Oorlogje

Nou heeft bijna iedereen bij de aankondiging van de lente een soort geluksgevoel, maar in de natuur geldt dat (natuurlijk) niet. Die lentekriebels leiden tot een hoop geweld en stress bij de vogels. Het is oorlog in de Groene Jonker.

Een mannetje Wilde Eend die blijkbaar de strijd heeft verloren zit verscholen in het riet. Net als de Rietgorzen die nog aan het inkleuren zijn voordat het feest voor hen begint. De Grutto's zijn terug, voor vogelaars toch het begin van de vogellente. De Wulpen zijn er, de Tureluur wandelt weer rond en de Wintertalingen, Smienten en Pijlstaarten zijn er (nog steeds). Op aanwijzing van een boswachter maak ik mijn eerste plaatje voor dit jaar van een Lepelaar, die ook al weer een paar weken hier is te vinden.
Het is lang geleden dat ik in de Jonker was, en met dit middagzonnetje is het gelijk weer duidelijk waarom ik hier graag kom.

Over een paar weken vallen de andere zangertjes hier ook vast weer in. De Geoorde Fuut schijnt er al te zijn, maar ik kan er geen vinden.

Ik rijd nog even naar de Nieuwkoopse Plassen waar in de buurt van het centrum van Natuurmonumenten nog altijd een paar Klapeksters rondhangt. Ik ben nog even bezig met een Wulp als ik de gemaskerde klauwier in de verte op een paaltje zie zitten. Gewoontegetrouw maak ik eerst een foto (je weet nooit of ze blijven zitten) en wandel dan richting de vogel.

De Klapekster heeft me snel door, maar vliegt niet van me vandaan. Op een meter of dertig gaat het beestje in een boom parmantig om zich heen kijken. Da's mooi. Na een aardige serie klikjes vliegt de vogel weg richting de plassen maar poseert nog even met het prachtige gebied in de rug.

We zitten nog een beetje tussen winter en lente met deze soorten. Maar, het gaat de goede kant op...

De grens opzoeken

Vlnr: Robert, Frank, Peter van der Meer, Gert Vonk

Is dit een A-team, of niet? Als dit stel de vogels niet kan vinden, dan zijn ze er ook niet!
Om half zeven vertrekken we naar Limburg, waar we gedisciplineerd de hele provincie uitkammen. Een route die zeer ambitieus is, door Robert uitgezet, waardoor we alle bijzondere vogels van het zuiden in één dag zullen zien.

De typisch Limburgse Maretak in een boom

Het is mooi in Limburg, en het is lekker weer. Eerst naar het Kerperbos om zo ongeveer alle spechten (Grote Bonte, Middelste Bonte en Kleine Bonte) te vinden, en eindelijk een behoorlijk plaatje van de Kuifmees. Maar ook de Grote Lijster, Roodborst, Zwarte Mees, Staartmees, Matkop, Glanskop, Vuurgoudhaan, Goudhaan, Boomklever, Boomkruiper en als echte zuidelijke soort de Kortsnavelboomkruiper. Niet allemaal mooi op de plaat, helaas.

Vooral de complimenten aan Robert, die op gehoor heel wat soorten voor ons vindt in het prachtige bos.
Snel door naar Sibbe, naar het Hamsterreservaat, de plek om de Grauwe en Geelgors te zien. Wat ook lukt, samen met tientallen Vinken, Groenlingen, Kneutjes en Veldleeuwerikken. De foto's blijken alweer niet best. Geen Korenwolven, maar dat hoort ook zo. Die zitten lekker in de grond. Wel een fraai vrouwtje Blauwe Kiekendief, en tot onze verrassing een Houtsnip. In de lucht meer dan tien Buizerds die stoeien met Torenvalken. En een paar misplaatste Blauwe Reigers....

Door naar de ENCI-groeve in Maastricht, waar nog steeds een paar Oehoes broedt. Slecht te vinden, maar toch. Gert en ik doen een dappere poging om de Rotskruiper te vinden die er wel moet zijn, maar steeds maar niet zichtbaar is. Wel treffen we Albert Verlinden en Onno Hoes (burgervader daar) tussen de vele Maastrichtenaren die rond de groeve met de hond wandelen.

Zoek de Oehoe

 In Roermond zitten twaalf Velduilen als waren het Ransuilen in een tuin. We worden vriendelijk uitgenodigd door de familie Hendriks om vanuit hun tuin de uilen te bekijken, die af en toe rondjes om ons vliegen. Geweldig!!

