Zwaantjes

Ze heten Kleine Zwaan te zijn, maar zwanen blijven de grootste vogels die we hier in Nederland hebben.

Op de plek waar vorige week nog tientallen Zilverreigers zaten, zit nu een groepje Kleine Zwanen. Echte ongetemde zwanen die ook makkelijk te verstoren zijn door wandelaars op de steigers bij de plas. Het duurt ook niet lang of bijna alle zwanen vliegen op, wat tegen het licht wel een mooi beeld geeft.

Sowieso een aardig contrast met de enige andere soort die ik op de foto krijg: de Winterkoning. Eén van de kleinste.

Ik ging voor de Goudvink, maar die liet zich (weer) niet zien.

Bank

Omdat Cathy en ik toch even in Utrecht moeten zijn om te klagen over de kleur van onze nieuwe bank, rijden we even door naar de plek waar Peter van der Meer deze week prachtige foto's maakte van een Bokje. Het is niet lastig: de vogels "bokken" ons van verre tegemoet. Ze zien er prachtig uit in dit zonnetje, net als spreeuwen blijken ze verborgen tinten te hebben.

In de slootkant vind ik vier van deze kleine snippen, erg mooi en best bijzonder om twee keer in één week foto's te kunnen maken van deze soort.

Langs de weg zit ook nog een Watersnip, eerst verborgen in een gat in de oever. Gelukkig komt het beestje nog even in het zonnetje zitten voor een plaat, waarschijnlijk mijn beste ooit van deze soort.

Aan de kant van de sloot kom ik Herman van der Klis en Frank Coenjaerts tegen, oude vogelvrienden. Effe bijkletsen. Fijn om ze weer eens te zien.

Nadat ik weer in mijn mobiele schuilhut zit, vliegt een Witgatje naast mijn auto de sloot in. Ook weer erg leuk op deze afstand. Dat lukt niet vaak. Als hij (of zij) dan ook nog langs een Bokje wandelt, maak ik snel een (waarschijnlijk vrij) uniek plaatje.

Mooi, missie geslaagd. 's Middags even naar Reeuwijk omdat het al een paar keer niet is gelukt de Grote Zee-eenden te vinden. Leuk voor mijn regiolijst. Maar, hoe ik ook tuur, ik zie ze weer niet. En het is best fris..... Het is dan ook heel prettig dat Dorus Duits aan komt fietsen. Dorus heeft ze wel gezien, ver op de plas tussen de duizenden Smienten. Hij richt zijn telescoop en gunt mij binnen een minuut een blik op twee Grote Zee-eenden, duidelijk zwart met een witte flankstreep en een wit vlekje bij het oog. Maar veel te ver voor een foto.
Ik rijd dus naar de andere kant van de plas. Ik vind een poserende Tafeleend, de bekende maar zeldzame Witoogeend en de nog zeldzamere Witkopeend, en tientallen Nonnetjes. Maar allemaal vrij ver.

De pracht zit 'm dus in de ochtend, de zee-eenden komen niet op de plaat. Volgende keer dan maar....

Spelen

Ik ben weer thuis. Op de mat de nieuwe Dutch Birding met daarin opnieuw een foto van mijn hand: de Witkopeend van Reeuwijk. De redactie gebruikt een uitsnede van de bovenste foto, terwijl ikzelf toch de tweede gebruikt zou hebben. Maar, een plaatsing in dit blad is een eer!

Ik ga vanmorgen proberen een wat beter plaatje te maken van de Goudvink bij Kamerik, en gebruik daarvoor de nieuwe 5D Mark II. Dat heb ik in Zeeland maar niet gegokt voor de vogelplaatjes. De sfeerplaatjes zijn wel met die camera gemaakt. Nu durf ik het wel aan en speel dus met de mogelijkheden van de nieuwe aanwinst terwijl ik oude bekenden vastleg.

Het is tien graden warmer dan gisteren maar het voelt veel kouder aan. Geduldig wacht ik op de vink, maar die komt niet. Op de plas nog steeds veel Grote Zilverreigers die het ook niet warm lijken te hebben. In de sloot, of op de sloot eigenlijk, een stel Waterhoenen die prachtig verlicht kleur geven. Zo gewoon, zo mooi toch. Dan rijd ik door naar de plek van de Chileense Smient. Die vind ik in gezelschap van wat andere soorten zoals een vrouwtje Slobeend. Iedereen heeft het koud. Ook Michael Kars, die op zoek is naar een stel uilen die we niet kunnen vinden. Later kijk ik wel even op de site van deze "collega". Reden genoeg om zijn site op te nemen in de lijst met links, rechts in de kant van deze site.

