PW Fotografie

Wit

2012-03-03T17:46:00.000+01:00

Een rustig dagje vandaag. Opnieuw wat grijs en dan maak je eigelijk alleen zwart-witfoto's. Ik laat daarom alleen even de hond uit in de buurt.
Als ik langs de Natuurplas wandel, schiet er wat ergernis bij mij binnen: eerst tref ik een malloot die het nodig vindt om midden in het gebied foto's te maken van zijn oude, lelijke, benzineslurpende Engelse wrak. Doodleuk rijdt hij dwars door het gebied. Als ik hem aanspreek reageert hij nonchalant, maar vertrekt wel. Als ik op de Natuurplas dan ook nog een stel piraten tref die met hun bootje de eenden opjagen, stijgt de bloeddruk enigszins. Maar goed, een kind vergeef je de onnozelheid dan nog wel.

Ik rijd even door naar Kamerik om te zien of de Ruigpootbuizerd thuis geeft, maar dat doet ie niet. Wel zie ik een Grote Zilverreiger die langzaam mijn kant opwandelt. Strekkend, vissend en poetsend glimt het beest mijn kant op en geeft een demo van de flexibiliteit van die nek. Toch weer aardig.

Lawaaivogel

2012-03-02T18:31:00.003+01:00

Ik ga achter de melding van Dorus Duits aan: bij de Reeuwijkse Plassen vliegt een Cetti's Zanger rond, en dat is best speciaal. Het is wel zo'n soort waarbij je weet dat het moeite gaat kosten om 'm te vinden, en waarbij je echt je best moet gaan doen om ook maar één goed plaatje te maken.

Ik stop op goed geluk ergens langs de plas, en hoor vrijwel meteen het kenmerkende harde roepje. Da's lekker. Maar dan moet je deze sneaky nog vinden.

Ik ontdek het vogeltje in het riet, maar plaatjes maken van dit beestje lukt bijna niemand. Gelukkig komen Rick en Grootvader Schonewille aanrijden -zij maken dankbaar gebruik van mijn geluk- zodat we samen kunnen zoeken.
Rick maakt tegenwoordig op professionele manier opnames van de zang van vogels, en hij heeft zijn resultaat eerder dan ik. We volgen de Cetti's terwijl die onderin het riet beweegt, en uiteindelijk naar een eilandje vliegt waar hij beter zichtbaar in een boom gaat zitten zingen. Wel wat meer afstand, maar wel redelijk vrij van takken die de focus belemmeren.

Op de plas ontdekken we ondertussen een Zwartkopmeeuw in zomerkleed. Lekker! Ik sta nog steeds uit de hand te fotograferen, dus helemaal top zijn de foto's niet. Maar, wel een leuke jaarsoort, zo vroeg in het jaar. Dat er precies op dat moment ook nog een Kleine Mantelmeeuw in beeld vliegt, is beginnersgeluk...

Terug naar de Cetti's Zanger. De zon lijkt een beetje door te breken, dus doe ik extra moeite om de vogel juist nu op de foto te zetten. Je bent er een poosje zoet mee, en heel veel foto's tonen slechts een vage vlek. Maar, uiteindelijk en met een beetje nabewerking levert de inspanning best een paar aardige foto's.

De lucht betrekt weer, dus ik ga weer. Op de Mac toont het best aardig. Een tevreden vogelaar hier, dus....

Nieuw jasje

2012-02-28T20:23:00.001+01:00

Een rustige avond om lekker te spelen met de instellingen van Blogger met als resultaat dat alles er weer eens wat anders uitziet. Ik hoop dat het de leesbaarheid en het overzicht vergroot. De kop vraagt nog wat werk, maar of de Ransuil terugkomt is nog niet zeker.

Verder knopjes om snel te laten weten wat je van een bericht vindt, en geen verificatie meer bij reacties.

Grootste voordeel volgens mij: de plaatjes kunnen nu nog groter. De uil als voorbeeld...

Nu in de rechterbalk ook de door youtube getoond video's van vogels en het WNF. Helaas zie je ook wel eens een muziekvideo van The Birds........ Na klikken zie je de video bovenin het scherm.

Oude bekenden

2012-02-25T20:59:00.009+01:00

Ze zijn zo mooi. En we hebben ze vanaf minder dan een meter gezien. Baardmannen. Prachtige vogeltjes die in het riet huizen. Marianne Wustenhof heeft er onlangs nog een paar prachtig vastgelegd. Kijk hier maar eens.

Maar helaas, ze zitten maar niet stil, en verbergen zich heel rap diep in het riet. Geen foto, maar wel een heerlijk zoektocht waarbij de modder in mijn schoenen staat en de zon fel op mijn hoofd schijnt.
Een Rietgors is ons beter gezind en poseert prachtig aan een uitgekauwde Lisdodde.

Gert Vonk gaat weer mee een visje eten, nu in Hoek van Holland. Daar zitten ook de voor Nederland zeldzame Huiskraaien, importvogels uit India, ooit meegekomen met een boot. Ik had ze al wel eens gezien, maar vandaag lukt het ook een leuke serie te maken.

Met een blauw oogvlies

Kraaien die op een Kauw lijken, maar dan groter en met de kenmerkende snavel. Ter vergelijking een Kauw die ook kibbeling lust.

Op een dammetje ontdekt Gert een Kleine Burgemeester, een waarneming die we delen met Wolbert Hermus, een jongeman uit Gelderland die met het OV en een vouwfiets vogelt. Wolbert werkt in de zorg met geestelijk gehandicapten (en voelt zich dus thuis bij ons....). Samen lopen we de meeuw achterna die onwaarschijnlijk wit tekent tegen het zonnetje in.

We vinden nog een paar Wulpen, Scholeksters en ander kustspul. Wolbert vertelt dat hij nog naar de Buffelkopeend wil, een oude bekende die ook wij nog willen "doen" vandaag. De fiets gaat opgevouwen achterin naast Wolbert mee op pad.

Eerst naar het magische bos bij Rhoon. Het Bos Valckesteijn. Daar zit van alles, volgens Gert. Doel is een Appelvink, maar behalve een paar spechten en een groepje Putters met precies één Sijs komen we niet. Maar, opnieuw een leuke wandeling.

Het lijkt allemaal wat nonchalant, maar met de Burgemeester, de Huiskraai en de Buffelkopeend kan de dag toch drie rode soorten opleveren. Dus door naar Barendrecht waar de Buffelkopeend gemakkelijk te vinden is. Het weer is ondertussen wat minder geworden. Dat is jammer omdat daardoor de bronzen gloed op dit kleine eendje niet meer te zien is. Voor Wolbert een wenssoort op zijn lijst, voor mij een aardige foto.

Wolbert is vandaag begonnen in Reeuwijk. Helaas heeft hij de Witkopeend niet gevonden. Gert en ik pochen een beetje dat het ons bijna altijd is gelukt het door ons zelf ontdekte eendje te vinden. En omdat ik Gert toch naar Reeuwijk moet brengen..... Een half uurtje later turen we dus over de plas, maar geen Witkop. Wel duizenden andere eenden, en een IJsvogel die op een paar meter voor ons komt zitten. Helaas was alles al ingepakt, maar de blauwe vogel geeft een mooi einde aan de dag, die daadwerkelijk aan het uitgaan is met een prachtige rode lucht boven de Reeuwijkse plassen.

Ik zet Wolbert in Woerden op de trein, en ben weer eens veel te laat voor het eten. Morgen weer regen, dus wat geeft het.......

Kanarie

2012-02-24T20:11:00.001+01:00

"Mooie Kanarie" zegt Cathy als ze de eerste foto op de computer ziet. Niet helemaal correct, maar ik ben blij met "mooi".

Ik neem een spontane WTV-dag waarbij ik de berichten negeer waarin staat dat het vandaag bewolkt en zelfs mistig kan zijn. Niet slim, maar wel lekker. Weer even naar buiten om in Huizen wat soorten bij te spijkeren.

Ik ga voor een stel Geelgorzen, maar die zijn nog niet makkelijk te vinden. Rondwandelend tref ik wel wat Staartmezen, Grote Bonte Spechten, een Goudhaan en een paar Heggenmussen. Ik zoek een uur tevergeefs, en als ik bij de auto terug kom, zitten zes van die gele vogeltjes vlak in de buurt. Ik had net zo goed rustig kunnen blijven zitten, maar dan had ik ook van alles gemist.

Ik vind uiteindelijk zes Geelgorzen, waarvan twee volwassen mannetjes die me heldergeel tegemoet glimmen. Ze blijven wat op afstand en zitten veel tussen de takken, maar met een beetje draaien en keren krijg ik een mannetje redelijk vrij op de plaat.

Ik ga door naar de pier van Huizen, waar ik tot mijn verbazing een Eidereend vind. Die verwacht je hier niet, als echte zee-eend zijnde.... De Grote Zaagbek is in deze tijd wel redelijk normaal, maar ook leuk omdat ik nog geen beste foto van een man van die soort heb. Ondanks het matige licht -want het druilt ondertussen best- neem ik een paar foto's.

Tussen tientallen Kuifeenden baltsen de Futen volop. Het voorjaar komt er echt aan. Na mijn wandeling over de "pier" ga ik het Eemmeer over naar de polder van Almere. Bij de Dodaarsweg is een stuk land grof gemaaid waardoor er veel muizen zijn, en dat trekt roofvogels. Maar ook veel Holenduiven en Groenlingen.

Tussen de duiven vliegt een dame Blauwe Kiekendief. Niet dat ze het op de duiven heeft voorzien, maar het telkens opvliegen verraadt de rovers. Verderop vliegt de mogelijke partner, een prachtig blauwgrijs mannetje. Ik vind het één van de fraaiste roofvogels in ons land.

In de buurt ook veel Buizerds, maar een ruigpoot zit er deze keer niet tussen. In de polder nog wel een stel Wilde Zwanen. Leuk, zo dichtbij.

Ik rijd door naar de Grote Praambult waar vanaf je uitkijkt over een deel van de Oostvaardersplassen. Het is er rustig. Geen grote rovers, maar wel veel runderen, paarden en herten, sommige broodmager. Er liggen her en der kadavers waarop je een Zeearend of een Raaf hoopt te vinden. Niet, deze keer. In een boom vind ik met de telescoop een verstopt Smelleken, een kleine valkensoort. Weinig kans dat je 'm vindt op deze foto...

Via de dijk ga ik terug naar Woerden. Het betrekt steeds meer. Ik pak nog een paar Buizerds en wat Nonnetjes mee.

Vanaf de dijk maak ik nog een portretje van een vervaarlijk uitziend rund.
Binnenkort met het zonnetje erbij nog maar eens terug. De OVP blijft een heel bijzonder gebied!

Dat kan beter

2012-02-17T17:02:00.001+01:00

Ik had het er laatst met John van Gestel over. Na een jaar redelijk fanatiek achter nieuwe soorten aanrennen, is het een stuk lastiger om de soortenlijst uit te breiden. Gelukkig heb ik het fotograferen nog...

Van die ruim driehonderd soorten staat er maar een handvol goed op de foto. En soms helemaal niet. Ik maak er geen halszaak van, maar er af en toe op uit om plaatje van een "gewone" soort - of een wat meer bijzondere waarvan ik echt een beter plaatje kan gebruiken - te maken door er eens echt voor te gaan zitten, kan geen kwaad. Het is eigenlijk ook wel relaxed. Het moet niet, het mag.

Zo ook met de Waterral. Meestal alleen te vinden tegen het donker en daarom ook niet makkelijk op de plaat te zetten. Als je ze al vindt. Ik heb vorig jaar samen met Peter van der Meer menig avondje in de Jonker doorgebracht zonder ze zelfs maar te zien. Maar nu met het ijs op de sloot zijn de kansen ook overdag wel wat groter.

Als de ral mij ziet, wandelt hij rustig maar zeker bij me vandaan, het riet in. Geeft niet, deze foto's zijn echt al een heel stuk beter dan die ik in het verleden heb gemaakt.

Gert Vonk wil mij de laatste tijd nogal eens plagen als er weer een Torenvalk in beeld komt. Dat komt door de reportage van een poosje geleden: het "model". Ik kan het inderdaad niet laten om deze charmante bidders vast te leggen als er weer eens één in de lucht hangt.

Mooi toch?

Zee-eend

2012-02-12T16:10:00.001+01:00

De Grote Zee-eenden op de Reeuwijkse surfplas hebben ons -Gert Vonk en mij- de afgelopen week best zoet gehouden. Kreeg ik hulp van Dorus Duits, vandaag is het mijn beurt om Gert te helpen om eindelijk die eenden te vinden.

Maar eerst even naar Alphen aan den Rijn, koffie drinken bij moeders. Dan even naar de Zegerplas waar ik de familie Schonewille tref die aangeeft dat er niks bijzonders is. Nou ja, het gewone spul, waaronder deze bijna makke Aalscholver.

