Wauw!

Ik word wakker van een telefoon, een paar uur nadat ik na een nachtdienst in bed ben gekropen. Te laat om op te nemen kijk ik toch even op het apparaat, en zie een melding van een Grijze Wouw bij Lopik: vorig jaar miste ik die soort letterlijk op een paar seconden, en in mijn regio zijn ze heel zeldzaam. Dus ik besluit niet verder te slapen en rijd naar de Lekdijk. Daar word ik opgewacht door een paar bekenden die eerder wakker waren, en ik 'tik' de vogel binnen. Nieuwe soort voor mij in de regio!

Ik zie de Wouw op afstand, en nog geen tien minuten later vliegt de vogel op waarvan ik nog een paar lucky shots maak. Wat ik op dat moment niet weet is dat de Grijze Wouw doorvliegt naar het noordoosten, en niet meer terug komt.

We kletsen nog wat na, en stellen de aanrijdende vogelaars teleur met onze bevindingen. Geluk duurt in dit geval vrij kort!

Cuba

14 februari vertrok ik met een clubje van zes vogelaars naar Cuba. Mijn missie: een foto van de Bee Hummingbird maken, het kleinste vogeltje ter wereld. Lees het verhaal op de pagina 'Cuba 2019'!

2019!

Het jaar is begonnen, alle lezers nog een heel goed en gezond jaar gewenst! Benieuwd wat het allemaal gaat brengen, als weet ik één hoogtepunt al (ijs en wederdienende): een trip naar Cuba om de Bee Hummingbird te zien en te fotograferen. En wat er verder maar voor de lens wil komen.....

In Nederland maar lekker oefenen. Ik ga dit jaar aan geen enkele lijst werken, al zal ik best de landelijk nieuwe soorten proberen. Toch maar even naar de Koereigertjes gereden bij Bodegraven. Dichtbij en het zijn toch leuke reigertjes.

Ik vind vijf van die witte dwergjes met de oranje waas, inderdaad in de buurt van de koeien die hier nog lekker buiten lopen. Maar de mooiste is een Stormmeeuw die dichtbij zich lekker uitrekt. Zo wil je ze zien!

Bonte Tapuit

Ik vang bij toeval een bericht op van Michel Veldt waarin hij meldt dat hij in Bodegraven een jong vrouwtje van de Bonte Tapuit heeft gevonden. Op een bouwterreintje..... Zodra ik kan rijd ik er toch even heen.

Het is een afzichtelijk terrein, waar wordt gegraven en de modder enkeldiep is. Een plek voor een vogel die normaal op ruig terrein leeft en blijkbaar de weg naar Oost Afrika niet heeft kunnen vinden.  Het vogeltje vliegt onrustig rond een berg aarde die ondertussen met groot materieel wordt afgegraven. En neemt vooral plaats op een plaat hout..... Niet fijn voor een foto. Maar, het is wel een fantastische nieuwe regiosoort! Dus maak ik de plaatjes.

Insecten genoeg

Buiten gebeurt het!

Herfst..... Een beetje laat en daarom gelijk best fris terwijl de bomen nog volop in het blad staan. Maar de kleur zit in het bos. Tijd om weer naar buiten te gaan!

Ik vat maar een paar dagen samen: even aan de kust, een prachtige wandeling op de Grebbeberg en een echte twitch van de eerste Notenkraker sinds 1995, dus van voor de tijd dat ik vogeltjes opzoek. Een nieuwe soort dus!

Ik ben samen met Gert Vonk in Wageningen waar de Notenkraker is gevonden. Het beestje, formaatje Gaai, vliegt langs als we uit de auto stappen. Check! We voegen ons bij een groepje bekenden die ons vertellen hoe mak de Noordeling is. Het is dan ook een kwestie van rustig afwachten op het moment dat de vogel op een paar meter afstand onverstoorbaar pinda's en eikels probeert te verstoppen in het gras, een heg of een plukje bladeren. Het is somber weer, maar ondanks de hoge ISO komt de zeldzaamheid fijn op de foto.

Gert filmt het tafereel van de opgewonden vogelaars.

Geen gezicht, en fijn dat de buurt het tolereert. Vogelen! Buiten gebeurt het!