In de polder een Slechtvalk

Nog even terug naar Zeeland, in gedachten dan. Wat een mooie tocht, en al zijn niet alle foto's even goed, er zit wel een leuk verhaal aan. Zoals die van de Giervalk. Niet mooi, maar wel in barre omstandigheden toch maar gemaakt. De prachtige Sneeuwgorzen. Die nieuwe fotosoorten Bokje en Houtsnip.

Zoek het Bokje

Gelukkig zie ik ook nog wel andere dingen als ik aan het vogelen ben. Beelden bijvoorbeeld. 

En dit zie je als je over de akkers bij Westdorpe staart, in afwachting van vogeltjes. Het ziet er in het echt net zo vreemd uit als op de foto: Dit schip lijkt wel erg gestrand.

Mistige pracht

Jeroen Bes, Robert en Frank van der Meer, John van Gestel, Rob Martens en Cees Struijk reizen vandaag af naar de plek waar Gert en ik gisteren de Giervalk zo treurig in een sneeuwbui hebben gezien. En met succes.

Wel een beetje bitter: Gert en ik rijden vroeg weg uit Kamperland om te proberen de Giervalk wat beter op de foto te zetten. Het is min 14. Over gladde wegen, maar vooral door hele dikke mist. En ook in de polder bij Westdorpe zien we geen hand voor ogen, laat staan een vogel. Wel tijd om eens rond te kijken wat zo'n weertype voor pracht brengt.

Na een uurtje of wat geven we op, ook omdat we weten dat het elders al is opgeknapt. Op zoek naar de Grauwe Gorzen bij Biervliet! We stoppen nog even bij de plek waar de Koereiger zat, maar daar treffen we alleen Koe. Koude Koe. Ik deel mijn lunch met ze in ruil voor een paar plaatjes. Let op de "snor".

Bij Biervliet genieten we een poos van de windstille kou, in de zon. Goed te doen. Mooie plek ook zo aan de Westerschelde, met af en toe een mooi schip, en heel veel Bonte Strandlopers, Kanoeten, Scholeksters en Pijlstaarten. En Gorzen! Rietgorzen en zowaar vier Grauwe. Leuk voor de daglijst, maar de foto's mislukken jammerlijk.

Gecorrigeerd: dit zijn Kanoeten

Bontjes zullen we nog meer tegenkomen vandaag. We kiezen ervoor om toch maar weer Zeeuws Vlaanderen te verlaten en terug te gaan naar Noord Beverland. Natuurlijk horen we onderweg -we zijn dan de tunnel al lang voorbij- dat de Giervalk weer is gevonden. Ach....

In de haven van Colijnsplaat eten we maar weer een visje. En we wandelen daar wat rond, wat eigenlijk alleen heel veel Dodaars oplevert. Dus gaan we door naar de Schor Oesterput waar heel veel Bonte Strandlopers, Zilverplevieren en Kluten rondstappen. Vooral de Bontjes kan ik goed volgen als ze als kleine machientjes foerageren, soms met de kop diep in de modder.

Het is mooi geweest. Veel te vroeg mijn bed uit en de hele dag buiten bij -10. Onderweg naar de caravan van Gert en Anja treffen we echter nog een Watersnip, sneaky verborgen in het gras. Met de hand stel ik scherp.

Nadat ik Gert heb thuisgebracht rijd ik via Neeltje nog even naar Burghsluis. Je weet nooit, en een Velduil is altijd welkom. Het is het begin van een extra uurtje vogelen.

Ik sluit aan bij een groepje fotografen dat al een uil in beeld heeft. De rovers hebben het blijkbaar op de heupen dit weekeinde, want de uil vliegt al snel op en verdwijnt in de begroeiing. Maar, we hebben de foto nog.

In rijd weer richting de grote weg als ik in een berm een fotograaf zie knielen. Dat betekent natuurlijk even nieuwsgierig meekijken. De hele dag hebben Gert en ik uitgekeken naar snippen, en hier zitten een heel goed verscholen Bokje en een Houtsnip vlak naast elkaar. Dus drie snippen-soorten op een middag, waarvan twee voor mij nieuw op de foto. Ik bel Gert die later toch ook maar even gaat kijken. Maar het is nog niet klaar.

Boven hetzelfde bevroren slootje zit een IJsvogel wat treurig in een boom. In een klein wak wandelen -opnieuw- Bontjes, en de blauwe flits hoopt vast op een wondertje. Voor mij is het wondertje er al; van zo'n kans kun je jaren dromen.

Ik ben nog net voor het eten thuis, na een geweldig weekeinde in het witprachtige Zeeland. Een nieuwe soort, en een paar foto's waar ik enorm blij mee ben. Snert van Anja, gezelschap en steun van Gert. Lekker hoor!