Dan contact met Gert. Natuurlijk wil ik hem helpen, en ik wil graag nog een plaatje van die verdwaalde eenden.
De plas is de laatste twee dagen verrassend dichtgevroren. Er zijn nog maar een paar wakken waarin de bewoners geconcentreerd aanwezig zijn. Dat maakt het zoeken makkelijker, en het is nu mogelijk veel verschillende soorten dicht bij elkaar te zien. Brilduikers, Nonnetjes, Dodaars, Krakeenden, allemaal in één kijkerbeeld. En in de verte: de Zee-eenden. Gert blij, maar nu nog een foto.

We rijden naar de andere kant van de plas, wat ook nog een best stuk wandelen met bepakking inhoudt. Maar dan hebben we ook een goed beeld op de dwalers, die in de buurt zwemmen, poetsen en duiken van de nu wel bekende Witkopeend. Ik maak mijn foto's van wat er zoal voorbij komt.

Ik ben nu wel klaar met de winterkou. Laat het voorjaar maar komen.

Zwaantjes

2012-02-11T18:14:00.002+01:00

Ze heten Kleine Zwaan te zijn, maar zwanen blijven de grootste vogels die we hier in Nederland hebben.

Op de plek waar vorige week nog tientallen Zilverreigers zaten, zit nu een groepje Kleine Zwanen. Echte ongetemde zwanen die ook makkelijk te verstoren zijn door wandelaars op de steigers bij de plas. Het duurt ook niet lang of bijna alle zwanen vliegen op, wat tegen het licht wel een mooi beeld geeft.

Sowieso een aardig contrast met de enige andere soort die ik op de foto krijg: de Winterkoning. Eén van de kleinste.

Ik ging voor de Goudvink, maar die liet zich (weer) niet zien.

Bank

2012-02-10T18:09:00.001+01:00

Omdat Cathy en ik toch even in Utrecht moeten zijn om te klagen over de kleur van onze nieuwe bank, rijden we even door naar de plek waar Peter van der Meer deze week prachtige foto's maakte van een Bokje. Het is niet lastig: de vogels "bokken" ons van verre tegemoet. Ze zien er prachtig uit in dit zonnetje, net als spreeuwen blijken ze verborgen tinten te hebben.

In de slootkant vind ik vier van deze kleine snippen, erg mooi en best bijzonder om twee keer in één week foto's te kunnen maken van deze soort.

Langs de weg zit ook nog een Watersnip, eerst verborgen in een gat in de oever. Gelukkig komt het beestje nog even in het zonnetje zitten voor een plaat, waarschijnlijk mijn beste ooit van deze soort.

Aan de kant van de sloot kom ik Herman van der Klis en Frank Coenjaerts tegen, oude vogelvrienden. Effe bijkletsen. Fijn om ze weer eens te zien.

Nadat ik weer in mijn mobiele schuilhut zit, vliegt een Witgatje naast mijn auto de sloot in. Ook weer erg leuk op deze afstand. Dat lukt niet vaak. Als hij (of zij) dan ook nog langs een Bokje wandelt, maak ik snel een (waarschijnlijk vrij) uniek plaatje.

Mooi, missie geslaagd. 's Middags even naar Reeuwijk omdat het al een paar keer niet is gelukt de Grote Zee-eenden te vinden. Leuk voor mijn regiolijst. Maar, hoe ik ook tuur, ik zie ze weer niet. En het is best fris..... Het is dan ook heel prettig dat Dorus Duits aan komt fietsen. Dorus heeft ze wel gezien, ver op de plas tussen de duizenden Smienten. Hij richt zijn telescoop en gunt mij binnen een minuut een blik op twee Grote Zee-eenden, duidelijk zwart met een witte flankstreep en een wit vlekje bij het oog. Maar veel te ver voor een foto.
Ik rijd dus naar de andere kant van de plas. Ik vind een poserende Tafeleend, de bekende maar zeldzame Witoogeend en de nog zeldzamere Witkopeend, en tientallen Nonnetjes. Maar allemaal vrij ver.

De pracht zit 'm dus in de ochtend, de zee-eenden komen niet op de plaat. Volgende keer dan maar....

Spelen

2012-02-05T16:42:00.006+01:00

Ik ben weer thuis. Op de mat de nieuwe Dutch Birding met daarin opnieuw een foto van mijn hand: de Witkopeend van Reeuwijk. De redactie gebruikt een uitsnede van de bovenste foto, terwijl ikzelf toch de tweede gebruikt zou hebben. Maar, een plaatsing in dit blad is een eer!

Ik ga vanmorgen proberen een wat beter plaatje te maken van de Goudvink bij Kamerik, en gebruik daarvoor de nieuwe 5D Mark II. Dat heb ik in Zeeland maar niet gegokt voor de vogelplaatjes. De sfeerplaatjes zijn wel met die camera gemaakt. Nu durf ik het wel aan en speel dus met de mogelijkheden van de nieuwe aanwinst terwijl ik oude bekenden vastleg.

Het is tien graden warmer dan gisteren maar het voelt veel kouder aan. Geduldig wacht ik op de vink, maar die komt niet. Op de plas nog steeds veel Grote Zilverreigers die het ook niet warm lijken te hebben. In de sloot, of op de sloot eigenlijk, een stel Waterhoenen die prachtig verlicht kleur geven. Zo gewoon, zo mooi toch. Dan rijd ik door naar de plek van de Chileense Smient. Die vind ik in gezelschap van wat andere soorten zoals een vrouwtje Slobeend. Iedereen heeft het koud. Ook Michael Kars, die op zoek is naar een stel uilen die we niet kunnen vinden. Later kijk ik wel even op de site van deze "collega". Reden genoeg om zijn site op te nemen in de lijst met links, rechts in de kant van deze site.

In de polder een Slechtvalk

Nog even terug naar Zeeland, in gedachten dan. Wat een mooie tocht, en al zijn niet alle foto's even goed, er zit wel een leuk verhaal aan. Zoals die van de Giervalk. Niet mooi, maar wel in barre omstandigheden toch maar gemaakt. De prachtige Sneeuwgorzen. Die nieuwe fotosoorten Bokje en Houtsnip.

Zoek het Bokje

Gelukkig zie ik ook nog wel andere dingen als ik aan het vogelen ben. Beelden bijvoorbeeld.

En dit zie je als je over de akkers bij Westdorpe staart, in afwachting van vogeltjes. Het ziet er in het echt net zo vreemd uit als op de foto: Dit schip lijkt wel erg gestrand.

Mistige pracht

2012-02-04T21:54:00.005+01:00

Jeroen Bes, Robert en Frank van der Meer, John van Gestel, Rob Martens en Cees Struijk reizen vandaag af naar de plek waar Gert en ik gisteren de Giervalk zo treurig in een sneeuwbui hebben gezien. En met succes.

Wel een beetje bitter: Gert en ik rijden vroeg weg uit Kamperland om te proberen de Giervalk wat beter op de foto te zetten. Het is min 14. Over gladde wegen, maar vooral door hele dikke mist. En ook in de polder bij Westdorpe zien we geen hand voor ogen, laat staan een vogel. Wel tijd om eens rond te kijken wat zo'n weertype voor pracht brengt.

Na een uurtje of wat geven we op, ook omdat we weten dat het elders al is opgeknapt. Op zoek naar de Grauwe Gorzen bij Biervliet! We stoppen nog even bij de plek waar de Koereiger zat, maar daar treffen we alleen Koe. Koude Koe. Ik deel mijn lunch met ze in ruil voor een paar plaatjes. Let op de "snor".

Bij Biervliet genieten we een poos van de windstille kou, in de zon. Goed te doen. Mooie plek ook zo aan de Westerschelde, met af en toe een mooi schip, en heel veel Bonte Strandlopers, Kanoeten, Scholeksters en Pijlstaarten. En Gorzen! Rietgorzen en zowaar vier Grauwe. Leuk voor de daglijst, maar de foto's mislukken jammerlijk.

Gecorrigeerd: dit zijn Kanoeten

Bontjes zullen we nog meer tegenkomen vandaag. We kiezen ervoor om toch maar weer Zeeuws Vlaanderen te verlaten en terug te gaan naar Noord Beverland. Natuurlijk horen we onderweg -we zijn dan de tunnel al lang voorbij- dat de Giervalk weer is gevonden. Ach....

In de haven van Colijnsplaat eten we maar weer een visje. En we wandelen daar wat rond, wat eigenlijk alleen heel veel Dodaars oplevert. Dus gaan we door naar de Schor Oesterput waar heel veel Bonte Strandlopers, Zilverplevieren en Kluten rondstappen. Vooral de Bontjes kan ik goed volgen als ze als kleine machientjes foerageren, soms met de kop diep in de modder.

Het is mooi geweest. Veel te vroeg mijn bed uit en de hele dag buiten bij -10. Onderweg naar de caravan van Gert en Anja treffen we echter nog een Watersnip, sneaky verborgen in het gras. Met de hand stel ik scherp.

Nadat ik Gert heb thuisgebracht rijd ik via Neeltje nog even naar Burghsluis. Je weet nooit, en een Velduil is altijd welkom. Het is het begin van een extra uurtje vogelen.

Ik sluit aan bij een groepje fotografen dat al een uil in beeld heeft. De rovers hebben het blijkbaar op de heupen dit weekeinde, want de uil vliegt al snel op en verdwijnt in de begroeiing. Maar, we hebben de foto nog.

In rijd weer richting de grote weg als ik in een berm een fotograaf zie knielen. Dat betekent natuurlijk even nieuwsgierig meekijken. De hele dag hebben Gert en ik uitgekeken naar snippen, en hier zitten een heel goed verscholen Bokje en een Houtsnip vlak naast elkaar. Dus drie snippen-soorten op een middag, waarvan twee voor mij nieuw op de foto. Ik bel Gert die later toch ook maar even gaat kijken. Maar het is nog niet klaar.

Boven hetzelfde bevroren slootje zit een IJsvogel wat treurig in een boom. In een klein wak wandelen -opnieuw- Bontjes, en de blauwe flits hoopt vast op een wondertje. Voor mij is het wondertje er al; van zo'n kans kun je jaren dromen.

Ik ben nog net voor het eten thuis, na een geweldig weekeinde in het witprachtige Zeeland. Een nieuwe soort, en een paar foto's waar ik enorm blij mee ben. Snert van Anja, gezelschap en steun van Gert. Lekker hoor!

Hé hé

2012-02-03T21:24:00.002+01:00

Wat een bereweer, ook hier in Zeeland. Tot aan de Oesterdam ging het wel, maar daarna is het heel voorzichtig aan. Maar wat is het mooi: eindelijk een Sneeuwgors in de sneeuw!

Ik tref Gert en Anja Vonk voor de Westerscheldetunnel, want we hebben besloten vast door te gaan naar ons doel, de Giervalk. Samen vinden we nog wel wat aardige vogels onderweg, zoals Nonnetjes, Watersnippen, Zilverplevieren, Bonte Strandlopers, Tureluur en Partijzen.

Ma Vonk deed de opmaak van deze foto, in ruil voor een best bakkie snert

We moeten eerst een rondje rijden voordat we een enorm beest op een betonnen ding zien zitten. Omdat het op dat moment hard sneeuwt, willen we wat dichterbij zien te komen, maar dat pikt de Giervalk niet, en vliegt op, al snel uit beeld in de dichte sneeuw. Maar, hij staat er op.

Morgen nog een poging om betere plaatjes te maken bij beter weer. We vieren dit succes gepast: Anja Vonk maakt het wel bont en draagt haar manlief tijdens het verrekijken de koffie achterna. Belachelijk!!! Mijn koppie wacht geduldig op de kofferbak. Gezellig....

De eerste foto van de dag was een Patrijs, en de laatste ook, een persoonlijke favo van -weer- Anja. Je begrijpt, we hebben het gezellig hier.....

Maria en Huib

2012-02-02T21:45:00.000+01:00

De titel is een credit voor Huib en Maria die mij op het pad zetten van een Goudvink in onze regio. Al waren ze zelf blijer met de Chileense Smient, die natuurlijk ook mooi is, maar qua status toch gewoon in de categorie Nijlgans en Fazant valt.

Bij Kamerik stel ik mijn camera op, aan de rand van de plas waar meer dan vijftig Grote Zilverreigers voor de ijskoude oostenwind schuilen. Op de plas veel Smienten en een paar bergeenden. In de bomen nog Aalscholvers en Blauwe Reigers, maar de witte dotten op de kant overheersen.

Het is dus koud, en het lukt me niet om de Goudvink te vinden. In de bomen veel Putters, Vinken en Mezen. Ik tref een Koperwiek en de Grote Bonte Specht die druk aan het hakken is.

Ik zit al weer in de auto op te warmen als de prachtige man Goudvink zich naast me in de struiken meldt. Wat een mooi beestje! Het is niet de eerste keer dat ik een Goudvink op de foto zet, maar iedere keer is speciaal, en zeker in deze regio zijn ze best zeldzaam. Hij blijftt alleen een beetje tussen de takken, hoe lang ik ook wacht. Ach, de natuur....

Er is nog licht, dus ook die Chileense Smient maar even opzoeken. Precies op de door Maria aangegeven plek wandelt de eend tussen de Meerkoeten de kant op, aan de kant van een singeltje waarin tientallen Wilde Eenden en een paar Smienten zwemmen. Leuk vergelijken.

