Gieren

Ze komen bijna altijd op Koninginnedag. Ik kijk er ook altijd naar uit. Gierzwaluwen boven onze wijk, met het kenmerkende geluid op jacht naar insecten.
Ze zijn dus vroeger dan anders, volgens mij. Misschien moeten ze nog even weten dat de 27ste voortaan vroeg genoeg is....

Weddenschap

Vroeg op want ik heb twee missies: De laatste Korhoenders van Nederland bekijken en een oude weddenschap -die ik verloor- inlossen. 

Om acht uur staan Gert Vonk en ik op de Sallandse Heuvelrug, en dat na anderhalf uur sturen. Echt vroeg op dus voor mijn doen. Maar het weer is prachtig en het landschap ligt er wonderschoon bij. We hebben afgesproken met mijn collega Emiel Sanders, een buitenmens maar geen vogelaar. Eens kijken of dat kan veranderen...... Het is overigens Emiel, een "local", die de weddenschap heeft gewonnen, dus spreken we af na de wandeling op mijn kosten koffie met gebak te doen. Voor ons luxe want we leven meestal letterlijk op water en brood tijdens de vogeltochten.

Als we de hei oplopen treffen we eerst een Gaai. Altijd mooi en zo gewoon. Om ons heen fluiten Tjiffen, Fitissen, Boompiepers, Boomleeuwerikken en Roodborsttapuiten.

In de verte een enkele Geelgors en boven de heide doen Leeuweriken de vermakelijke baltsvluchtjes.  Aan de horizon de eerste trofee: een hen Korhoen. Ver weg in een boom als een silhouet tegen het licht in. Zo hoort het bij deze soort.
Onderweg pikken we van kenners het verhaal over de Korhoen op. Over de import uit Zweden, over het steeds maar mislukken van de broed, en over de overgebleven inheemse vogels. We krijgen van die minderheid autochtone vogels drie exemplaren in beeld. Fijne score en nu al een geslaagde dag.

Een stuk verderop treffen we nog een hen die opvliegt. Thuis zie ik op de foto dat er ook een haan opvliegt, wat ik door de camera niet heb gezien.

Door het tegenlicht lukt een goede foto niet, maar bij zo'n soort maakt dat even niet uit.  Het is al mooi dat we in totaal vier exemplaren zien.
Tijdens de wandeling treffen we op korte afstand drie Koekoeken. Best bijzonder. Je hoort ze overal, ziet ze zelden en dan vaak op grote afstand, maar nu zitten ze langs het pad ruzie te maken.

Terwijl we een Korhoenhaan in de verte de boom uit proberen te kijken, vliegt plots een rover het beeld in, duidelijk afwijkend van de Torenvalk en de witte Buizerd die we eerder zagen. Het is een Rode Wouw, mijn eerste voor dit jaar. Fijn cadeautje!

Emiel mag het allemaal meemaken, maar houdt als koele oosterling de rust. Natuurlijk leggen we hem uit dat het nu al een bijzondere dag is voor doorgewinterde (dat kunnen we wel zeggen na de afgelopen maanden...) vogelaars. Vriendelijk kauwt hij zijn strootje en wijst ons de weg naar de koffie en de appeltaart....

We laten Emiel achter in Nijverdal, en rijden door naar Winterswijk om de "Beleef de lente-Oehoes" te bekijken.
De twee donsjongen liggen te maffen op de richel, en de ouders zitten aan de overkant van de groeve verscholen de boel aan te kijken. Leuk om te zien, zo live.

De volgende en laatste stop is Bekendelle, een klein maar heel charmant bosperceel doorsneden door beekjes. Mooi bos! Er fluit van alles maar wij zoeken de Taigaboomkruiper en de Middelste Bonte Specht.

We turen een paar uurtjes luisterend de bomen af want telkens horen we de beide doelvogels wel, maar zien ze niet. Een Rode Eekhoorn wandelt door ons beeld en rondom ons breken een paar Zwarte Spechten de boel af tijdens een wild paringsritueel. De enorme spechten zijn ook weer een cadeau. Je ziet ze zelden, en dit ritueel al helemaal nooit. Leuk dus. Jammer dat het weer somber is geworden en dat het rode petje niet goed op de plaat komt. Maar ach..

Van grote afstand, en de enige toonbare plaat van vlak na de paring.

