Ik kon dit weekeinde niet, en gisteren ook al niet. Lijden als er een voor mij nieuwe soort relatief dichtbij vliegt. En een Arend nog wel, de Bastaardarend om precies te zijn. Ontdekt door plaatsgenoot Kees de Leeuw die met zijn ervaring als teller in Bulgarije zo'n bijzonderheid feilloos determineert. Vandaag na het werk eindelijk tijd, maar het licht gaat al langzaam uit dus het is spannend.
Ik rijd in de avondspits naar Bergambacht waar de vogel het laatst is gezien in het Loetbos. Maar niet in beeld, natuurlijk, als ik aankom. Na wat heen en weer rijden meldt een groepje de vogel in beeld te hebben. Ik zie dat groepje, maar vanaf de plek waar ik sta is de vogel niet te zien.
Ik parkeer mijn auto, en ga lopend het bos in, bepakt met kijker en fototoestel. Positieve instelling, want de schemer is al gevorderd. Na een kwartiertje snelwandelen kom ik aan op de plek die ik eerder vanaf de weg zag, maar iedereen is weg. Net als de vogel. Ik ben gewoon te laat.....
Het hoort erbij, dippen heet het. Je kunt je vast mijn vreugde voorstellen als plots in de lucht het gekras van een Kraai klinkt die de Bastaardarend opjaagt. Op een meter of vijftig vliegt de reus langs mij heen. Ik klik op goed geluk de plaatjes die natuurlijk niet geweldig zijn maar gelukkig wel de kenmerken van de jonge vogel tonen.
De wandeltocht naar de auto is een stuk relaxter, en vrolijker. Een zingende Cetti's Zanger en een laagvliegende Velduil maken het helemaal af. Op naar de Mac.