Huib en Maria vonden ook nog een mutant van een Meerkoet: vreemd beestje zo tussen al het diepzwart.

Ik ga naar huis, en rijd langs de rietkragen richting Woerden. Ik ben niet eens verrast als ik een Roerdomp op het verse ijs tref. Als altijd blijft de reiger rustig staan terwijl ik vanuit de auto wat foto's schiet. Ook altijd weer bijzonder, al zijn ze met ijs op de sloten vaak wel aardig te treffen.

Zo lekker in de buurt zo veel leuks, en al weer genoeg tijd en licht om na het werken even te vogelen. Het gaat de goede kant op, al zullen de komende dagen nog even de dikste jas vragen.

Kibbeling

2012-01-29T20:32:00.000+01:00

Ik zit nog in mijn badjas aan mijn eerste bakkie koffie als Gert Vonk een berichtje stuurt met de uitnodiging om een "visje te gaan eten" in Den Oever. Nu weet ik wel dat daar een Amerikaanse Zilvermeeuw zit, maar de status van dat wat saai ogende beest is nog zo vaag dat ik niet van plan was daar naartoe te gaan. Maar ja, een visje eten....

Dus rijden we om half elf weg, lijnrecht naar de haven van Den Oever. Alle bekende fotografen zijn er, dus voor de beste foto hoeft het niet. Die staan hier. Natuurlijk doe ik wel mijn best en krijg de Yankie best goed op de foto. Maar leuker is de vierdejaars en bijna volwassen Grote Burgemeester. Wat een spectaculair beest is dat. Eric Menkveld strooit af en toe brood, wat aardige beelden oplevert. Het lukt zelfs om de Amerikaan en de Burrie in een plaatje te vangen.

Op de achtergrond rechts de Grote Burrie

In de menigte ontwaren we John van Gestel met zijn lief: effe knuffelen dus. John gaat net als wij nog even naar Camperduin om de groep Dwergganzen te zoeken, dus treffen wij de familie van Gestel vandaag nog een paar keer.

Maar eerst nog even de haven van Den Oever. Een Gewone Zeehond, Aalscholvers, een paar Middelste Zaagbekken en natuurlijk de andere meeuwen houden ons nog even bezig, voordat ik me laat trakteren op het visje (dank Gert!).

Mijn ster is de Grote Burgemeester.

Onderweg naar de ganzen horen we dat er in Petten nog een Grote Burgemeester zit, een jonkie. Leuk om de verschillen te kunnen zien op één dag. Dus even het dorp in waar de veel meer crème-gekleurde meeuw gewoon in een wijk op een dak zit.

In de polders bij Petten en Camperduin struinen we wat groepen ganzen af. Brandjes en Kollen te over, en het duurt even voordat we de groep Dwergganzen vinden, helaas op grote afstand. Beter lukt het de Witbuikrotganzen en de Toendrarietganzen te vinden en te fotograferen. Leuke vondsten, maar de foto's halen het niet bij de eerdere plaatjes.

We genieten nog even van de mooie groep Goudplevieren en de Wulpen die tussen de ganzen rondwandelen, en kijken nog even over de Hondsbossche Zeewering naar de Scholeksters en Steenlopers. Tijd om in het verwarmde leer (best koud aan de kust) richting huis te gaan. Het wordt ook al wat heiig dus de timing is prima!

Van Jeroen Bes kreeg ik nog een verklarende woordenlijst voor de amateur-vogelaar. Leuk om eens in te zien. Volgende week stuit ik vast weer op Jeroen bij de volgende dip van de Giervalk, of zal ik die maar eens stringen........

Bezoekje

2012-01-28T16:47:00.000+01:00

Even naar Alphen aan den Rijn om mijn moeder op te zoeken, en na een flinke hap taart en een bakkie thee weer naar Woerden. Dit keer even stoppen bij Zwammerdam om even te zien hoe het met de Ransuilen gaat.

Vanmorgen eerst even de hond uitgelaten bij de natuurplas Breeveld. Ik was daar al een poosje niet geweest, en toen tijdens mijn ontbijt de melding van Jeroen de Bruijn binnenkwam dat er Nonnetjes waren, was de uitlaatplek gauw beslist.
De eenden zitten wel vrij ver, maar prachtig in beeld. Net als de Pijlstaart die ook rondzwemt; leuke soorten bij onze plas. Een IJsvogeltje flitst aan me voorbij, en ik ben al blij dat ik het prachtige vogeltje nog terugvind op een foto. Wel bagger, maar ook bewijs.

In Zwammerdam hoor ik het subtiele fluitje van een stel Boomkruipers vlak in mijn buurt. Prettig, want tot die tijd geen uil te vinden. Ik schiet wat plaatjes want deze soort heeft de neiging om altijd aan de andere kant van de tak te gaan zitten en laat zich meestal niet makkelijk vastleggen.

Tijdens mijn wandeling vind ik nog een Grote Bonte Specht, en precies één uil. Maar die kijkt me dan wel heel open en brutaal aan: Lekker voor de foto!

Zowaar best leuk.

Wind

2012-01-22T21:11:00.003+01:00

Telkens als ik even voorbij Stellendam de A15 oprijd, overvalt de Randstad mij. Ook vandaag. Het afscheid van Zeeland en de eilanden is in het zicht van de Botlek altijd zwaar.

Het is half twaalf als wij onze spullen bij elkaar hebben gepakt om op de Brouwersdam een fijne wandeling te gaan maken. Ongeveer om die tijd komt het bericht dat de Giervalk weer terecht is, maar een uur rijden heen, en dan weer twee terug doe ik mijn dames maar niet aan. Toen ik vanavond de plaatjes zag.... enige wroeging, maar gedane zaken nemen geen keer.

Onderweg laat ik de familie de Velduilenplek zien, en de jongelingen beklimmen de Plompe Toren, terwijl ik gauw wat ganzen en weidevogels spot. Hoogtepunten zijn de Wulpen en een stel stoeiende Kieviten.

Een leukerd is wel de Tureluur die ik tegen het licht in zie: Niet de mooiste foto, maar hoe roodtransparant kan een poot zijn?

Dan door naar de Brouwersdam waar het redelijk druk is, de wind stormachtig, maar waar weinig bijzonderheden te zien zijn. Gelukkig wel de door mij beloofde Zeehond, een Grijze. En natuurlijk de patat-minnende meeuwen, waaronder een Kokmeeuw die al in zomerkleed komt.

Na een bakkie koffie gaan we door naar huis, waar ik dan eindelijk de foto's van gisteren op de computer kan zetten. Zoals verwacht, nadat we lang hadden gedaan over de Giervalk-dip, door het matige licht en de sterke wind, geen topplaatjes. Wel is op de plaatjes van de drie Burgemeesters en een Merel de teint van de roze ondergaande zon te zien.

Vandaag dus niet veel bijzonders, dus de inhaalslag van gisteren dan maar. Gert en Jeroen nog dank voor het gezelschap. En ik weet dat Gert binnenkort ook een weekeinde in Zeeland zit...

De vreemde gans

Beetje winderig, Gert?

Binnenkort mijn beurt om Gert naar de Giervalk te leiden?

Ritje

2012-01-21T20:52:00.001+01:00

"De mooiste waarneming ooit" of zoiets. De tekst van Luuk Punt bij de waarneming van de Giervalk tegen de grens bij Belgie is stuitend te noemen. Uren turen Gert Vonk en ik naar de plek waar Luuk het beest heeft gezien.

Gert pikt me op in Kamperland, vlak na die melding van Luuk. Met gezwinde spoed rijden we naar Westdorpe waar we ons bij een clubje andere twitchers voegen, maar veel verder dan een paar Buizerds en Pijlstaarten komen we niet. Dus besluiten we maar wat rond te rijden en gelijk de Koereiger maar te gaan zoeken. Wat ook al niet lukt. Tel daarbij op dat ik gisteren door mijn rug ben gegaan toen ik aan een bankstel stond te trekken, en je begrijpt onze gezichten als we ons weer melden op de plek van de verdwenen Giervalk.

Jeroen Bes leidt ons af. Lekker ventje om je op af te reageren. En dan nog die man die al weet waar die reiger zit (andere kant van de weg....). Als excuus stoppen we Jeroen achter in de auto om alsnog die Koereiger te vinden. Hij zit tussen de PAARDEN. Toch nog wat.

Ten derde male komen we terug op de valken-plek, maar het enorme beest laat zich niet zien. We dippen dus de "mooiste waarneming ooit". En met al dat gezoek is de dag ook al grootendeels stuk. We gaan.

We pikken nog een rare gans mee onderweg (kruising Sneeuwgans en Brandgans, of zo) in gezelschap van een paar Brand- en Indische Ganzen. Thuis nog wat uit te zoeken dus. Een ruim half uur later scoren we nog de IJsduiker in het Veerse Meer, in gezelschap van tientallen Geoorde Futen. Ook weer leuk. Jammer dat we op dat moment horen dat de Giervalk weer is aangetroffen, aan de andere kant van het kanaal en van de Westerschelde. We kunnen het nooit meer halen voor het donker, en nog eens tien euro voor de tunnel...... Door naar Neeltje Jans waar we in de striemende wind dit keer twee Kleine Burgemeesters (één met een mank pootje) en een Grote Burgemeester tussen de Kok-, Storm-, Mantel- en Drieteenmeeuwen vinden. Met mijn nieuwe 5D Mark II full frame camera experimenteer ik op de meeuwen die ik twee weken geleden al lekker op de foto had. Benieuwd hoe dat probeersel op een scherm uitkomt!

Al met al geen slechte dag en een plaatje van de Koereiger is uniek voor Gert en mij. Dat we ook de Grauwe Gorzen dippen is bijzaak. Daarvoor reden we niet naar Zeeuws-Vlaanderen.
Bij Cathy worden we weer opgepept met snert en broodjes knakworst. Dan weet je weer hoe onbelangrijk alles eigenlijk is. Niet het doel, maar de reis. Niet het weggaan, maar het thuiskomen. (Burrrp). Gert vertrekt, en ik ga aan de foto's.....

Nog één klein minpuntje: een blogbericht zonder foto's. Ik zit nog in Zeeland, op een oude laptop met een oude versie van Lightroom, op een ongemakkelijke stoel. Niet dat ik naar huis verlang, maar wel naar dat USB-kabeltje dat daar nog in de Mac steekt....

De foto's komen later, dus.

Model

2012-01-13T17:57:00.000+01:00

Even pauze van het werken. Ik rijd naar Lopik om te zien of de Koereiger die daar is gezien tevoorschijn wil komen. Maar, zoals bijna altijd bij die soort, geen succes....

Ganzen zat, en een Grote Zilverreiger vind ik ook wel. Veel eenden, een paar Buizerds en wat zangertjes. In de lucht jagen twee Torenvalkjes voor me uit, en die probeer ik op de plaat te zetten. Dat lukt, maar het is vrij lastig met het zonnetje dat vanaf de Lek voor stevige contrasten zorgt. Dus een beetje compenseren en spelen met de instellingen. Ook als ik tegen het licht in uiteindelijk vier valkjes in een boom probeer vast te leggen.

Het is al een feestje, maar één van de valken vliegt vlak voor mijn autoraam langs naar een paaltje aan de bijrijderskant, en gaat op een meter of vier naast mijn auto zitten. Ik verwacht dat het openen van mijn raam het beestje wel zal opjagen, maar het blijft rustig zitten.

Ik heb geen steun, en kan vanwege het bereik van de 400mm-lens niet op de raamstijl vanaf de rijstzak fotograferen. Uit de hand maak ik dus tientallen bewogen foto's, maar ook wat goede. Een minuut of vijf geniet ik van dit Torenvalkje dat zich rustig laat bekijken en fotograferen.

Tja, hoeveel foto's moet je dan plaatsen? Genoeg om te zien dat het prachtige dieren zijn, ze vlees eten (let op de snavel) en bruine ogen hebben. En slapen in een kast, als je de staarten ziet.

Klant is koning!

2012-01-10T20:44:00.002+01:00

Gisteren naar een lezing geweest van Rob van Hattem die een mooi psychologisch vogelaarsboek heeft geschreven met de titel wie is dat toch met die telescoop? Erg leuk, en vooral geruststellend: Vogelaars zijn doorzetters, houden van uitdagingen, hebben focus maar zijn toch sociaal en kunnen goed omgaan met frustraties. En zo is het maar net! Al is de aanleiding om te gaan vogelen niet altijd benijdenswaardig.

Tijdens de presentatie maak ik nader kennis met uitspraken van vogelaars die ik regelmatig tref, maar waarvan ik het verhaal achter de vogelaar niet kende. Toch verrassend en indrukwekkend.
Leuk ook dat Robert in het boek staat, en nog leuker dat ook hij heeft bijgedragen aan het positieve profiel dat Van Hattem heeft geschetst. Vogelaars zijn doorgaans geen enge mannen meer...... Doorgaans......