We zijn rond zessen weer in Woerden, twaalf uur nadat we op pad gingen om in heerlijk weer te vogelen. Dat was lang geleden. Emiel en Gert bedankt voor de gezelligheid, alle plaatselijke vogelaars dank voor de aanwijzingen.

Zanger

De lente is begonnen. De eerste Zwarte Stern, een Sprinkhaanzanger en talloze Fitissen en Tjiftjaffen. Lekker weer om om je heen te kijken, gewoon als ik een rondje met de hond doe of naar mijn werk fiets.

Heel veel goede plaatjes levert het allemaal niet op met al dat gevlieg. Een spiedende Tjif is het toppuntje, helemaal passend bij het geluid van de lente...

Poldertje

Ik zit, tijdens het voetbalkijken, in de tuin mijn blog te schrijven. Eindelijk lenteweer, na de middag dan. Alle stoere plannen om vroeg de trek te tellen zijn overboord gegaan. Ik klus nog wat aan mijn nieuwe terrarium en ga in de middag even op ziekenbezoek bij mijn moeder in Leiderdorp.
Dan is het maar een klein stukje naar "Poldertje Poelgeest" waar Fred Klootwijk mij een berichtje over stuurde: de Buidelmezen zijn er weer. Dat is zo'n vogeltje dat je zelden ziet.

Ik tref een paar vogelaars, waaronder Fred, waarmee we de altijd verbazend moeilijk te vinden Buidels opzoeken. Behalve het boevenmasker zijn de vogels erg goed gecamoufleerd voor de plek waar ze meestal eten. Toch vinden we het meisje. Prachtig te zien terwijl ze in de lisdoddes zaadjes plukt waarbij de pluizen in het rond vliegen.

Ook de ganzen hebben de lente in het hoofd, en ruziën wat. Ik maak er plaatjes van. Met een schuin oog zie ik een reiger aankomen. In een flits zie ik dat het een Purperreiger is, zeldzaam aan de kust. Ik roep dus "purper" en gelijk staat mijn omgeving in vuur en vlam. Het blijkt de eertse melding in deze polder (het is eigenlijk een parkje, maar goed...) dus help ik een paar collega's aan een nieuwe Poelgeest-soort. Graag gedaan! Een koppel Wintertalingen laat zich niet verstoren door het kabaal van de lokalen.

Niet de mooiste foto, maar wel heel bijzonder voor Poelgeest

Samen met Fred zoek ik nog even naar de Blauwborst die baltsvluchtjes maakt, tref nog een Pijlstaart, wat gewone en IJslandse Grutto's, Aalscholvers en Rietgorzen. Vooral de zangers laten weten dat het voorjaar is.

Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar de tweede Boerenzwaluw van het jaar en en een Huiszwaluw onderweg betekent wel de lente, lijkt mij. Lekker hoor!

Tussen de buien

Het regent hard als Gert Vonk en ik onderweg gaan naar Den Helder, op weg naar mijn derde nieuwe soort voor dit jaar. Gisteren is een Rode Rotslijster gevonden tussen de dijk en het centrum van het dorp. Er is nog wel wat discussie of het toch niet een ondersoort van de Blauwe Rotslijster is..... Lastig zat met een vogel die zowel rood als blauw toont.

Het lijkt een vliegerig type maar als we aankomen zit het beestje op een dak te poetsen, soms in het zicht, soms niet. De aanwezigheid van een stuk of twintig medevogelaars maar het eenvoudig de zuidering te volgen, zij het op flinke afstand. Een geluk is dat we precies tussen twee voorjaarsbuien, en dus droog, plaatjes kunnen maken.

Al pratend met bekenden voeg ik me bij een clubje dat gokt dat de Lijster af en toe een zandhoop met wat keien opzoekt. Waarschijnlijk toch een hang naar zijn normale biotoop. En het plan slaagt als de vogel, een minuut op twee op een stapel stenen en puin komt zitten. Ratelen maar met die camera.

We moeten terug, de klussen en het werk kunnen wel wat uitstel, maar geen afstel verdragen. De eerste druppels motiveren ook en door de stromende regen rijden we weer naar huis. Dankbaar voor de regenpauze, en blij met de twitch. Het was veel te lang geleden dat Gert en ik op pad waren! Gezellig zo....