Hé, ouwe twitcher!

Er is geen ontkennen meer aan: met 291 soorten op mijn lijst verlang ik naar nummer 300. Dat is toch een soort magisch getal in de vogelwaarnemingen. Dan kleurt je naam in rood op de site!

Foto: Peter van der Meer

Gisteravond krijg ik bericht van Peter en zijn jongens dat ze de Steppekiekendief hebben gedipt. Zonde, en goed dat ik vrijdag niet heb afgewacht. Gelukkig staat er weer een nieuwe soort op Waarneming die de moeite waard is: een Klein Waterhoen, niet te verwarren met een Kleinst Waterhoen (die we in 2009 heel goed hebben gezien in de Groene Jonker). Ik text de familie en vanmorgen vroeg gaan we naar de natte graslanden bij Almere.

Het is een eindje stappen naar de plek waar al een stuk of tien vogelaars zich verdringen voor de paar gaten in de hut. We vinden een plekje en zien de Klein Waterhoen dapper door de randen van het riet stappen. Niet erg dichtbij, en steeds in de schaduw. Maar hij komt aardig op de plaat. Een nieuwe soort voor ons allen, dus allemaal tevreden.

Foto: Peter van der Meer (mijn camera, dat wel)

Ik mis het moment dat de vogel dichtbij komt, omdat ik sta te OH-en met bekenden die ook op de hoen zijn afgekomen. Peter heeft op dat moment mijn camera, zodat ik thuis toch die foto's blijk te hebben.....

Er huist ook nog een jonge Buffelkopeend in het plasje. Best bijzonder, al is het eendje geringd en wordt dus als "ontsnapt" gekenmerkt. Ach, toch een mooi dier.

We zijn klaar, al spelen we nog wat met de camera en nemen we even pauze. Dan krijg je dit:

Foto: weer Peter.

We kunnen dus gaan. Tijdens de wandeling tref ik weer John van Gestel, ook zo één die altijd roept dat hij niet twitchet. Ik kom hem alleen tegen bij bijzondere dwalers en doortrekkers! Zijn "Hé, ouwe twitcher" past hem net zo goed als mij..... Schouderklop, lachen, en weer door.

Onderweg naar de auto kijken we nog even bij een andere hut waar een paar andere eendensoorten zich leuk laten zien. Een man Tafeleend met zijn mooie rode oogjes is altijd een mooi plaatje, net als de Slobeenden met de oversized snavel.

En dan begint het avontuur..... Robert ziet in de verte een Kiekendief. Roodbruin, witte stuit. Een Blauwe? Of toch een Steppe? Dat zou de teleurstelling van gisteren voor de mannen geheel dempen! De vogel verdwijnt echter snel, zonder dat we er goede plaatjes van kunnen maken. We gaan dus maar door naar de haven om sterns te zoeken, en we vinden heel veel jonge Zwarte Sterns, die nu niet zwart zijn (foto bovenaan). Als later een andere vogelaar ook de Steppekiek meldt, onderbreken we snel, en rijden terug om toch nog een uurtje over de graslanden te turen. Je weet maar nooit. In elk geval kijken we nog indringend naar de beroerde foto's die ik van de Kiekendief heb gemaakt. 

Zou het?

Beroerd!

De foto gaat het forum van Waarneming op: ik duim voor de Van Der Meers. 

Op het grasland vinden we meer dan 20 Grote Zilverreigers, een paar Dodaars, en ik tref mijn eerste Baardmannen van het jaar. Al met al, een lekkere trip! De regen begint zachtjes, dus ik ga weer terug naar mijn klus thuis. Onderweg naar huis in de auto maar één thema: Zou het? Beetje verwend natuurlijk als je al zo'n bijzondere Waterhoen zo mooi hebt gezien. Maar het is de jongens gegund!