Tijdens de avond vraagt Robert me of ik mijn verhaal van zondag nog op mijn blog ga zetten. Ik had me er blijkbaar wat te makkelijk vanaf gemaakt. Dat betekent dus dat ik voor het eerst in de verleden tijd moet schrijven.
Mocht iemand na het lezen van dit stuk vinden dat zo'n inhaalslag voortaan achterwege mag blijven, omdat foto's alleen eigenlijk wel genoeg waren, dan hoor ik dat ook graag. Maakt mijn leven toch weer eenvoudiger....

We reden dus naar Stellendam, op basis van de wensenlijst van Robert. Daarop werd gesuggereerd dat daar ook Fraters konden zitten, een wenssoort voor mijn fotolijst. Maar eerst even de Kleine Burgemeester gekiekt, die eenvoudig op een paal op ons wachtte toen we aankwamen. Het beest zat wat, zwom wat en vloog wat, soms zo dichtbij dat ie niet meer in het kader paste. Natuurlijk brachten we veel te veel tijd door bij deze mooie meeuw.

We hebben de dijk en de kust nog afgezocht, maar geen Frater! Langs het Grevelingen reden we naar de Brouwersdam. Tegenover Markenje hadden we mooi zicht op de enorme groep Goudplevieren en de jongens vonden daarbij de Witbuikrotganzen. Een rondvliegende Slechtvalk bracht de boel mooi in beweging. Pascal vertrok voor ons uit, misschien nog wel naar de Giervalk. Een te subtiele opmerking van mij over het aanpassen van het plan vond geen gehoor. Wel namen de jongens veel tijd om ringen van ganzen af te lezen; het plan is dus sowieso failliet. Peter kroop maar vast achter en in de auto want heel warm was het echt niet. Maar, uiteindelijk kregen we de jongelingen weer in het gareel.

Op de Brouwersdam eerst het "gewone" werk. Drieteenmeeuwen en Dwergmeeuwen vlogen rond en lieten zich lekker fotograferen. Er kwam halverwege het bericht dat er een Alk (gaap...) bij de spui zit, maar een melding van een Noordse Stormvogel deed mij opleven: Die had ik nog niet!
Het beest sufte wat op de golven, en met moeite lukte het om de typerende snavel op de foto te krijgen.

De Alk dook permanent, zodat het nog heel wat tijd kostte om een behoorlijke foto te maken. Een groepje rustende Drieteenstrandlopers leverde een mooi fotomoment, zeker ook door de Drieteenmeeuw die in de groep zat. Een drieteencollage, dus...

De plannen om naar de Grote Geelpootruiter en de IJsduiker op Noord Beverland te gaan, moesten overboord. Het werd al lastig om de Koudekerkse Inlaag, die we eerst even kort aandeden om weer ganzen te bekijken, en Neeltje Jans te halen voor het donker zou worden. Onderweg was een grote groep ganzen weer zo interessant voor de jeugd dat we weer veel tijd verspeelden. Maar wel met succes! In één beeld liep de Kraanvogel achter een Zwarte Rotgans. Verspelen is dus niet het goede oordeel! Het gevolg was wel dat de schemer al langzaam intrad toen we de Grote Burgemeester op Neeltje in beeld kregen. Frank nam nog uitgebreid de meeuwen (Kleine Mantelmeeuw!) op de korrel. Peter en ik doodden de tijd met nog meer Drieteenmeeuwen en de jonge Zilvers.

Daarna nog even naar de Kuifaalscholver zoeken en ik kon beginnen met de zonsondergang(zie vorig bericht...). Snel omkeren dus, want we wilden nog een poging doen de Velduilen te zien vliegen. Het zou, voor mij, het hoogtepunt van de dag worden, ook al had ik de uilen al heel behoorlijk op de foto.

We stonden er nog maar net toen we een Ruigpootbuizerd, een Blauwe Kiekendief en een Velduil vliegend ontdekten. De foto laat goed zien hoe donker het dan al is.

We zagen drie uilen opstijgen, waarvan één een paar meter voor ons. Echt niet gezien dat ie daar zat! Fotograferen in dit licht is dan echt een uitdaging. De autofocus vond het onderwerp niet meer zodat alle "vakmanschap" moet worden aangewend. Maar het lukte om een paar foto's te maken. Vorig jaar heb ik hopeloos zitten dippen op deze zelfde plek, dus ik enorm blij! Wat een schouwspel!

Maar dan thuis, de plaatjes op de computer. Als er dan een scherpe foto bij zit, blijkt de hoge ISO-waarde zijn tol te hebben geëist. Dat ziet er dan zo uit:

Lightroom moet hulp bieden om er iets toonbaars van te maken. Een beetje schuiven met de regelaars leidde tot dit:

De vluchtplaatjes bleken redelijk vaag, te verwachten met dit licht, zelfs op ISO 3200. Het is vaag, of korrelig. Maar, wat een prachtige dieren!

Diep in de avond ben ik gestopt met mijn reanimatie-pogingen. De foto's in het vorige bericht blijken de beste van de uilen.

Uit de presentatie van gisteren blijkt ook dat de onvoorspelbaarheid van de natuur onderdeel is van de belevenis van de vogelspotter. Hoe ambitieus en vasthoudend een vogelaar ook kan zijn, uiteindelijk maken de vogels, de omgeving en het licht de dienst uit.

Gelukkig maar!

Noordse Stormvogel!

2012-01-08T21:45:00.001+01:00

Na gisteren een troosteloos rondje in de eigen omgeving, werd ik vandaag uitgenodigd voor een rondje Zeeland. Peter, Frank en Robert van der Meer leiden mij langs alle bijzonderheden van deze dag. Onderweg treffen we opnieuw Pascal, en na lange tijd -veuls te lange tijd- John van Gestel en Rob Martens. Leuk!

Het is een lange maar prachtige dag. Ik zit dan ook doodmoe dit blog te vullen, dus hou ik het kort: de plaatjes vertellen het verhaal wel. Grote en Kleine Burgemeester op één dag, Kraanvogel, Ruigpootbuizerd, Witbuikrotgans, Zwarte Rotgans, Alk, Velduilen, fantastische jonge en adulte Drieteenmeeuwen, Dwergmeeuwen en als klap op de vuurpijl een Noordse Stormvogel! Robert had veel voorspeld, als toergids, maar die niet. Nieuwe soort, de eerste van dit jaar!

We vertrokken met het eerste licht, en zien de maan opkomen bij de Velduilen. Een geweldige dag!

Spetteren

2012-01-06T20:22:00.001+01:00

Op verzoek van Robert weer naar Savoy. Na een storm zie je vaak de leukste dingen, en gisteren was het al bal met allerlei Stormvogels. Die wil ik graag nog op mijn lijst.....

Het is lekker druk, dus er zijn er meer die goede hoop hebben. Nestor en topfotograaf René van Rossum helpt ons met de zoektocht, maar echt nodig is dat niet; het is vrij saai. Dwergmeeuwen, Drieteenmeeuwen en de gewone soorten genoeg. Nog een paar Bergeenden en een Eider, en dat is het dan wel. En precies één Steenloper. En een Gewone Zeehond.

Dat is eigenlijk nog minder dan maandag, voor de storm. In Zeeland daarintegen vliegen alle soorten wel in beeld, inclusief de Burgemeesters en een Papagaaiduiker. Ach, je kiest en moet het daar maar mee doen.

Na een uur of twee kiezen we ervoor om terug te rijden naar Reeuwijk om toch nog eens te proberen betere plaatjes te maken van de Witkopeend daar. We hebben alle spullen weer ingeladen en ik heb de motor gestart als er een Grote Jager boven de auto opduikt. Snel eruit, camera pakken en uit de hand proberen de rover alsnog op de plaat te zetten.

Een schrale troost, want de jaarlijst vertoont nog geen nieuwe soort. Gevalletje remmende voorsprong natuurlijk, na zo'n jaar vol nieuws.

We mopperen ons naar de Reeuwijkse Plassen. Pascal Wink, blijkbaar eerder vertrokken uit Katwijk, heeft de eend daar al in beeld. Later sluiten er nog meer "Katwijkers" aan en zo is het opnieuw gezellig. Robert, Trudy Winthorst en Conny Leijdekker schieten prima plaatjes met de digiscoop-techniek, en het is verdraaid lastig om dan met een 400 mm. even goede foto's te maken. Maar, ik vermaak met prima met het wachten op het zonnetje, en op leven in de slapende meute Kuif- en Tafeleenden waartussen de Witkopeend lekker meeslaapt.

Op een klein eilandje zie ik de eerste Bonte Strandloper voor dit jaar, op aangeven van Robert die samen met Pascal ook nog verwoede pogingen doet om ook de Witoogeend terug te vinden. Wat niet lukt.

Af en toe poetst een eend zich, op de rug gedraaid. Kleine ruzietjes zijn de reden waarom de Witkop de kop uit de veren tilt, het moment om foto's te maken, zeker als net de zon uit de wolken komt. Maar ook de andere eenden tonen zich een enkele keer prachtig.

Ik handhaaf mijn motto "één goede foto en de dag is geslaagd" ook dit jaar. En het was vooral ook weer gezellig!

Triest

2012-01-05T19:52:00.003+01:00

Een mailtje van Gert:

Hallo Paul,

Gisteren gebeld met de vogelopvang van de dierenambulance en gevraagd naar de roodkeelduiker.
Gemeld werd, dat de vogel naar het vogelhospitaal in Haarlem was overgebracht.
Nou, dat klink niet best dacht ik nog.
Vanmorgen gebeld met het hospitaal en ik kreeg te horen dat ze de vogel de volgende morgen dood gevonden hadden.

helaas voor zo'n mooie vogel........

Ik weet niet precies wat er gebeurd is, maar ik kreeg de indruk, dat bij een volgend geval, we de vogel beter meteen naar het hospitaal kunnen brengen.

Groet,

Gert

Zonde.......

Uitwaaien

2012-01-02T19:52:00.000+01:00

Iedereen natuurlijk de beste wensen! Dat er veel moois en bijzonders mag gebeuren dit jaar!

De Giervalk gaat het niet worden: het beest wordt erg slecht gevonden, diep in het zuiden van Zeeland. Ik kies er voor om naar Katwijk te gaan om nog een keer de Humes Bladkoning te zoeken. Gert Vonk en Robert van der Meer stappen bij me in.

De Humes fluit ons toe als we aankomen. Dat lijkt een makkie te worden. Ook Pim Wolf en Peter Meininger sluiten aan, ongeveer de beste vogelogen van het land.
We zien de vogel wel vliegen, en soms even stil zitten, maar lekker vrij in beeld komt hij niet. De eerste foto van dit jaar is dus een Pimpelmees, want die was wel te kieken....

Na een bui geven we het op. De waarneming is immers binnen. De eerste donkervetrode zeldzaamheid van het jaar is echter geen nieuwe soort.

We gaan door naar het strand bij telpost Savoy, waar het ondertussen droog, winderig en koud is geworden. Gert en Robert bemannen de telescopen terwijl ik me bezighoud met de meeuwen en Steenlopers op het strand. Het levert een paar aardige en zonnige plaatjes.

Als het zonnetje wat lager komt, levert dat weer heel andere beelden van de strandvogels.

Gert rent naar me toe om me te waarschuwen voor een Dwergmeeuw. Het is het begin van een half uur hard werken: Naast de Dwergmeeuwen zien we Drieteenmeeuwen, Roodkeelduikers, Zeekoeten en een Alk. Helaas zijn ze snel voorbij en zijn niet al de opnames raak.

Achter een boot in de verte denk ik nog een Vorkstaartmeeuw te zien, maar die krijgen we niet rond.

Het is stervenskoud volgens de heren, dus we gaan. De mannen ontdooien op het verwarmde leer terwijl ik ze Mars, Twix en pepermuntjes voer. Blijkbaar kun je beter achter de beesten aanrennen dan dat je ze meer statisch bekijkt van achter een telescoop. Als het koud is, tenminste.....

Toch nog!

2011-12-31T16:18:00.001+01:00

Nu is het Tubular Bells dat me weer aan het vogelen zet: het is mijn ringtone. Peter van der Meer belt met de mededeling dat hij weer in Waverveen is, en nu een Roodhalsgans in beeld heeft. Tussen de bedrijven voor de jaarwisseling door, rijd ik naar hem toe.

Met deze gans complementeer ik het setje bijzondere ganzen dat de laatste tijd in ons gebied is gezien. Het jaar is rond.

Met 60 nieuwe soorten op mijn lijst, een vijfde plaats in de regiolijst, mijn eerste DBA-weekeinde, een eerste publicatie van een foto in Dutch Birding, de eerste zeetochten en heel veel plezier met veel collega vogelaars, is 2011 een mooi jaar. Iedereen die heeft geholpen hartelijk dank!

Het jaar begon op 2 januari met een Grote Geelpootruiter. Het plan is om maandag naar Zeeland te gaan om dat te verbeteren met een Giervalk.... We gaan het zien.

Hoe dan ook: iedereen een heel gezond en gezellig Nieuwjaar!!

Ironic

2011-12-30T19:13:00.000+01:00

Op zo'n dag als vandaag heb je wel eens een liedje in je hoofd, in dit geval van Alanis Morissette.

