Terwijl
Gert Vonk met Annie helemaal naar Groningen rijdt, blijf ik een beetje in de buurt voor een nieuwe fotosoort: de Witvleugelstern is mij tot nu toe te snel af geweest. Daarbij ben ik al een hele poos niet meer bij de vogelplas Starrevaart geweest.
De wind is stevig maar de temperatuur is geweldig. Voordeel van de wind is dat de talloze Huis-, Boeren- en Gierzwaluwen tegen de wind in vrijwel stil staan. Nadeel is dat scherp stellen op permanent bewegende vogels boven altijd bewegend water in de wind niet makkelijk is.
Ik vind de Witvleugel aan de overkant, op een zandplaat. Duidelijk herkenbaar tussen de talloze andere vogels. De witte vleugel springt er zelfs op deze grote afstand uit. Gelukkig vliegt de stern op en foerageert langdurig boven het water. Toch blijkt ook nu dat de scherpte vinden heel lastig is; ik gooi heel veel foto's weg. Maar, ook een stel niet!
 |
| Bij Starrevaart heb je zo vier soorten op één foto.... |
 |
| Heel natuurlijk is het niet, maar de bewoners zitten daar niet mee |
De kijkhut is druk door de stern, en door de wind stikt het werkelijk van de vliegen en muggen. Ik blijf niet lang, en wandel rustig naar de plas Vlietland. Ik passeer de Kokmeeuwenkolonie en een wat mottige Ooievaar die achter een maaimachine de rommel opruimt. Bij de parkeerplaats hoor ik het roepen van een IJsvogel. Lang niet gezien, en dus even zoeken.
Ik tref Wim van Yperen, beter bekend als de
Kiekjesdief. Samen zien we hoe manlief vrouwlief een visje brengt, maar wel in een struik waardoor foto's maken een uitdaging is. Maar, dat maakt mij bij IJsvogels niet uit: altijd leuk om deze prachtige vogels te zien.
 |
| Goed verscholen: de liefde van de IJsvogelvrouw gaat door de snavel.... |
