![]() |
De eerste blik, bovenop het dak |
![]() |
Vette buit |
![]() |
Het bruine kopje duidelijk zichtbaar |
Dit blog geeft zo af en toe een bericht weer van mijn belevenissen. Meestal gaat het over vogels, maar af en toe over heel andere zaken. Wil je reageren, iets vragen, of wat dan ook, stuur dan gewoon een mailtje: paul.vandewerken@tiscali.nl
![]() |
De eerste blik, bovenop het dak |
![]() |
Vette buit |
![]() |
Het bruine kopje duidelijk zichtbaar |
Het voorjaar is weer begonnen. Heerlijk om bij aangename temperaturen te wandelen, veelal gewoon in de buurt. Blauwborsten, Rietzangers, Rietgorzen en de eerste Snor of Sprinkhaanzanger op de foto proberen te zetten. Zo ook vandaag; ik struin in de zon Ruygenborg af, een klein rietgebied bij Nieuwkoop.
![]() |
Cetti's Zanger |
Het is heerlijk! Maar erg goede foto's maak ik niet. De vogeltjes zingen als gekken, maar toch nog wat te diep in de begroeiing. Na een rondje Groene Jonker ga ik naar huis, wielrennen kijken...
En dan, zo'n tien kilometer voor de finish, appt Robert van der Meer in de appgroep die we al wat jaren actief hebben in onze Stichtse regio: Zeearend boven zijn huis, zo'n achthonderd meter bij mijn huis vandaan. En dus sprint ik naar buiten met de camera die nog op tafel staat, en inderdaad zie ik boven de wijk waar Robert woont een Buizerd een Zeearend opjagen. Ze vliegen hoog maar langzaam naar noord, en ik kan een paar plaatjes maken. Goed te zien hoe groot zo'n beest is ten opzichte van een Buizerd, toch ook al een best formaat vogel.
In vogelaarstaal heet dit een tuinsoort, een soort die je dus vanuit de eigen tuin kunt waarnemen. En op dat lijstje is een Zeearend redelijk bijzonder....
Hij zit er al een week, en nu kan ik er naartoe: de Zanggors! Overgewaaid uit Amerika en geland op de grens van Nederland en België, bij Emmadorp. Ik lees dat het beestje mooi zingt, en steeds kort in Nederland verblijft om weer weg te vliegen naar België. En ik wil hem natuurlijk wel op mijn Nederlandse lijst.... Ik parkeer in België.
Als ik aankom is het vogeltje niet gevonden. Met een man of veertig, waaronder wat regiogenoten, wandelen we langs de heggen en struiken in dit verder wat kale gebied naast de nucleaire centrale van Antwerpen. We staan letterlijk op de grens. Het duurt een poosje (in de heerlijke voorjaarszon) voordat de vogel, diep in België wordt gevonden, verraden door de typische zang.
Eerst ver weg, en in gezelschap van een Buizerd vlakbij. Best mogelijk dat de Gors daarom opvliegt en richting Nederland door de struiken gaat. En uiteindelijk vlak voor mij in een boom, waarbij ik als pure gok de wacht hield, landt. Plaatjes!