In de ochtend verkoop ik mijn trouwe 40D, in de veronderstelling dat de inruil van een 7D een 5D oplevert. Snappie? Helaas zakt de inruilwaarde van de 7D enorm in 1 week, de week die Canon nodig had om 'm te maken. Daar trap ik dus niet in. (Iemand op zoek naar een tweedehands 7D, net uit onderhoud!?).

Ik rijd door naar Strijen omdat ik de Dwerggans nog eens op de plaat moet zetten, en daar zitten ze nog wel eens. Helaas wordt net de A29 afgesloten als ik daar overheen wil. Gezien de uitrukkende hulpdiensten vermoed ik een groot ongeval (blijkt achteraf waar volgens het nieuws), en sluip dus een andere route. Kost me wel een uurtje extra, want de grote rivier oversteken kan niet zo maar.

Ik sta net met die gansjes in beeld, op zo'n driehonderd meter afstand, als Robert van der Meer belt: hij staat in Mijdrecht met een....Dwerggans in de kijker. Ik rijd dus honderd kilometer voor Jan Ironie. En omdat de ganzen in Strijen niet op de plaat komen, trap ik vijf liter benzine weg richting huis.

Gelukkig staan de mannen Van Der Meer nog op de goede plek, samen met Kees Janmaat. Als eindejaarsverrassing gunnen ze mij een blik op de gans door een splinternieuwe Swarovski 80HD, waarmee dus de eerste vangst is gedaan. Met glunderende ogen tonen de jongens mij de eerste digiscoopplaatjes die met de nieuwe aanwinst zijn gemaakt. Dat wordt genieten in de toekomst.

Ik probeer van alles om het wegwandelende Dwerggansje goed vast te leggen, maar zelfs een extender helpt niet. Dan maar bewijsplaatjes....

Ach, het is een nieuwe fotosoort, dus niks te klagen. Al had ik mijn plan heel anders bedacht. Volgend jaar beter!

Zoo

2011-12-28T20:26:00.000+01:00

Iedere vakantie probeer ik met mijn jongste een dierentuin te bezoeken, een soort van oude traditie. Deze keer naar Amersfoort, een wat compacte Zoo met vooral leuke kleinere dieren die je elders niet ziet. De spinnen, kakkerlakken, slangen en luiaards bijvoorbeeld. En sommige mag je zelfs vasthouden. Voor de jongste de kans om haar grote zus te evenaren met het hanteren van een vogelspin.

Stoer, voor een jongedame! Een andere traditie is het knuffelen van een Giraf. Het lukt haar iedere keer weer, ondanks de risico's.

Michelle is ook een enthousiast fotografe, en dat maakt een bezoek aan een dierentuin extra leuk. Ze wringt zich in allerlei bochten om plaatjes te schieten, maar vergeet ondertussen niet te genieten van de dieren. En die hoeven niet heel bijzonder te zijn....

En soms moeten vaders lijden....

Bijzonder zijn de beverratten met de rode tanden, en het is extra leuk als ze dan bieten blijken te eten. Bijzonder voor het plaatje.

Heel anders dan onze Afrikaanse dwergmuizen, die het ondertussen prima naar het zin lijken te hebben bij ons thuis. Regelmatig ligt ons gezin op tafel om de mini's -echte nachtbrakers- te zien ontwaken.

Kortom, naar de dierentuin is een prima manier om samen op te trekken, en het zwart-wit-grijze fotoweer te negeren. Natuurlijk staan de tijgers, olifanten en andere aansprekende dieren ook op de foto, maar de andere dieren zijn op hun manier veel bijzonderder.

Beer, wolf.....blijven lachen!

De fotograaf

Kleine Zwanen

2011-12-27T15:55:00.003+01:00

Opnieuw op zoek naar de Roodhalsgans, nu in de polder bij de Groene Jonker. Gisteren belde de familie van der Meer met de gans in de kijker, maar ik had mijn familie beloofd om naar Nova Zembla te gaan. Goede keus, hoor! Mooie film, en je moet toch de eerste Nederlandse 3D-film (gemaakt door Arnie) gezien hebben....

Dus vandaag op pad. Ik kijk misschien wel tienduizend ganzen af, maar die rode zit er niet tussen. Door naar de Hollandse Kade om de Klapekster te zien. Dat lukt, maar een Slechtvalk verjaagt het beestje voordat ik in de buurt ben.

Ik rijd, net als de familie VDM gisteren, terug door de Meije. Ik stop af en toe als er wat langs vliegt, zoals een grote groep Putters met een enkele Sijs in de gelederen. Op een boom zingen twee Boomkruipers naar elkaar, terwijl een stel Meerkoeten juist probeert elkaar te verzuipen. Een Winterkoning maakt fotografisch de dag draaglijk.

Richting de Hazekade, waar een grote groep Kleine Zwanen graast. Ook al ontdekt door Peter en Zonen. Het is inderdaad een indrukwekkende groep, maar de 140 van gisteren haal ik niet.

Het is toch een mooie afwisseling tussen de tientallen Ooievaars en Knobbelzwanen (meestal geleewiekt) die in onze polders zitten.

Wit

2011-12-24T17:14:00.002+01:00

Blauwe lucht als ik opsta! Veel meer heb ik niet nodig voor een goede start na zo'n dag als gisteren. Rondje hondje met de camera levert gelijk een lekker plaatje van een Pimpelmees. Zo eenvoudig kan je lekker voelen zijn!

Ik heb contact met Marianne die al vroeg op pad is op de plekken waar ik gister was. Ze belooft me te bellen als de Roodhals- of Rotgans in beeld komt, maar het blijft stil. "Alleen maar Kollen", SMS't Marianne later.

Ik ga nog een poging doen bij Reeuwijk: de Witoogeend staat immers nog niet op de foto. Eerst naar de plas waar het druk is met vogelaars. Daarmee is het wel makkelijk de Witoog te vinden, op de plek waar vorige week de Witkop zat, die nu wat verder op de plas zit, in gezelschap van tienduizenden andere eenden, voor al Smienten, Tafeleenden, Kuifeenden en een enkele Slobeend. In de buurt zwemt ook een Rosse Stekelstaart die nogal op de Witkop lijkt, maar een nu wittere kop heeft......

Witoogeend (3x)

Rosse Stekelstaart

Witkopeend

Ik rijd binnendoor terug naar Driebruggen zodat ik nog even kan kijken bij Twaalfmorgen, een moeras langs de spoorlijn tussen Woerden en Gouda. Het is wat leeg, maar onderweg tref ik wel talloze ganzen, net als gisteren. Een Knobbelzwaan poseert trots, en een vlucht Wulpen tegen de zon levert een mooi beeld, maar wel is daarop duidelijk dat het goede weer weer bijna over is.

Er huizen tientallen Grote Zilverreigers in deze polders, en nu, zo achter in de middag, vliegen ze allemaal richting een pluk bomen midden in de polder.
Het gekrijs luidt het einde van de dag in. Lekker naar huis, aan de koffie onder de kerstboom.

Vorig jaar viel met Kerst de Grote Trap Zeeland binnen, bij ijskoud en levensgevaarlijk sneeuwweer. Dit jaar geen witte Kerst. En weer goed gevulde familiedagen..... Maar als ie komt, dan .....

Ik wens iedereen een prettige Kerst!! Wie weet komen we elkaar nog ergens tegen......

Troosteloos

2011-12-23T17:37:00.003+01:00

Op zoek naar twee ganzen die bijzonder zijn voor ons gebied, de Roodhalsgans en de Rotgans, rijd ik een poosje in de omgeving van Mijdrecht rond. Hopelijk vliegt de Zeearend nog een rondje....

Marianne Wustenhoff woont in deze omgeving, en heeft ze allemaal al gevonden. Ik tuur duizenden ganzen af, maar niks. En het is ook nog Hollands prutweer!

Gelukkig tref ik nog een Kleine Zwaan, waarschijnlijk dezelfde die Marianne deze week ook al mooi op de plaat zette. Het beest heeft een afhangende vleugel, dus zal niet te mobiel zijn.

Eén goed plaatje... Het is niet altijd feest.

Van Gert kreeg ik een update van de Roodkeelduiker:

"Aloha,

Heb net met de dierenambulance gebeld en geinformeerd naar de toestand van de roodkeelduiker.

De roodkeelduiker zit nog steeds in de vogelopvang, die bij de dierenambulance is gevestigd.

Hij/zij komt goed op krachten en eet goed.

Zodra zij de tijd rijp achten wordt de vogel weer losgelaten.

Het is op dit moment niet te zeggen hoe lang dat nog gaat duren.

Prettige feestdagen en goede jaarwisseling allemaal toegewenst!

vriendelijke groeten,

gert"

Redding

2011-12-18T13:43:00.030+01:00

De redding is geslaagd, de Roodkeelduiker zit in de opvang om een haak te verwijderen en bij te komen. Hulde aan Gert, Jaap, de Surfclub Reeuwijk en de Dierenambulance Gouda.

Het was vroeg dag: Gisteren heeft Gert Vonk alle hulptroepen gemobiliseerd en stipt om negen uur begint dan ook de actie om de Roodkeelduiker van het vistuig te ontdoen. Terwijl ik samen met Robert en Frank op de plek van de vogel arriveer, komt Gert met Niels de hoek om in de snelle rubberboot van de windsurfclub.

Binnen een paar minuten weet Gert de duiker uit het water te vissen, en Niels racet naar de kant. Zie de beelden, gefilmd door de gebroeders Van Der Meer, door op deze link te klikken: Redding Roodkeelduiker.

Ik vang het net op aan de kant, en wandel met een Roodkeelduiker onder mijn arm naar de Dierenambulance. Het beest probeert mij natuurlijk te bijten, maar ik ben hier handig in! Nadat we de meeste draden hebben verwijderd, blijkt dat er mogelijk toch een haak naar binnen is gegaan. Reden om de vogel in te pakken, en met piepende banden naar de opvang te brengen. Later horen we dat er inderdaad een haak in zit, en dat de snavel een barst heeft, waarschijnlijk van het snijden van het visdraad. Het beest blijft dus even in het hospitaal. Duimen maar dat het goed afloopt.

Na de actie hangen we nog wat rond, zien veel oude bekenden die op de Witkopeend afkomen, maar de eend blijft een beetje verder uit de buurt dan gisteren. Het levert me wel de vraag op om de foto van gisteren te laten publiceren in de Dutch Birding van januari. Leuk!

Ik breng de jongens thuis, rijd nog even langs Gert om hem te complimenteren en vertrek naar mijn oude moeder in Alphen.

Onderweg stop ik even bij Zwammerdam waar opnieuw Ransuilen roesten. Negen, dit keer. Tussen de buien door krijg ik af en toe het zonnetje op de uilen, die mij nauwkeurig volgen. Dat is fijn, want dan staan de ogen op scherp. Ik schiet mijn plaatjes terwijl een stel Gaaien het opneemt tegen de uiltjes en een Roodborstje meegeniet van een helder moment.

Opvallend is dat de uilen een "soort eigenheid" hebben. Lang en smal, dikker en lomer. Het heeft natuurlijk te maken met de acceptatie van een kale man met een fototoestel. Sommigen hebben de druppels van de winterse buien in de veren, wat ook wel weer een aardig beeldje is.

Na moeders rijd ik nog even naar Capelle om een nieuwe camera te scoren. De 7D is alweer defect..... Niemand die heeft gemerkt dat de oude 40D de afgelopen dagen de plaatjes heeft gemaakt, maar ook die heeft vast het eeuwige leven niet. Ik ga nu dus lekker spelen met mijn nieuwe speelgoed: laat maar komen die Kerstweek!

Nota bene: vele aardige reacties over de redding. Dank daarvoor. Gert heeft veel redactiewerk verzet voor het clubblad van KNNV, de site van de windsurfclub en David Rietveld heeft BEET (vissersblad) voorzien van het verhaal.
Zodra er meer nieuws is over het lot van het slachtoffer, meld ik dat natuurlijk meteen!

De held heet Jaap!

2011-12-17T19:58:00.000+01:00

Even aan mijn streeklijst werken, vandaag. Na de buien trek ik daarom met Gert Vonk naar zijn gebied, de Reeuwijkse Plassen. De Kuifduiker is daar soms, en er is deze week een Roodkeelduiker gezien.
We treffen Doris Duits en Bertus de Lange. Dorus heeft de Kuifduiker net in beeld, maar als ik kijk, is ie weg! Gelukkig zien we in de verte wel de Roodkeel, maar we zien van grote afstand gelijk dat er iets mis is.

Het beest heeft een grote hoeveelheid visdraad om de snavel en om een paar vleugelpennen. We volgen het dier terwijl het constant probeert verlost te raken van de hinderlijke draden, maar dat lukt niet. Een poging om de duiker vanaf de kant te vangen loopt op niets uit. Gert schakelt daarop alle bronnen in Reeuwijk in, maar geen van de bootbezitters blijkt thuis.

