Mergel-Excursie

Als beloofd; ik heb met de boys Van Der Meer een geweldige dag achter de rug! De Oehoe en de Rotskruiper kunnen op de lijst worden bijgeschreven.
De dag begon heel relaxed: met de trein naar Maastricht en onderweg vogels tellen. Vooral Buizerds laten zich tegen de witbesneeuwde achtergrond veelvuldig zien.

Vlnr: Frank, ik, vrouw van Herman, Herman

Bij de Encigroeve aangekomen blijkt de reservering niet waterdicht, maar met hulp van Herman van der Klis klets ik me naar binnen.
Door zachte mergel wostelen we -er is een man of vijftig- ons de voormalige Pietersberg op om een eerste blik op de Rotskruiper te werpen, maar...geen beestje. Wel de indrukwekkende klif die nu de berg is....

Een Sneeuwgors, een Kneu en een stel Torenvalken brengen nog wat troost. Eén van de valken heeft een prooi in de poten, een vogeltje zo te zien.

We wandelen met de snijdende wind in de rug door naar de plek waar de Oehoe nogal eens zit. En zo ook nu! Twee zelfs. Telescopen en fotospul richten zich en het ooohhh is niet van de lucht. Het is eerst best goed zoeken want de enorme beesten hebben een beste camouflage: Probeer het maar eens, de ene zit aan de voet van een boom, de ander is een schaduw in een rotsspleet.

De uilen kijken wat verstoord maar blijven zoet zitten. Mooi, die is binnen!

Na een half uurtje wil de groep toch nog even een poging doen voor die kruiper die overdag vaak in de oude mijngangen zit.

Opnieuw de berg op waarbij enkelen tot aan de knieen in de gele drap(ik ben op mijn vingers getikt door mijn oudste broer, die zijn laatste dagen in het onderwijs slijt: ik bedoel hier natuurlijk draB) verdwijnen. Maar, na een kwartiertje komt de Rotskruiper zowaar op het plafond van een mijngang zitten. Mieters! Even later vliegt en hupt het langs de steile wand heen en weer, veelvuldig met de vleugels klapperend.
Ondanks de afstand, zo'n tweehonderd meter, krijg ik het diertje geweldig in de kijker. Voor de foto is de afstand en het licht een probleem, maar het lukt bewijsplaatjes te maken. Doordat we dichterbij zijn dan wie dan ook de laatste weken, zijn dit mogelijk de beste foto's die van de Rotskruiper gemaakt zijn! Zo zie je maar, geluk is heel relatief! Op de camera ziet het er best veelbelovend uit, maar thuis blijken de foto's toch, net als veel foto's van dit vogeltje, van heel slechte kwaliteit. Maar het is een heel bijzonder vogeltje voor Nederland, dus ik plaats de matige plaatjes toch!

Eerste beeld: op de achterwand van de grot, hier nu rechts aan de zijkant

Op de ingang rechts

Buiten de grot

Met het rood van de vleugels goed zichtbaar

Als de vogel opnieuw de luwte van de mijn opzoekt, zit de excursie er op. Een laatste foto is van de organisatie van Natuurmonumenten; goed gedaan en ze hebben heel veel blije vogelaars gemaakt.

In de trein terug maak ik vast een concept van dit bericht terwijl we richting noodweer rijden. Lekker ontspannen maar geen idee hoe laat het wordt... (Naschrift: iets later....)

Vol verwachting

Morgen kan ik door Frank en Robert van der Meer toch naar de excursie naar de Encigroeve in Maastricht! Dat is bijzonder, zeker nu de Rotskruiper daar nog rondfladdert. Met een beetje geluk zien we die én één van de Oehoes die daar zelfs nestelen.

Vandaag een rondje wijk, waar de vogels de tuinen bezoeken om te snoepen van de opgehangen bollen. Roodborstjes, Vinken, Huismussen, Merels en Mezen in overvloed. Een enkele Boomkruiper(goed verstopt, zie onderste foto) en een Winterkoning eten mee.

Langs het polderpad zitten de kraaien: Zwarte Kraai, Eksters, Roeken en Kauwen. Een aardige kans om het verschil tussen de Kraai en Roek te laten zien:

Zwarte Kraai

Roek

Boomkruiper

Nog even naar de uiltjes gezocht, maar niet gevonden: ik hoopte de foto "Steenuil in de sneeuw" te maken. Volgende keer beter. En morgen hopelijk de grote broer op de foto: tot dan.......?!