NASCHRIFT: John van Gestel heeft de Klein Waterhoen niet gezien, de vogel was gevlogen, blijkbaar in die paar seconden dat we elkaar spraken. Sorry John..... En de Steppekiekendief van vandaag is waarschijnlijk een Grauwe of Blauwe Kiekendief. De foto's zijn te onduidelijk om de twijfel weg te nemen.

Voor wie de Waterhoen heeft gemist: een kort filmpje....

Steppe van Lith

Even uit het stof van de verbouwing. Al dagen weet ik dat er één of zelfs twee Steppekiekendieven in Brabant vliegen, maar tot nu toe kon ik niet weg. Maar nu wel, dus daar ga ik!

In de polder bij Lith staan al een paar vogelaars als ik aankom. Ik ben weggegaan zonder te checken of de vogels er nog waren, dus het is een hele opluchting als ik hoor dat ze nog rondvliegen. Het duurt ook niet lang of ik heb de eerste in de scope. Zittend in het gras. Helaas blijft de rover ver weg, dus de foto's zijn niet geweldig. Gelukkig is duidelijk de "boa" te zien, maar het haalt het niet bij het echte beeld. Ze zijn werkelijk prachtig van kleur en tekening. Als ze volwassen worden is die kleur weer weg, en worden ze grijs, bijna wit. Dit zijn dus jonge vogels die tussen de steppen van Rusland en Afrika even de weg kwijt lijken.

Helaas niet scherp, maar wel goed om de kleur te zien

Zoals geschreven, niet de beste plaatjes, maar wel een heel bijzondere waarneming. Zeker omdat het om twee exemplaren gaat.
En het was weer gezellig! Marianne Wustenhoff en Frank Coenjaert zijn er ook, en ik ontmoet nog een uiterst vriendelijke import Limburger (Arjan) waarmee ik een tijdje de Steppekieken volg.

Ik moet weer aan de klus, maar rijd nog wel even om in dit gebied: Torenvalken, Bruine Kiekendieven, en heel veel Buizerds in deze polder. Het leven is goed op het Brabantse land!

Als het piept..

Ik was echt niet van plan er op uit te gaan vandaag. De keukenverbouwing begint deze week, dus moet er van alles gebeuren. En ik voel het vogelen van vrijdag en zaterdag hard in mijn kuiten.
Ik sta nog aan een kast te trekken als Peter van der Meer belt. "Wij zijn van plan even te gaan zoeken naar de Duinpieper...." Snel overleg met Cathy, en ik ben ontslagen. Gaan dus. Gelukkig rijdt Peter, kan ik even bijkomen.

Op een braak terrein in Veenendaal moet ie zitten, nieuwe soort nummer drie van dit weekeinde. Samen met nog vier andere vogelaars zoeken we verspreid het terrein af. Ik vermaak me met de zoveelste Paap en nog meer Tapuiten. Best leuk.

Dan vliegt er een Pieper over me heen. Het zou arrogant zijn te beweren dat ik dan weet dat het om de Duinpieper gaat, maar met een fluit en panische armgebaren wijs ik de medestanders op de vliegende vogel, die midden op het terrein neerstrijkt. Een klein holletje en schieten. Het is 'm! Voorzichtig kruip ik dichterbij.

Het blijkt een vliegerig beest, en dus verplaatsen we ons in de achtervolging op de zeldzame gast. In het gras, op de weg, op heuveltjes, lekker gevarieerd dus. De Duinpieper maakt af en toe kolderieke sprongetjes om insecten van de planten te pikken.

Uiteindelijk, na een minuut of veertig, gaat de vogel er vandoor. En wij dus ook. We rijden naar Plantage Willen III in Elst, maar vinden daar weinig. Van Peter krijg ik plantenles, maar (sorry Peter) ik ben de namen steeds weer kwijt. Gelukkig heb ik de foto's nog... De koeien en damherten bovenaan dit bericht lopen er ook, tam als wat. Mooi wandelgebied, dat wel.