Ondertussen zoeken we gevieren de plas af naar de Witoogeend. Gert denkt een Rosse Stekelstaart te herontdekken, maar Bertus en ik zoomen vanuit twee verschillende hoeken in op een Witkopeend. Leuk overleg, over een meter of veertig levert bevestiging: vrouwtje of juveniele Witkop!! Bertus meldt de vogel, en niet lang daarna vallen de eerste twitchers binnen.

Gert en ik zijn dan nog steeds bezig met de verwarde duiker. We spreken Jaap van Holst aan, die voer komt brengen bij zijn kippen, recht tegenover de plek waar wij staan. Jaap heeft een bootje met één peddel, en een polsstok en een los schepnet. Ik fabriceer een vangstok terwijl Gert en Jaap de boot in het water leggen. Voordat we het goed en wel doorhebben, is Jaap ongevraagd al in de boot gesprongen. Dat blijkt een goede zaak, want deze vijftiger (naar eigen zeggen) blijkt te peddelen als een inboorling! Meermalen weet hij - in de anderhalf uur dat hij als een jonge vent in de boot vaart - de zielenpoot tot op een paar meter te benaderen, maar de Roodkeelduiker snapt de goede bedoelingen niet en weet steeds net te ontkomen. Het is dan ook al donker als we Jaap uit de boot halen. Wat een held!

Gert en ik zijn opgebrand van het rennen langs de kant, maar Jaap blijkt fris als een hoentje en lacht ons zelfs een beetje uit. Natuurlijk bedanken wij hem hartelijk nadat we de spullen zijn erf weer hebben op gesjouwd. Net als Fred Klootwijk met zijn knuffelpelikaan zullen we morgen opnieuw proberen de duiker te vangen, als we een motorbootje mogen gebruiken.... Niet geprobeerd is in elk geval mis, en gezien het "zieligheidsniveau" is het de moeite waard, zelfs als we daarbij een bijzondere eend moeten verjagen.

Even iets anders

2011-12-11T20:27:00.002+01:00

Oude tijden herleven: vandaag met mijn jongste naar de Exoknaag en Exoterrarium in Houten.

Niet veel vogelvrienden weten dat ik voorheen hokken vol met vogeltjes, insecten, kreeften, vissen en reptielen had. De kamer, die nu als slagwerkhok dient, heeft al heel wat leven achter de rug. Veel van de dieren zijn nu uit huis, maar de internationale terrariumbeurs is nog steeds een bezoekje waard, en mijn dochter is één van de vaste waarden op het Hamsterforum, en gaat dus mee.

Ik haal mijn camera uit een koude auto, en heb dus uren condens in mijn toestel. Gelukkig is het opgelost als ik twee hoekjes vind waar roofvogels staan. Even wat plaatjes, al zijn de omstandigheid zeer tegen-natuurlijk.

De Laplanduil is wel de leukste, maar de Zwarte Kerkuil voor mij de meest bijzondere. Ik ken de witte variant, maar deze had ik nog nooit gezien.

Alle plaatjes van slangen, kikkers (ik had toch bijna weer een paludarium met pijlgifkikkers...) en hagedissen zijn wazig. Gelukkig staan de nieuwe aanwinsten van mijn dochter er wel op: Afrikaanse Dwergmuizen. Snoezig klein! Zo groot als een flinke vingernagel.

Na terugkomst dus maar een bakje in elkaar gezet waar deze muizen zich hopelijk in thuis voelen. Cathy zit in de ballotage en keurt de nieuwelingen goed!

Geen zorgen, de volgende blog gaat vast weer over wilde vogels....

Humes

2011-12-10T17:52:00.001+01:00

Na wat ochtendverplichtingen heb ik onverwachts toch nog wat tijd om even naar buiten te gaan. En, er is zowaar nog een nieuwe soort voor me in het land, opnieuw in het westen, bij Katwijk. Dus Gert gebeld, aan het werk. Fred gebeld, nog steeds druk thuis.

In het parkje tegen de duinen vangt een groepje vogelaars me op voordat ik geheel de verkeerde kant op zoek. Samen staren we wat in de bomen waar mezen en Goudhanen ons de weg wijzen naar de bijzonderheid van de dag: de Humes Bladkoning. Een wat dof maar zeer zeldzaam vogeltje met een herkenbaar roepje en een mooi oogstreepje wat deze vogel onderscheidt van wat er verder rondstapt in de bomen. Het tegenlicht maakt alles een beetje tricky, maar het lukt zelfs een paar plaatjes te maken.

Toch even het Tsjakka-gevoel! Geen plannen en dan zo'n vogel, terwijl ik zelfs nog geen foto heb van een gewone Blako.

Ik klets nog wat rond met de aanwezigen, maar beter wordt het niet. Ik ga nog even langs de kust, want er staat een fijn windje wat ook weer leuke dingen op kan leveren.

Het barst werkelijk van de meeuwen, maar wel van de gewone soorten. In dit licht en met op de achtergrond de woeste golven geeft dat toch mooie beelden. Net als de Scholeksters en Drieteenstrandlopers die op het ritme van de aanspoelende golven meerennen.

Drieteenstrandloper met watervrees?

Het is fris op het strand, en de wind zandstraalt behoorlijk. Echt uitwaaien dus. In de Binnenwatering vind ik nog een stel Steenlopers die mak poseren voor de foto. Met het zonnetje erop een feestje om te zien.

Ik ben los: zelfs een Zwarte Kraai maakt me blij.

Onderweg naar huis rijd ik nog even langs Mijdrecht om de Roodhalsgans te zien, maar zelfs Marianne Wustenhoff -die ik wel tref- kan de gans niet vinden tussen de honderden Kollen. Ik maak niet eens plaatjes van de poldervogels die wel prachtig aanwezig zijn. Grote Zilverreigers, Canadese Ganzen, Brandjes en Kleine en Toendra-rietganzen, ik laat ze bewonderend passeren.

Even luchten, én een nieuwe soort...... Lekker dagje!

10.000

2011-12-06T16:53:00.001+01:00

"Waar doe je dat toch allemaal voor?" vraagt mijn Cathy af en toe als ik na een lange dag vogelen plaatjes bewerk en op deze site zet. Natuurlijk speelt arrogantie een rol. Het idee dat iemand op mijn verhaal en foto's zit te wachten zit in die regio, ergens.

Ik snap ook wel dat Luuk na jaren stopt met bloggen. Het is soms een hoop werk, en er zijn zoveel blogs. Deze maand is mijn teller door de tienduizend "hits" gegaan. Met soms meer dan honderd hits per dag, een beetje afhankelijk van de waarnemingen en de kwaliteit van de foto op Waarneming.nl, dat toch als wervende factor een rol speelt. Zo leverde de Grauwe Fitis ruim 1800 hits op Waarneming, en een paar honderd op dit blog. En natuurlijk geeft een expeditie met een groep nieuwsgierigheid bij de deelnemers. Een reden waarom de tochtjes met een groep op een boot al snel evenveel hits oplevert als het aantal deelnemers.

10.000. Een mijlpaal. Soms meerdere reacties, die meestal aardig zijn. Vaak door mensen die niet streven naar Birdpix-waardige plaatjes, of naar de meest bijzondere waarneming. Gezellige dagen met medestanders. Leuke soorten in mooie omgevingen. Met soms vijf sterren op de waarderingschaal.

Mensen, vogeltjes, buiten spelen én arrogantie dus.

In de rechter kantlijn staan een paar nieuwe overzichten. De soorten die ik nieuw gezien heb dit jaar, een pagina met leuke plaatjes uit het verleden en een overzicht van alle soorten die ik ooit heb gezien. En nog een pagina met "andere" foto's, zoals macro-foto's en sfeerplaatjes.

Dank voor de belangstelling tot nu toe! Ik hou vast nog even vol, al is het bar buiten. Reageren? Graag!

Poelgeest reprise

2011-12-02T20:57:00.000+01:00

Ik ben net mijn spullen aan het inpakken als Jan Wierda opnieuw de Buidelmees meldt, op dezelfde plek waar ik woensdag tevergeefs zocht naar dit vogeltje. Ik bel Fred Klootwijk, die gelukkig in de gelegenheid is om ter plekke te gaan. Terwijl ik naar huis trein om toch even de hond uit te laten, belt Fred terug: de mees is in beeld.
Dus kleed ik me om, laat de hond uit en ga opnieuw naar Warmond. Ik ben op 9 minuten afstand als Fred weer belt: de vogels zijn net het gebied uit.... Ik keer niet om, want vogels vliegen ook wel eens terug.

Ik tref Fred in wanhoop, dus geef ik hem een stevige knuffel. Hij vind het allemaal erger dan ik, al wil ik natuurlijk graag die Buidelmezen zien. Wim van Yperen (kiekjesdief.nl) is er ook weer, Rob Floor, Jan Wierda dus, en de zoon van Fred, en nog een paar. Zoeken dus.

We staan een eind van Fred als hij woest beweegt als teken dat hij 'beet' heeft. Ik krijg een fiets en race naar Fred die me de mees wijst. Geweldig!

Terwijl de zon een spelletje speelt schiet ik met steeds wijzigende waardes (van ISO160 tot 2000) 587 foto's. Dat wordt hard nabewerken vanavond, maar dat moet dan maar. We ontdekken uiteindelijk drie van die prachtige vogeltjes, die naar hartelust de pluizen uit de sigaren trekken. Het is een mooi spectakel van rondvliegende pluizen, de beste indicatie waar de mezen zich bevinden. Want zonder dat zijn ze ondanks de prachtige natuurtinten best lastig te vinden in het rietlandschap.

Ik hou uiteindelijk een stuk of veertig foto's over die best de moeite waard zijn, zeker bij de eerste ontmoeting met een nieuwe soort. En het gedrag is leuk om te volgen; soms verdwijnen de vogels geheel in de pluizen!
De mezen zijn een uur te volgen waarbij er korte ontmoetingen plaatsvinden. Ze blijven op redelijke afstand, maar een enkele keer moet ik mijn lens toch van de 8 meter focus halen omdat er één dichterbij komt. Als dan ook nog het zonnetje schijnt.....

Het zonnetje dooft achter een paar donkere wolken, en de vogeltjes vliegen plots een eind verder. We dollen nog wat met elkaar (vogelaars zijn zo vrolijk na zo'n sessie!) en ik praat met Fred nog wat na in de auto. En bedank hem natuurlijk weer hartelijk voor zijn hulp: goeie vent, die Fred!

Foto: Fred Klootwijk

De terugreis is in de avondspits, maar dat geeft niet. Van Fred krijg ik nog een actiefoto, waar ik voor dit verhaal graag gebruik van maak.

Ik ga tevreden een filmpje kijken op de huiselijke bank.

Poldertje Poelgeest

2011-11-30T16:44:00.004+01:00

Vriend vogelaar Fred Klootwijk meldt mij een stel Buidelmezen in zijn thuispolder in Warmond. Buidelmezen....die wil ik nog! Op voorhand jaloers op de foto's van Fred reis ik op mijn vrije dag naar Warmond. Lekker zonnetje, beetje veel wind.

Ik ben niet alleen. Een stuk of tien vogelaars staan verspreid rond de plas te staren naar de Lisdodden waarin de Buidelmees meestal foerageert. Ik staar een paar uur moedig mee, maar geen Buidelmees.
Niet dat ik me verveel: Watersnippen, Wintertalingen en Krakeenden genoeg. En leuke mensen! Ik tref Marianne Wustenhoff, Wim van Yperen en Adri de Groot. En als die de mees niet kunnen vinden, dan is ie er ook niet.

Dus richten op andere zaken. Het gekrijs van een stel ruziënde Torenvalken, bijvoorbeeld. Waarover het gaat is onduidelijk, maar de twee vliegen vechtend een dakgoot in waarbij één van de twee een Ippon scoort door de ander op de rug te leggen. Een paar Eksters worstelen mee en plukken het slachtoffer, dat wel weer opvliegt.

Niet de beste foto's, maar wel een leuk tafereel

Over de polder vliegt een Roerdomp het riet in. Vlugge foto's daarvan zijn niet optimaal, maar we hebben een idee waar de vogel zit en vinden de Roerdomp uiteindelijk sluipend door het riet. Volgens Fred best bijzonder op deze plek.

Ach, toch nog wat, al zit die nieuwe soort er niet meer in. Samen met Marianne vertrek ik naar Katwijk waar twee Toppers in de Rijn moeten zwemmen. Met de aanwijzingen van Fred, die ons van huis uit begeleidt, vinden we de eenden vrij gemakkelijk, en één van de twee komt ook nog lekker in de buurt.

Volgens Marianne is dit "een dag met een dip, maar toch een topper." En daar doe ik het maar mee.

Droomplaat

2011-11-26T21:31:00.001+01:00

Gisteren liet ik het plan varen om naar Zeeland te gaan; het weer gaf te weinig hoop op een leuke fotovogeldag. Later bleek het nogal mee te vallen, dus even naar Waverveen om samen met Marianne, Don en Cees rondjes te rijden om de Zeearend nog beter te fotograferen. Wat niet lukte, al kwam de jongeling wel aardig in de kijker.
De beste plaatjes waren van een Wilde Eend en van een Buizerd: echte hoogtepunten voor een vogelaar....