We moeten het programma een beetje aanpassen, en lijken te kiezen om een zeer moeilijke maar zeldzame meeuw te laten schieten. Maar Gert kiest eigenzinnig voor een afslag naar de grens met België waar een Ringsnavelmeeuw heel af en toe overheen vliegt, om steeds na een paar minuten weer over de Maas ons land te verlaten.

Het is een wonder als de meeuw zowaar in ons land zit. Hij is over de dag heen twee keer een kwartier bij ons geweest, dus een heel kleine kans, en toch. We krijgen de Amerikaan geweldig in beeld! Voor Gert en mij een nieuwe soort! Joepie, dus. Fijn dat die "jongen van Vonk" zo'n eigenwijs kereltje kan zijn, soms......

Het zit dus echt mee. Op naar Ool, waar op de plas twee duikers zwemmen die normaal toch echt aan de kust horen: de Roodkeelduiker en de Parelduiker komen vlot in beeld, maar zijn tegen de ondergaande zon niet best te fotograferen.

De laatste etappe leidt naar Venlo. Daar zitten twee Kuifleeuwerikken naast de Burger King, volgens anderen. Wij kunnen ze niet vinden, en het is al bijna donker. Een broodje dus maar, en naar huis, in het donker.

14 Uur op pad, met een dreamteam. In het zonnetje, in het prachtige Limburg. Leuk hoor!


Naschrift: De Oehoe blijkt lastig; een hint....

Wit

Een rustig dagje vandaag. Opnieuw wat grijs en dan maak je eigelijk alleen zwart-witfoto's. Ik laat daarom alleen even de hond uit in de buurt.
Als ik langs de Natuurplas wandel, schiet er wat ergernis bij mij binnen: eerst tref ik een malloot die het nodig vindt om midden in het gebied foto's te maken van zijn oude, lelijke, benzineslurpende Engelse wrak. Doodleuk rijdt hij dwars door het gebied. Als ik hem aanspreek reageert hij nonchalant, maar vertrekt wel. Als ik op de Natuurplas dan ook nog een stel piraten tref die met hun bootje de eenden opjagen, stijgt de bloeddruk enigszins. Maar goed, een kind vergeef je de onnozelheid dan nog wel.

Ik rijd even door naar Kamerik om te zien of de Ruigpootbuizerd thuis geeft, maar dat doet ie niet. Wel zie ik een Grote Zilverreiger die langzaam mijn kant opwandelt. Strekkend, vissend en poetsend glimt het beest mijn kant op en geeft een demo van de flexibiliteit van die nek. Toch weer aardig.

Lawaaivogel

Ik ga achter de melding van Dorus Duits aan: bij de Reeuwijkse Plassen vliegt een Cetti's Zanger rond, en dat is best speciaal. Het is wel zo'n soort waarbij je weet dat het moeite gaat kosten om 'm te vinden, en waarbij je echt je best moet gaan doen om ook maar één goed plaatje te maken.

Ik stop op goed geluk ergens langs de plas, en hoor vrijwel meteen het kenmerkende harde roepje. Da's lekker. Maar dan moet je deze sneaky nog vinden.

Ik ontdek het vogeltje in het riet, maar plaatjes maken van dit beestje lukt bijna niemand. Gelukkig komen Rick en Grootvader Schonewille aanrijden -zij maken dankbaar gebruik van mijn geluk- zodat we samen kunnen zoeken.
Rick maakt tegenwoordig op professionele manier opnames van de zang van vogels, en hij heeft zijn resultaat eerder dan ik. We volgen de Cetti's terwijl die onderin het riet beweegt, en uiteindelijk naar een eilandje vliegt waar hij beter zichtbaar in een boom gaat zitten zingen. Wel wat meer afstand, maar wel redelijk vrij van takken die de focus belemmeren.

Op de plas ontdekken we ondertussen een Zwartkopmeeuw in zomerkleed. Lekker! Ik sta nog steeds uit de hand te fotograferen, dus helemaal top zijn de foto's niet. Maar, wel een leuke jaarsoort, zo vroeg in het jaar. Dat er precies op dat moment ook nog een Kleine Mantelmeeuw in beeld vliegt, is beginnersgeluk...

Terug naar de Cetti's Zanger. De zon lijkt een beetje door te breken, dus doe ik extra moeite om de vogel juist nu op de foto te zetten. Je bent er een poosje zoet mee, en heel veel foto's tonen slechts een vage vlek. Maar, uiteindelijk en met een beetje nabewerking levert de inspanning best een paar aardige foto's. 

De lucht betrekt weer, dus ik ga weer. Op de Mac toont het best aardig. Een tevreden vogelaar hier, dus....