Daarna kijken we nog even in de Buitenwaard en later in de Bovenpolder bij Amerongen. Mooie gebieden, mooi uitzicht. Maar geen heel speciale dingen, al beklimt een groep Brandganzen om welke reden dan ook massaal een berg zand. En een rij Lepelaars en een paar ruziënde Grote Zilverreigers....ach, best mooi in deze omgeving.

De batterijen zijn leeg (vergeten op te laden), we gaan naar huis. Plaatjes uitzoeken en op de bank! Lekker weekeinde, mede door de spiedende ogen van de jongens!

The day after

Redelijk kapot, dat was ik. Wat een dagje, wat een weekeinde! Twee nieuwe soorten, maar geen goede foto's. Hitte, zweet. Hoe anders is het deze morgen als ik de hond uitlaat. In elk geval bewolkt, vochtig, koel, en nu weer droog.

De sporen van de regen zie je overal. Ik focus letterlijk op de spinnen: met de macro spelen met deze onderwerpen is ook heel leuk. Vandaar....

Draadje maken 

Ontbijt

Kijken wat de dag verder brengt.....

Een trap na....

Een beetje bijtijds ga ik naar de Waverhoek om toch die Gestreepte Strandloper op de foto te zetten. Het is nu eenmaal mijn ambitie om van alle soorten die ik zie, ook een foto te hebben. Maar...het valt niet mee, soms. Alles zit vrij ver weg en een hard zonnetje met water is niet ideaal.

Als ik aankom tref ik Huib en Maria, leuk. Ik heb ze deze week steeds misgelopen maar nu kletsen we lekker bij. Over van alles, maar ook over de Wespendief, Visarend en andere rovers die ons eerder deze week zo verwarden. Terwijl we staan te praten vliegt zowaar de Wespendief over. We kunnen er wel om lachen, want Huib en Maria zoeken de Visarend.

Foto: Maria van Antwerpen

Veel beter dan woensdag! Terwijl Huib en Maria naar de Grote Wije gaan voor de Visarend, ga ik het gebied in voor de strandlopers. Op een plaatje vind ik Kemphanen, Bonte Strandlopers, Kleine Strandlopers en Krombekstrandlopers. Ook een stel Zwarte Ruiters, Kieviten, de eerste Smienten, een Kolgans en nog wat spul. En, de Gestreepte Strandloper. Ik had een wat zwaar gemoed omdat niemand het beestje vandaag had gezien. Even getoetst bij Robert van der Meer, en ja! Leuk dus.

Ik ben bijna klaar als Frank (of was het Robert?) belt: Hebbie het gezien? Kleine Trap op de Hoge Veluwe! Nu ben ik niet zo'n twitcher, maar Peter kan niet en de jongens willen graag..... Ik rond af met een Bruine Kiekendief, eet een broodje en haal de boys op. Naar Otterlo.

Foto: Frank van der Meer

We zijn -na een stuk wandelen want de witte fietsen zijn al op- niet alleen. Een fijne rij, heel gedisciplineerd op afstand, staat op een duintje. Veel bekenden, waaronder John van Gestel. Het eerste dat we daarna zien is de luchtmacht, de echte... Lekker als je een heel zeldzaam beestje zoekt in een beschermd gebied!

De vogel blijft gelukkig en zit op een metertje of vijfhonderd... De heide trilt met de 29 graden van vandaag. Kortom, genieten via de telescoop en het fototoestel maar niet te veel gebruiken. Ik laat een paar vlekken zien: dat is 'm. De Kleine Trap.
Niet leuk om deze plaatjes over te houden, maar wel een heel speciaal beest voor Nederland!

Het beestje wandelt steeds verder bij ons vandaan, en dus geven we het maar op. Met het zweet uit alle poriën genieten we op de terugweg van de airco. We checken toch nog even de voortgang en zien dat 10 minuten na ons vertrek de vogel over de waarnemers heen vliegt en uit beeld gaat. Net als gisteren -de Draaihals is niet meer terug in beeld geweest- net op tijd! Een echte twitch dus!