Vandaag ziet alles er een stuk beter uit: redelijk vroeg op, en samen met Gert Vonk naar de Brouwersdam om de Zwarte Zeekoet te zoeken. Voor ons beiden een nieuwe soort! We zijn onderweg dan ook verheugd als de -wat saai uitziende- Koet wordt gemeld.

Om de een of andere reden stuurt mijn navigatie ons via de N59, waardoor we eerst een poging gaan doen om een Velduil te scoren bij Haamstede. Dat lukt niet. Later blijkt dat we een afslagje te vroeg kiezen, om toch snel naar de dam te komen.

Onderweg wel aardige plaatjes van Torenvalkjes, Kleine Zilverreigers, Wulpen en eendenspul: Wintertalingen en Pijlstaarten in overvloed.

Het is nu al een geslaagde dag, maar er staan nog wat vogels op de lijst. We gaan verder naar de Brouwersdam waar we al vlot de Zwarte Zeekoet en Jeroen Bes treffen. Van allebei maak ik foto's, beide ook in winterkleed...... Het is dan ook best koud in de zuidwesten wind.

Gert en Jeroen: cool hooded birder

Nieuwe soort binnen, maar fotografisch redelijk verdrietig natuurlijk. Gewoon net te ver weg. Op dam horen we dat er ondertussen een Velduil in beeld is op de plek waar we net (niet) vandaan komen. We gaan terug, maar niet voordat we eerst de Sneeuwgors, die aan de andere kant van de dam zit, en de Zwarte Rotgans bij Scharendijke opzoeken. Voor Gert is de gans een nieuwe soort, voor mij zijn ze allebei nieuw om te platen.

De Zwarte Rotgans, in een groep gewone Rotganzen en Brandganzen, zit ook al wat ver weg, maar de Sneeuwgors laat zich vanuit de auto goed vastleggen. We moeten nogal zoeken naar die groep ganzen, en treffen aan de kust nog een mooi groepje Grote Sterns, in gezelschap van een stel Kokmeeuwen en Scholeksters. Het levert een paar aardige foto's op.

We gaan dus terug naar Haamstede. Vlak bij de plek waar de uil moet zitten treffen we nog een Ruigpootbuizerd die aardig in de buurt komt. Mooie bijvangst!

Met talloze Buizerds, Blauwe Kieken, Torenvalken; al met al een aardige roofvogelshow. En dan moet de uil nog komen.
Ik parkeer mijn auto vlak naast de dijk bij de Plompe Toren, en kijk recht in de gele ogen van de Velduil. Prachtig! Ik heb er jaren over gedaan om er één te vinden, het heeft nog een jaar gekost om een fatsoenlijke foto van dit geweldige uiltje te maken. Het kost wel wat sluipen en kruipen omdat de uil redelijk diep in het gras van de dijk zit wat het scherpstellen niet makkelijk maakt. Maar, oordeel zelf, veel beter (en dichterbij) zal het niet worden. Een overdaad (die niet schaadt!):

Dit is een geweldige dag! We huppelen in mijn uilenmobiel, waaronder nu de door Simone ontworpen velgen met winterrubber liggen, naar huis. Bijna 500 plaatjes uitzoeken: Foto's ontwikkelen is niet vaak zo leuk!

Tegenlicht

2011-11-19T19:38:00.002+01:00

Het is al een tijdje geleden dat ik bij de Reeuwijkse Plassen ben geweest, en bij gebrek aan inspiratie (oftewel, nergens een echte twitch te doen...) laat ik vandaag de hond uit in Reeuwijk.

Het is druk met wandelaars, er is een hardloopwedstrijd en de zon komt laag van de kant van de Surfplas. Wel veel honden, dus de hond heeft een topmiddag.

Het barst hier van de Fazanten, Grauwe Ganzen en Smienten. De schattingen voor de laatste varieren van 30.000 tot 100.000 stuks. Ik houd het in de buurt van de laagste schatting, maar de plas zit lekker vol. Een leuk gezicht zo met het zonnetje tegen, al moet je nu niet proberen een goede determinatiefoto te maken.

Maar eerst loop ik even door de Hout. Opvallend is het gekrijs van een stel Halsbandparkieten die nu al bezig zijn met een verlaten spechtenhol. Het zal niet lang meer duren of de parkieten zijn in heel Nederland te vinden. Nederland als een grote buitenvoliere.... Dat is in elk geval beter dan Blekerse Kaalslag!

In de polder honderden ganzen, en bij het overvliegen van een vliegtuigje gaat de hele boel de lucht in. Alleen de Zilverreigers lijken niet zo gevoelig en blijven lekker zitten. Ik kiek een paar groepjes ganzen die in mijn buurt komen. Het blijken vooral Kolganzen.

Natuurlijk een paar verplichte nummers: een Krakeend van dichtbij is best een heel fraai dier, net als de Wilde Eend of een Ekster. Roodborst zoveel en Merel nummer tig bespaar ik julle. Ik kom Gert Vonk en jarig lief tegen (42, van harte!) terwijl een Blauwe Reiger nog kans ziet een kikker te vangen.

Op de plas dus veel leven. Ik probeer maar eens gebruik te maken van de omstandigheden. Tegenlicht heeft ook charme. Ik stoei wat met een paar eenden en een Brilduiker. De vlakke waterspiegel is mijn hulp.

Reeuwijkse Plassen, het is toch een bijzonder gezicht zo midden in de Randstad.

Stripverhalen

2011-11-18T15:18:00.001+01:00

Ik leg me niet zo makkelijk neer bij een dip, al weet ik natuurlijk dat dippen bij het spel hoort. Maar een Buizerd aanzien voor een Zeearend is, ook als het mistig is, wel een beetje suf. En je gaat toch naar huis met het idee dat je iets leuks op de foto hebt, en dan zo'n "afterdip". Balen.

Nu is het gelukkig zo dat ik niet meer helemaal naar de Biesbosch, Lauwersmeer of de Oostvaarders moet om dit te herstellen: we hebben immers een jonge Zeearend in ons Stichtse! Je moet hem alleen even vinden!

Dus rijd ik weer naar Waverveen. Als ik een Buizerd zie heb ik wel even een flash-back, maar ik ben nu wat scherper. Niet ver van die plek zie ik een enorm beest in het weiland. Hebbes!

Ik probeer dichterbij te komen, maar dat lukt niet. Als de Zeearend opvliegt en achter een boerderij verdwijnt, vrees je dat dit het dan ook was, maar dat valt mee.

Ik rijd een stukje door en speur de polder af, maar geen spoor van de Arend, totdat de jongeling opvliegt en redelijk dicht langs me vliegt, op weg naar de Grote Wije. Ik klik mijn plaatjes in hoge snelheid want in de buurt komen ze bijna nooit.

Blij met deze tweede kans en het resultaat, vertrek ik en ga ik even langs Kockengen waar soms een Roerdomp zit en deze week zelfs een Velduil is gevonden. Vanuit de auto spiedend en later langs de kade wandelend tref ik een Torenvalk. Het is roofvogeldag vandaag!

Ik ga door naar Harmelen en tref langs de weg een vrij rustige Buizerd die eerst in een boom, dan op een paal en later in het gras op zoek is naar prooi. Opnieuw maak ik een serie want ook een Buizerd tref je niet zo vaak beeldvullend. Wel jammer dat het zonnetje niet schijnt: dan was het waarschijnlijk het meest sprekende stripverhaal van de maand geworden....

Uilenbal

2011-11-15T17:10:00.003+01:00

Even de lijst van het Stichtse gebied aanvullen vanmiddag, een paar uur vrij en op pad naar Waverveen. Daar is al een paar dagen achtereen een jonge Zeearend gezien, en die is nieuw voor mij in dit gebied.

Het is bar koud! Als ik de Grote Wije afzoek staat de wind recht op mijn front, en dat is niet comfortabel. Geen grote rover te vinden, maar wel een Brilduiker, een Witoogeend en een Pijlstaart vlak bij elkaar in de telescoop. Eigenlijk wel wat ver voor een goede foto.

De Witoogeend komt er erg slecht op, de andere zijn aardig als bewijs, meer niet.
In de polder honderden ganzen en een paar Grote Zilverreigers, en op de plas van de Waverhoek ook nog tientallen Wintertalingen. Maar, alles zit rustig en dat is geen goed teken als je een Zeearend zoekt.

Na lang zoeken denk ik de Arend in de buurt van een groep Kolganzen te vinden, rustig wat pikkend en zittend. Ik kan door de afstand en het tegenlicht niet zien wat de jongeling eet. Ik rijd nog even naar de andere kant van het weiland om nog een plaat te maken met de zon in de rug, maar als ik aankom is de vogel gevlogen. Nergens meer te zien. Is het een zeearend, of toch een Buizerd. Robert van der Meer maakt er geen Arend van, jammer....

Ik volg nog wat Kraaien omdat die nog wel eens een roofvogel willen opjagen, maar het slachtoffer van de plagers is een Havik, die de rollen ook snel omdraait.

Ik sta ondertussen te klappertanden! Dus richting huis en kachel. Onderweg kijk ik in de polders tussen Mijdrecht en Woerden nog de duizenden ganzen af, maar de "vliegende deur" zie ik niet meer. Wel een stuk of tien Buizerds die in deze tijd ook wel een onderzoek waard zijn: er kan immers zomaar een Ruigpoot tussen zitten..... Maar het zijn allemaal gewone.

In Woerden aangekomen rijd ik nog even langs de plaatselijke Bosuil. Frank Coenjaerts komt er vrijdag even langs, dus wil ik even checken of het dier nog op de gewone plek huist.
De uil is thuis, en lijkt slaperig gapend om zich heen te kijken. Helaas stop ik te vroeg met de serie van de gaap: de uil braakt een prachtige uilenbal in de dakgoot van het gebouwtje. Nooit gezien, en dus een leuke waarneming.

Frank! Hij zit er nog.....

Alle eendjes

2011-11-13T16:45:00.001+01:00

Opnieuw ga ik met mijn hond Russel naar de natuurplas om te proberen betere plaatjes te maken van de Siberische Tjiftjaf. Het is zonnig, dus wie weet?

Eerst even zoeken naar de Topper die gisteren nog aanwezig was, maar meer dan een verdachte Tafeleend vind ik niet. Ondertussen wordt het wel steeds gezelliger aan de plas: Paul van Agthoven met Eef, Phil Koken, Nils van Duivendijk en nog wat vogelaars zoeken mee naar de Tjif. Jeroen de Bruijn zit lekker in zijn huis aan de plas, en dat komt mooi uit als hij vijf Krooneenden ziet landen en die gelijk aan ons doorgeeft. We zien de prachtige eenden vrij snel tussen de Kuif-, Tafel-, Slob- en Krakeenden.

Nils vindt tussen al die eenden ook nog een hybride Rindsnaveleend, al krijgen we de snavel niet in beeld. Een onzekere kruising dus.... Ondertussen krijg ik bericht van Peter van der Meer dat er bij Mijdrecht een Witoogeend en een Zeearend in beeld zijn. Mooie soorten in dit gebied, maar ik pas even (weer een paar wensen, voor een zonnige middag). Ik blijf even bij de groep op jacht naar de Siberische Tjif.

Het duurt vrij lang voordat we eindelijk wat zangers in beeld krijgen. In een groepje Staartmezen zit een Tjiftjaf, maar geluid maakt die niet en goed in beeld komt ie ook niet. Zou kunnen, maar vaststellen zit er niet in. Wel een paar mooi uitgelichte Putters in de elzen. Een Buizerd maakt aan alles snel een eind en de mist koelt ons snel af. Met nog een te snel langs vliegende IJsvogel sluit ik de dag.

Het verkrijgen van de zaak.....

2011-11-12T18:58:00.002+01:00

Afgelopen donderdag samen met vogelend Woerden een vermakelijke presentatie van Goeroe Nico de Haan meegemaakt. Geweldig hoe je met kennis van het gedrag van vogels nog een mooi verhaal kunt maken van een Blauwe Reiger of een Boomklever. Als je de kans krijgt, gaan!

Gisteren even de hond uitgelaten bij de natuurplas Breeveld. Donderdag meldde Jeroen de Bruijn een Siberische Tjiftjaf, een ondersoort van de gewone, en met nog wat soorten verdwaald tussen de Oeral en India. Bij ons aan de plas, dus! Als ik aankom op de aangegeven plek, hoor ik de vogel gelijk roepen. Handig om eerst even de geluidengalerij van Dutch Birding te raadplegen. Samen met Wouter Kortleve, die ook bij het SMS-rondje van de Woerdense vogelaars is aangesloten, krijg ik de vogel zelfs een paar keer in beeld. Helaas te kort voor een goed plaatje, maar dat is geen ramp: het weer is heiig, koud en de Tjif lijkt sowieso grijs met dit weer..... Op de plas vindt Wouter nog een Brilduiker, ook leuk! Ik ben al vlot weer thuis.

