Artis

Het is gewoon oude glorie, meer niet: Artis. En het was lang geleden dat ik er was. Terecht. En dan is het ook nog waardeloos weer. Maar het is een gezellige dag met dochter Simone en nicht Manon. Ik ga voorlopig niet meer naar "020".

Deze maakte het de moeite waard.....

Nog meer uilen

Ik voel een soort van boosheid opkomen als ik in Oudewater een lensconfiguratie wil uitproberen op een bekende roestplaats van Ransuilen. De plek blijkt onder handen genomen te zijn door de plantsoenendienst: Vrijwel alle bomen en struiken waarin de groep al jaren overwintert zijn weg! Contact met een paar inwoners levert mij informatie over het voorval waarbij buurtbewoners gelukkig nog wat struweel hebben kunnen redden. Maar de plek waar ik voorheen van dichtbij rustig slapende uilen kon fotograferen, is weg.

Ik vind ondanks alles op een eveneens bekende plek in de buurt een opeengepakte groep van 14 Ransuilen. Sommige alert spiedend, de meesten lekker duttend. Rustig test ik mijn lenzen, de uilen kijken even rustig wat ik doe.

Na een half uurtje plaatjes maken rijd ik nog even naar Willeskop, in de hoop op een Roerdomp. Dat lukt niet, maar de plassen liggen er vol en prachtig bij.

Ondertussen zijn de voorbereidingen voor volgend jaar in gang gezet. Raad waar die gaat?!

Uiltje knappen

Na het werk even met de hond de Hollandse Kade op, even kijken of de Velduilen nog willen vliegen. En als het dan gebeurt (vier uiltjes zijn druk aan het jagen) baal ik best van de intredende duisternis. Dan moet de ISO-waarde op de camera te veel omhoog wat de kwaliteit van de foto niet ten goede komt. Hoe had dit plaatje met wat zon kunnen zijn?

Revival

Opnieuw de kans op een nieuwe soort, en zeer tegen de verwachtingen in gaat het weer om een Witkopgors. Dezelfde soort als die wij in Limburg zo treurig dipten. Dus, even de Zeelandbrug over, en aansluiten bij een rijtje gasten die in het gras turen.

Mijn eerste blik op de vogel is op het moment dat zij (het is een dame) opvliegt. Gelukkig vinden we haar terug in een struik waar ik mijn eerste foto kan maken.

Dat is al lekker: een nieuwe soort èn een foto! De Witkopgors vliegt op en scharrelt een half uurtje achter een hekje in het gras. Met moeite maak ik een foto van de toch best gecamoufleerde vogel.

Als de dwaalgast, die normaal is aan de oostkant van de Oeral, even op het hekje gaat zitten, lukt het om een serie te maken.

Het beestje duikt het gras weer in om voor het slapen nog even te eten. Ik kan naar huis, dit keer met een zonnige bui!

Genoeg

Samen met Maria, Marianne en Gert een twitch in Limburg. Vroeg weg, en pas nadat de vogels gaan slapen weggereden uit Limburg, bij Arcen. Een dag lang rondhangen om de Witkopgors te scoren. Kort onderbroken door een wandeling in de kasteelbossen om voor Maria een Middelste Bonte Specht op de lijst te zetten.... Wat ook niet lukt.....

De tweede keer op rij dat een twitch op grote afstand fout afloopt. Ik bespaar jullie de slechte foto's van een paar Geelgorzen, een Goudhaan en een Roodborstje: die staan op Waarneming.nl. De enige foto die de moeite waard was -ergens in een zompig bos- staat hieronder. Ik denk dat het genoeg dip is voor de rest van dit jaar!

Ook Maria heeft foto's gemaakt, en daarbij zit er één die de situatie mooi weergeeft: Vogelaars die massaal een koe in beeld lijken te nemen. Toch nog een lach op mijn gezicht.....