donderdag 25 december 2014

Onze uiltjes

Want dat zijn het toch wel, na al die jaren: onze Steenuilen, aan de rand van de wijk waar ik woon. Veel wandelaars, veelal collega-hondenuitlaters, weten ze nu wel te vinden. Soms. Want heel vaak zitten ze verscholen in hun boom. Je kunt er zo maar een week of wat tevergeefs langsgaan. En heel soms zitten twee uiltjes in het zicht. Net als zo vaak rijd ik na het familiebezoek even langs de plek, en zie dat een uil op het dak, en een uil op het hekje zit. Ik sluip buiten hun zicht steeds wat dichterbij, buig mij om het hoekje van de schuur waarop/naast ze zitten, met de camera in de aanslag. De uilen kijken mij streng en nieuwsgierig aan maar blijven wèl zitten: dat is wat je wilt! En telkens als ik buig, buigt de uil op het dak mee.






 Ze blijven leuk, onze uiltjes!

2 opmerkingen:

  1. Hoi Paul,
    Ze zijn leuk en prachtig!
    Je boft dat je ze zo in je buurt hebt en zo regelmatig gedag kunt zeggen.
    Ik bof weer dat ik er een jaartje geleden ook een heb mogen ontmoeten!
    Dat op het dak mee buigende uiltje is erg grappig en natuurlijk is de laatste foto, zo dichtbij TOP!
    groetjes,
    Maria

    BeantwoordenVerwijderen

Schrijf hier uw reactie, en.....houd het netjes!