Oranje

Op mijn fotolijst ontbreekt al jaren het Oranjetipje, een vlindertje. Storend als je de lijst op Waarneming opent en er staat bij een soort geen foto...... Dus op naar het Gouwebos, want daar moeten een paar van deze vlindertjes vliegen.

Dit is 'm niet: een Landkaartje

Vliegen.....inderdaad. Ik heb al snel een Oranjetipje in beeld en loop ongeveer het hele bos door achter dat beetje aan. Zitten? Nee!

Ik moet het hebben van het moment waarop de vlinder kennis maakt met een vrouwje. Dat is het enige moment waarop de vlinder even op dezelfde plaats blijft hangen, ook nu zonder te landen. Ik dacht dat het een Koolwitje was, maar Maria van Antwerpen ontdekt in de witte vlinder een vrouwtje Oranjetipje. En die zijn nog meer bijzonder, volgens Maria!

Toch gelukt, en lekker "gewandeld...." Als ik tevreden wegrijd, piept Daniel Benders een Blonde Ruiter in een poldertje op een paar honderd meter van waar ik ben. Geluk is mijn vriend vandaag. Na een kort ritje sta ik op de dijk bij de Voorofsche Polder naar een bijzonder ruitertje te kijken, voor de tweede keer in mijn leven. En nu ook nog net binnen onze regio!

De foto's lukken van geen meter door de warmte en de afstand. 't Kan er zelfs als bewijsplaatje maar net mee door. Als bijvangst voor vandaag is dat natuurlijk geen probleem!

Thuis wordt er ondertussen heel hard gewerkt door de Koolmezen die duidelijk jongen hebben: rupsje erin, poepje eruit. De hele dag door. Leuk om te zien hoe elke twee, drie minuten de beide ouders de hoorbaar bedelende jongen van eten voorzien.

In de avond geniet ik ook nog even van het groeiende aantal Gierzwaluwen dat nu weer de lucht boven de tuin vult. Eerst twee, nu acht van die langs scherende zwaluwen. Mooi hoor!

Zwanen

Tijdens een rondje komt er soms een gewoon moment voorbij dat op de foto goed uitpakt. Zoals deze opstijgende Knobbelzwanen.

Bezoek

In mijn tuin hebben we twee broedgevallen: Koolmezen en Merels. En vooral de laatste, in de heg, hebben regelmatig bezoek. Meestal kijkt deze een poosje de boel aan, en gaat er dan weer vandoor. Ik denk dat er een onveilig uitvliegmomentje aan zit te komen.....

Poelepoele

Het regent blogberichten: ik heb, naast het klussen dat deze dagen ook moet gebeuren, lekker de tijd om buiten te zijn. Ook vandaag. Als ik lekker uitgeslapen -maar met wat spierpijn van mijn bouwvakkeractiviteiten van gisteren- opsta, is het na tienen. Ik zie dus ook veel later dan veel anderen dat de Poelsnip in Limburg terug te vinden is, en zich af en toe goed laat bekijken. Ik vraag Cathy een half verlofdagje. Op naar de Maas bij Broekhuizen voor een nieuwe soort op mijn levenslijst.

Toch een eind sturen, maar wel naar een stukje Nederland dat geweldig is. Ruimte, groen, water. Hier en daar al een heuveltje. Limburg dus. Ik kom aan op de plek en vind daar een stuk of twintig vogelaars, met wat regiogenoten die eerder op pad zijn gegaan. En de Poelsnip die slecht verborgen in een strook gras aan de Maas zit.
Nou lijken Poelsnippen niet heel zeldzaam, maar als ze worden gezien zijn ze altijd direct daarna onvindbaar. Deze heeft de kunst van het verstoppen blijkbaar niet heel goed onder de knie. Gelukkig maar!

Zoek de Poelsnip

En een Lepelaar voor de Limburg-lijst

De Poelsnip baltst een enkele keer, en wandelt centimeters, maar komt niet echt tevoorschijn. In de twee uur dat ik de vogel volg, komen gelukkig allerlei bekenden voorbij. Maurice Koevoet, Rob Martens met zijn vrouw, Linda Andeweg en André Strootman en nog wat anderen hebben deze feestdag net als ik niet aan de Koning besteed.

Maurice is via Leeuwarden(Iberisch Tjiftjaf) en Hierden(Griel) naar Limburg gekomen. Dan ben ik zo gek nog niet, al rijd ik via Gennep naar huis. Van Phil Koken, die ook al hier was, hoor ik dat er in Gennep een Hop op foto-afstand zit. Onderweg naar het noorden pik ik die dus nog even mee. Dat wel. 

Mijn schuurdeur komt voor het avondeten nog in de tweede laag lak. Taak volbracht.

Sprinkhaanzanger

Ik was al een paar keer aan hem voorbij gelopen, maar vandaag krijg ik 'm in beeld. En hij poseert bij regenachtig weer blijkbaar ook nog. Vanmorgen vroeg ga ik speciaal voor deze vogels opnieuw naar de Groene Jonker. Met de eerste Grasmus van het jaar als bonus.