Ik had nog geen behoorlijke foto.

Op de weg naar de auto vliegt er een roofvogel met een gevorkte staart over. Ik had op de telpost al gehoord dat er al een stuk of vier Rode Wouwen waren gezien, en aan het eind van de dag begrijp ik op Waarnemingen dat er echt een ferme trek van Wouwen was. Ik ben blij met de foto: ik had de Zwarte al op de foto, maar de Rode niet. Bij deze de (matige) plaatjes waarop het kenmerk van de Wouw goed is te zien. ’s Avonds geeft de Wouw nog wat nawerk: mijn waarneming is niet geregistreerd op de telpost en op basis van de data bij de foto blijkt “mijn” Wouw nummer zeven van de dag. Ik zie echter ook wat ik heb gemist(IJsgors!) maar dat mag de pret niet drukken.



Veel, veel Eksters....



Aan het begin

Er valt tussen de buien door best wat te zien bij ons in Woerden. Hele wolken Spreeuwen en ook veel Houtduiven hebben zich verzameld in de polders en parken. Ik mag graag een poosje met de verrekijker rondhangen om te zien wat er gebeurt: het is vooral spannend als de hele troep de lucht ingaat als er rovers voorbij komen. Buizerd, Sperwer en Torenvalk hebben het voorzien op de zich verzamelende gestippelde spreeuwen.

Vanmiddag stond ik, in de auto, langs de rand van de natuurplas Breeveld. Veel ganzen, meeuwen, futen en eenden. De plas zal de komende tijd weer vollopen met wintergasten. Langs de kades scharrelen nog altijd Zwarte Roodstaarten, Kwikstaarten en Kneutjes. Je hebt ze al eerder op dit blog gezien.

Gelukkig zat ik in de auto: heftige buien vertroebelen het zicht op de plas, en als het dan opdroogt, heb je even niks aan de telelens maar ik heb niks anders bij me. Een pracht van een regenboog ontspringt schijnbaar aan de plas tot hoog in de lucht.

Ik leg een stukje ervan vast...

Een wit reigertje dippen

Peter van der Meer belde om samen met zijn jongens "even" een Koereiger te scoren. Leuk, want ik heb ooit wel een Koereiger in Nederland gefotografeerd (zie onderaan), maar die bleek - later - uit een hok van een Belgische dierentuin ontsnapt te zijn. We rijden naar de polder bij Zoetermeer.

Maar de titel zegt het al: geen Koereiger te vinden. Wel een groot aantal Grote Zilverreigers. En tussen de Kievitten een stel Goudplevieren. Een Buizerd zit rustig in de buurt terwijl een Sperwer en een Boomvalk de weidevogels de lucht in sturen. Samen met Dylan Verheul zoeken we de polders af, maar nergens tussen de koeien het gewenste kleine reigertje. Zitten we verkeerd, of heeft de melder zich vergist? 

We hebben een stil ritje terug; altijd jammer als het niet lukt. Maar de jongens moeten nog wel even de Steenuil scoren op hun maandlijst dus stoppen we nog even bij de bekende uiltjes in mijn wijk. Dat zit ook niet mee: we turen een half uur naar de bekende plekken, maar niks....  Uiteindelijk, vlak voor het inpakken, ziet Frank één van de uiltjes verstopt onder bladeren van een boom op het hoekje van de loods waarop ik ze zo vaak heb gezien. Eureka! Of Mieters! Als er dan ook nog een grote Gele Kwikstaart voorbij komt (die ik mis) is de dag toch nog aardig afgelopen.

SperwerBuizerd

Het wordt al kouder buiten...nog even en de blaadjes zijn weer van de bomen. Goed voor de foto.

Turen in de verte

Het zat me niet lekker: eindelijk de Visarend zien, en dan geen foto. En ook geen gelegenheid om dat snel te herstellen. Maar vandaag kon het: op pad naar Nieuwkoop waar een Visarend regelmatig jagend is gemeld.

Ik moet een stuk lopen naar de nieuwe uitkijktoren, waar vanaf je uitkijkt over De Pot. In de berm prachtige bloemen!

Ik sta nog maar net bovenop de toren als ik een grote roofvogel biddend boven het gebied zie. Een heel eind weg, dat wel. Omdat de telescoop nog niet klaar staat maak ik snel een paar foto's en kan op de vergroting inderdaad de Visarend herkennen. Waarneming binnen, foto binnen. Maar geen plaat om in te lijsten.....en dat zou ook niet meer lukken.

Ik kiek nog wat andere vogels in de verte: een jonge Bruine Kiekendief die de Smienten en de Krakeenden de stuipen op het lijf jaagt. Boven de bomen zie ik verschillende Buizerds zwevend de boel bekijken. Met voorbijgangers sta ik turend nog een uurtje op de toren en "vang" nog een paar Boerenzwaluwen, maar de arend blijft weg. Gelukkig zijn de paddestoelen en zwammen  weer terug.... Ik pak de boel weer in en vertrek naar de Groene Jonker, vlak bij....

Tussen Woerdense Verlaat en Noorden stop ik toch nog even (illegaal) op de bushalte om van een andere kant De Pot in te kijken: tussen de bomen door zie ik opnieuw een Visarend, waarschijnlijk dezelfde als eerder. Nu rustig zittend in de top van een boom, maar weer heel ver weg. Met 560 milimeter probeer ik het toch, maar ook nu alleen bewijsplaatjes.

In de Jonker is het heel rustig, al klinken er de klanken van een dorpsfeest aan de rand van het gebied. Behalve de eenden, een paar ganzen, Meerkoeten, Waterhoentjes en heel veel overvliegende Kievitten zit er eigenlijk niks te vogelen. Een paar libellen (Paardenbijter en Steenrode Heidelibel) zorgen nog voor wat kleur. Het was in elk geval lekker weer.....