Weekje Weerribben

Een klein weekje struinen door de Weerribben, op zoek naar de paar bijzondere soorten die bijna alleen in dit gebied leven: de Grote Vuurvlinder en de Kempense Heidelibel. Allebei niet nieuw voor mij, maar vooral de vlinder is nooit goed op de foto gezet, door mij dan.

Hotelletje midden in het gebied geboekt, en elke dag op zoek. Sowieso heerlijk om te doen. Met steeds maar grote aantallen libellen, in grote verscheidenheid. Van de normale soorten Heidelibellen, tot aan de prachtige Sierlijke Witsnuiten. En op dag 3 vind ik de Grote Vuurvlinder, precies één en dan ook nog een mooi mannetje. Verschillende gesprekjes met mensen van Natuurbeschermingsorganisaties in het gebied vertellen mij dat het echt heel bijzonder is geworden dat de soort in beeld komt. Ik ben dus een gelukkig mens. 

Met leuke gestreepte sokken...

Na het behalen van mijn doel, kan ik in alle rust lekker dwalen. Ik probeer nog een van de vele Wielewalen in beeld te krijgen, maar dat lukt niet. Wel een stel jonge IJsvogels, vissend en zonnend, en ook de Kempense Heidelibel komt fijn in beeld. Ik plaats maar wat plaatjes van wat zoal voorbijkwam.

Het proces van een visje eten......

De Grote Weerschijnvlinder is ook een nieuwe "fotosoort" 

Grote Oeverspin bij een nest

Kortom: een fijne tijd, lekker bruin en uitgerust, weer eens heerlijk op pad met de camera. Kan best in eigen land! 

Zaterdag

Maanden schieten voorbij, en ik kom langzaam weer wat op gang met foto's maken. Lekker weer, en de tuin begint fijn in bloei te komen. Leuk voor de macrolens. 

En dan deze zaterdag. Ik had geen plannen. Als de melding van een Zwarte ooievaar bij Haarzuilens komt is het lekker om weer naar buiten te gaan, dus dat doe ik. Ik kan de "Zwooi" makkelijk vinden, en tref weer eens wat regiogenoten. Gezellig. Ondertussen komt er een melding van een Monniksgier aan de rand van de regio. We kijken een poosje verwachtingsvol naar de lucht, maar zien niks belangrijks. Dus boodschappen doen. 

Als ik terugkom, staat Gert een paar keer in mijn scherm. Ik bel terug en zit binnen een paar minuten weer in de auto, onderweg naar Oud Aa. Daar tref ik weer de regiegenoten, en nog een paar meer, en een kleine honderd andere vogelaars die naar de Monniksgier kijken, in een weiland, best ver weg, en met de A2 op de achtergrond. Niet ideaal, maar wel een nieuwe soort voor mij in Nederland. 

Even lekker bijkletsen met wat mensen waarmee ik jarenlang in binnen- en buitenland avonturen heb beleefd, en dan weer naar huis. Met een heerlijk ouderwets gevoel: het Twitchersgevoel. Lekker! 

Op zoek....

Om acht uur, vlak voor zonsopgang staan wij met vijf man/vrouw op de hei. Niet helemaal met ons vijven want er zijn meer mensen op de hoogte van een uitkijkpunt waar volgens de geruchten de roedel Nederlandse Wolven wel eens gezien zou kunnen worden. Zou kunnen.... maar niemand van de aanwezigen bevestigt een waarneming, en die komt er vandaag ook niet. Maar, wat een mooi gebied! Met de rijp in de bomen en in het gras een feestje. 

Geen wolven dus..... We wandelen een kilometer of tien door mooie oude bossen waarin we af en toe leuke groepjes meesachtigen spotten: Glanskoppen, Kuifmezen, Vuur- en gewone Goudhaantjes, wat spechten en talloze Boomklevers. Helaas wil niets van dat spul lekker op de foto. Zie de achterkant van een Kuifmees....

Wat ook nog heel leuk was, was het vinden van IJshaar. Een zeldzaam verschijnsel en dus gaan wij door de knieën. Mooi spul! 

Onderweg naar de auto vindt vriend Gert drie Goudvinken. Bijzonder, en bijzonder mooi. Altijd een toppunt als deze soort in de kijker komt. Helaas zit er een hekje voor wat de natuurlijkheid van de foto verziekt. Maar anderzijds; dit is natuurbeleving in Nederland.....

Na een paar uur struinen rijd ik naar huis. Ik ga nog even langs Schoonhoven waar een Kokardezaagbek langs de Lek zwemt. Een nieuwe soort voor mijn regiolijst, als dit een wild exemplaar blijkt (wat meestal niet zo is). Enfin, een heerlijk dag, en weer eens een blog. Tot snel! 

Kanarie

Ik was dit jaar al een keer op pad geweest om op een stukje samengeperst natuur naar de Europese Kanaries te zoeken die daar al een poosje vliegen. Helaas was de eerste poging tevergeefs, en daar kan ik dus nog steeds niet zo goed tegen: Dippen. Wel weer eens samen met Gert Vonk die ik door alle drukte en de Corona-ellende veel te weinig heb gezien.

Dus terug vandaag, in het zonnetje. Heerlijk. Nog fijner is dat ik de vogeltjes binnen een kwartiertje baggeren in de kijker heb. Vijf van die vrolijke geel oplichtende vogeltjes! Het is toch al weer jaren geleden dat ik deze soort voor het eerst zag, ergens in Brabant. Nu dichtbij, tellend op mijn Utrecht-lijst.

Ze komen niet heel dichtbij, en de omstandigheden met tegenlicht zijn niet heel optimaal. Maar.... ik ben weer buiten geweest en heb een blogje gemaakt. Nu maar duimen dat alles snel anders wordt dan vorig jaar! Met veel nieuws hier. Een fijn 2021! 

Happy