Gevoelstemperatuur

Het is schrikbarend koud als ik 's morgens de hond uitlaat. Thermokleding in alle lagen, muts en handschoenen helpen maar net. Wat een kou. Ik heb nog wat werk liggen en ga daar maar mee aan de slag nadat ik voor de vogels in de tuin even de bakjes heb gevuld. Rechts van mijn laptop smullen de vinken, kool- en pimpelmezen, en maken de mussen ruzie terwijl er een overvloed is.

Dan komt de melding binnen dat er 16 Kraanvogels bij Harmelen zijn geland: pauze! Ik rijd wat te snel naar de locatie maar kan niets vinden. Later blijkt de melding fout: niet "ter plaatse" maar "overvliegend". Lekker....

Ik ga op de terugweg nog even kijken bij de natuurplas omdat je daar goed overzicht hebt over de polder. Goede kans om toch Kraanvogels te zien die overtrekken (er worden honderden migrerende exemplaren gemeld, deze dagen).

 Bij de plas blijken de meeste beesten in de luwte aan de oostkant te zitten: heel verstandig. Ik kijk recht tegen de wind in en ben in een paar minuten als bevroren. In de verte herken ik een paar Blauwe en één Grote Zilverreiger, een groot aantal Smienten en Grauwe Ganzen en een paar Tafel- en Kuifeenden.

Ik rijd een stukje door naar de rietkanten langs het spoor, maar de wind en het ijs hebben daar vrijwel alles verjaagd. Gelukkig gebeurt er in de lucht van alles. Tientallen Grauwe, Kol- en Rietganzen vliegen over mijn hoofd, maar de Kraanvogels blijven uit mijn zoeker. Het gedempte licht van het winterzonnetje zorgt wel voor een leuk sfeertje en tekent bijzondere kleuren in de lucht.

Het is bijna niet te doen in de kou, ondanks mijn (vingerloze) handschoenen. De wind maakt het vreselijk koud. Voordeel is dat de vogels langzaam naar het oosten vliegen, tegen de wind in. Een Wulp en een Torenvalk komen zo behoorlijk op de foto.

 

Een overvliegende Knobbelzwaan is altijd een mooi gezicht: Linksboven schimt de Torenvalk nog.

Ik ben er klaar mee. Wat een weer! Ik kijk nog even op de bekende plek of de uiltjes al weer tevoorschijn zijn gekomen, maar tref een Buizerd. Ach. Terug naar de koffie en het rapport dat nog af moet.

Vorst

Vanmorgen was het prachtig in de polder, al moest je eigenlijk wel een beetje doorbuigen om het goed te zien: ijskristallen. Ik moet er even voor terug omdat ik, tijdens het rondje-hondje samen met buurman Ad (een trouwe lezer!) alleen een compact bij me heb, en de kristallen vragen om een echte macrolens.

Ik heb geen echt excuus om niet in Limburg te zijn om de Rotskruiper te bekijken, behalve dan dat het nog niemand is gelukt er een goede foto van te maken. Geen echte twitcher dus als er geen plaatjes bij horen. Misschien als ie nog even blijft, later deze week? Er zit wel vaak een Oehoe naast......

Terwijl voor me in de polder een Grote Zilverreiger zit, probeer ik vlak naast een wat opdringerige Knobbelzwaan de pracht van het mini-ijs op de planten vast te leggen met een macrolens. Uit de hand, dus ik heb heel wat pogingen nodig. Een statief halen was natuurlijk een efficientere oplossing geweest. Toch een paar plaatjes. 

  

Het heeft natuurlijk niks met vogels of ritme te maken, maar mijn oude kristallenhobby komt even boven. En ik heb ook niks met katten -als honden- en vogelliefhebber wel logisch- maar deze kwam me zo aardig kopjes geven op het pad naast de polder én hij ging er echt voor zitten. De ware details zie je als je op de foto klikt en dan het vergrootglas gebruikt. Let op het oog. (terugkomen doe je door "back" te klikken, linksboven in de browser)

Het ziet er naar uit dat de vorst even blijft: 's morgens even bukken en de natuur toont zich weer eens op een andere manier....

De vorst komt er aan!

Kijk maar naar boven. De ganzen vliegen echt alle kanten op. De hele dag zie ik groepen Kolganzen en Grauwe Ganzen bijna willekeurig naar noord én zuid vliegen. Wordt  het nou winter, of toch niet? Misschien weten zij het ook niet?