Vandaag eindelijk mijn 7D opgehaald. De oude 40D mag dus weer op reserve. Bij vertrek spot ik iets op de schuur waar normaal de Steenuilen nog wel eens zitten, maar het blijkt een Buizerd. Foto maken en op naar Kamera-Express.

Ik rijd vanuit Capelle door naar de Westgaarde in Amsterdam om een nieuwe soort te scoren die ondertussen een schaamsoort lijkt te worden: de Kleine Barmsijs. Deze week zijn er 12 gemeld daar, dus wandel ik deze middag heerlijk in het zonnetje een poos over de rustplaats. Al snel hoor ik Goudhaantjes, Staartmezen en Halsbandparkieten, en in een dichtbebost stukje tref ik precies één Kleine Barmsijs die ik niet op de plaat krijg. Ik blijf nog een uur of twee doorzoeken, en tref Groene en Grote Bonte Spechten, Gaaien en weet een Vuurgoudhaan (nieuwe fotosoort!) leuk vast te leggen. Verder alle soorten die in zo'n park horen, met een opvallende groep Staartmezen als vrolijk intermezzo.

Nieuwe fotosoort: de Vuurgoudhaan

Mijn motto blijft: "Eén goede foto en de dag is geslaagd". Altijd subjectief, maar deze dag is geslaagd, al wil ik nu dus weer een plaatje van een klein Barmsijsje..... Zo blijft er steeds weer wat te wensen!

Rondje Noordzee

2011-11-06T22:00:00.003+01:00

Ik vertrek zaterdag rond het middaguur naar Den Helder, van waaruit ik morgen op een boot naar het Nederlands Continentaal Plat vaar om voor de laatste keer de zeevogels bij te spijkeren. Maar eerst naar de kust bij Den Helder, de Waddenkust.

Duizenden strandlopers glimmen me tegemoet: Zilver- en Goudplevieren, Bonte Strandlopers en tientallen Kanoeten. Daartussen Wulpen en Bergeenden. Nooit zag ik zoveel vogels bij elkaar op het wad.

Daarna even naar de Noordzeekust. Steenlopers en Eiders, en veel Rotganzen. Op het strand een paar Drieteenstrandlopers die heen en weer rennen. Blijft leuk. Ik blijf tot de zon prachtig ondergaat en slaap heerlijk in Hotel Woud, vlak bij de haven.

De waardin staat extra vroeg voor me op, kookt een eitje voor me, en zwaait me uit. Om acht uur vertrekt de Hendrik Karssen richting het NCP.

Nico, weer opgeknapt..

Het begint met de ontmoeting met Nico Feller, een oud-collega (want hij mocht nog wel met VUT). Ook Ruud van Beusekom is aan boord, een kenner van meeuwen en ander zeespul. Dus, gezellig en de hulp is verzorgd. De Vogelbescherming, waar jullie allemaal lid van dienen te zijn, is de organisator van deze tocht.

De eerste uren zie ik meer zieke mensen dan bijzondere soorten vogels. Het waait een windkracht vier, en dat is voldoende om de boot flink te laten schommelen. Dus lastig foto's maken, ook omdat het wat druilerig weer is. Ik moet naar de ISO 800 om niet alles bewogen op de foto te krijgen, en dat dan ook nog met de oude Canon 40d. Maar, het komt goed.

Golfjes?

Ik deel wat pillen uit tegen de zeeziekte, maar heb ze zelf gelukkig niet nodig.
Tegen het middaguur hebben we zelfs nog geen Jager gezien, en Zeekoeten en Jan-van-genten had ik al. Ruud maakt me duidelijk dat Stormvogels echt al vertrokken zijn. Ik ben eigenlijk de hoop al kwijt als er plots een Kleine Alk op zee drijft. Nieuwe soort! De plaatjes zijn bagger, maar het is een bewijs. Later vliegen er nog twee van die mini-pinguins voorbij, maar dat plaatje mis ik ook.

Vervolgens gaat het los, vlak nadat de boot draait om de terugweg aan te gaan: Een stel Middelste Jagers vallen de Drieteenmeeuwen, Pontische Meeuwen en Dwergmeeuwen aan die zich achter de boot verzamelen, samen met de Mantel-, Storm- en Kokmeeuwen. De jonge Jan-van-genten duiken spectaculair naar de vis die van de boot gaat. Ik probeer wel een uur om dat vast te leggen, maar steeds ben ik te vroeg of te laat voor het moment waarop de acrobaten het water raken. Dan zie je dus dit:

Plons, te laat dus....

Grote Jagers melden zich, en de meeuwen vechten om de prooi. De Jagers winnen lang niet altijd.

Ik doe mijn best de jonge Drieteenmeeuwen op de plaat te krijgen. Ze zijn zo mooi met de zwarte "V" op de vleugels. Plots vliegt er een grijs exemplaar door het beeld. Vorkstaartmeeuw!!!! Vorige week nog nieuw voor me zonder plaat, nu heb ik een half uurtje om het vliegensvlugge meeuwtje vast te leggen. Niet makkelijk, met de kramp in mijn vingers, maar....het lukt.

Dwergmeeuw

Jonge Drieteenmeeuw

Vorkstaartmeeuw

De meeuw verdwijnt even onverwachts als hij kwam. We zijn al een eind op weg naar de haven, en vermaken ons nog wat met de Jan-van-genten en meeuwen die met de boot meevliegen. Het begon allemaal wat slapjes, maar wat een lekker dagje! Volgende keer graag een beetje vroeger in het seizoen, maar zeker aan te raden.

Het verslag van de zeevogelexcursie door de Vogelbescherming vind je hier.

Doe 's gewoon!

2011-10-31T17:52:00.000+01:00

Na al die omzwervingen en kustsoorten, en al twaalf nieuwe soorten deze maand, ben ik gisteren met de familie Van Der Meer maar eens een rondje in de buurt wezen doen. Op zoek naar een Zwarte Ibis die in de polders rond Mijdrecht zou rondzwerven.
In de miezer en met het bedompte licht van een herfstdag in de mist rijden we het hele gebied door. Wat Kramsvogels, Kol-, Brand- en Grauwe Ganzen, en omdat we tegen het donker nog even kijken hoeveel Grote Zilverreigers op de slaapplaats komen, tientallen van die soort. Klinkt best leuk? Ach, als je goed de zegeningen telt viel het ook best mee......

Vandaag gewoon aan het werk, maar wel tijd voor een rondje park in mijn buurt. Best gedisciplineerd als je weet dat de Langstaartklauwier voor het eerst ooit in Nederland is geland. Mooi beest.....

Maar ik loop dus mijn rondje met de hond. Een Fuut vangt vis waarbij een Lieveheersbeestje geluk heeft (als ie de kant haalt). Kijk maar eens goed naar de foto. Verder een Staartmees, veel Roodborstjes en mezen. Het is lekker wandelen in ons park, waar de bomen de laatste blaadjes aan het verliezen zijn.

Heel gewoon, eenden met de weerspiegeling van het rood van de herfst.

KBV

2011-10-29T21:54:00.002+02:00

Lome zaterdag, matig weer, maar ook weer zo dat ik toch even naar buiten wil. Peter van der Meer is al in IJmuiden waar een Bruine Boszanger zich permanent verstopt. "Niks voor de foto" volgens Peter, maar ik bel Gert Vonk die ook wat met de ziel onder de arm zit en we gaan. Ik pik Gert op in Reeuwijk en we rijden naar de jachthaven van IJmuiden.

In een cirkel staan een stuk of tien bekende vogelaars rond een paar struiken waar de Boszanger in zou moeten zitten. Een grappig gezicht, want de afstand tot het middelpunt is hooguit vijf meter.... Ik zou ook diep weggedoken blijven bij die belangstelling.

Plots vliegt het bruinige vogeltje op, vliegt tegen een glazen windscherm, maar vliegt gelukkig door naar de kade van de haven waar ik snel een plaatje maak voordat het Kleine Bruine Vogeltje zich weer verstopt.

Nieuwe soort met foto! Zo hoort het! En het is een zeldzaam plaatje, want er zijn heel weinig foto's van deze vogel in het wild. Zelfs op deze afstand (en van deze matige kwaliteit) is het best leuk.
We gaan dus tevreden naar de pier om daar nog even rond te kijken. Steenlopers, Paarse Strandlopers en wat Oeverpiepers. Een vluchtje Sneeuwgorzen herkennen we niet meteen, maar er is door de Bruine Boszanger veel hulp in de buurt. Tussen de vele meeuwen lopen Drieteenstrandlopers druk heen en weer. Een Kuifaalscholver zit rustig op de de blokken, en dat biedt de kans om eens goede foto's te maken van deze zeldzaamheid. Fijn meegenomen!

In het water weer veel Roodkeelduikers en Zeekoeten (we studeren even op de techniek: deze vogel duikt niet, maar zwemt naar beneden. Heel leuk om eens te volgen), en daartussen vist een Zeehond een flinke platvis. Ondertussen jagen een stel Kleine Jagers de Storm-, Drieteen- en Kokmeeuwen de stuipen op het lijf.

Een stel Jan-van-genten meldt zich aan de horizon. Als we achter een boot dan ook nog de Vorkstaartmeeuw en een paar Dwergmeeuwen zien, is de dag wel meer dan geslaagd. Wat een lekkere lome zaterdagmiddag!

Blauwstaart

2011-10-23T21:18:00.001+02:00

Foto: Michelle

Ik ben toch net genoeg familie-man om het plezier dat we als gezin in Parijs hebben niet te laten verstoren door de SMS waarin Gert Vonk me vraagt mee te gaan naar de Blauwstaart. Mijn internet staat uit (duur!) dus ik weet niet wat ik verder mis.

We bezoeken alle beroemde plekken van de Franse hoofdstad en spelen met de camera in het donker waardoor mijn vrouw en jongste dochter als geesten naast de oudste verschijnen. Natuurlijk gaan we de Eiffeltoren op, struinen langs de Seine en bezoeken het Louvre waar de Venus nog steeds halfnakend boven de drommen bewonderaars uittorent. We doen de test met Mona Lisa, die je van alle kanten aan lijkt te kijken. Eindeloos winkelen, lekker eten en een bezoek aan het Musée d' art moderne de la ville de Paris... kortom, Parijs.

Maar goed, dan ben je zaterdagavond weer thuis en dan kijk je toch even. Veel leuks op de eilanden in Noord en Zuid, en daar tussenin die Blauwstaart en de Vorkstaartmeeuw. Iedereen is moe van dagen door de stad sloffen, en dus ga ik.

Kilometers in de duinen van Castricum. Een vogeltje dat zich maar blijft verstoppen. Ik ben ook moe.... maar het lukt.

Vreselijk lastig om op de foto te krijgen, maar het is een herkenbaar plaatje van de jonge dame (denk ik).
Ik besluit op de terugweg nog even langs de Zuidpier van IJmuiden te gaan, wie weet lukt de Vorkstaart ook nog.

Onderweg naar het eind van de pier pik ik van alles op: Steenlopers, Oeverpiepers, een Gewone Zeehond, Roodkeelduikers en Zeekoeten. En heel veel meeuwen die de Jagers van zich af proberen te houden. Leuke plek! Maar wat is die pier lang.....

De zon gaat al zachtjes onder als ik terugwandel, zonder de meeuw die wel is gezien vandaag. Toch weer zo'n kilometer of tien in de benen, en dat na die enorme stad. Ik verlang naar het bad en het bed. Met de vogels op stok dus....

Als de berg....

2011-10-16T21:55:00.002+02:00

Die zeesoorten willen maar niet, en als Gert Vonk mij belt met de vraag of ik wil invallen voor een tocht vanaf Stellendam is een korte blik op het weer voldoende om te gaan. Niet dat ik denk dat er heel veel te zien zal zijn met dit rustige mooie weer, maar een dagje varen laat je met dit weer niet lopen.

Dus ga ik op zondagmorgen om half zes mijn bed uit, meld me in Reeuwijk en ben erg blij met het uurtje achterin de auto naar Stellendam. Daar wacht de "Sirius" op ons. Na een korte instructie varen we bij het krieken van de dag de haven uit, het ruime sop in/op. De temperatuur op dat moment is 2 graden....

Ik tref naast Gert ook John van Gestel en Rob Martens, met wie we de dag gezellig optrekken, soms gecoacht door Bas de Bruijn en Ad van den Berge. Erg fijn, al is het relatief rustig op zee, qua vogels en golven.

Het begint met een Parelduiker, een grote groep Grote Zilverreigers en een eerste Jager, de Grote. Dan een paar Jan-van-genten, Kleine Jagers, Dwergmeeuwen en Drieteenmeeuwen. De eerste Zeekoet meldt zich, gevolgd door een stel Alken. Uiteindelijk ook nog de Middelste Jager, Roodkeelduikers en als mogelijk hoogtepunt, een Ross' Meeuw. In dit rijtje toch drie nieuwe soorten voor mij, al missen we alle Pijl-Stormvogels.

Het valt helemaal niet mee om te staan op een schip, en een statief is door het schudden van de motor geen goed plan. Dus uit de hand fotograferen, en dat op wankele benen. Maar toch, een paar plaatjes.

25 Bruinvissen komen voorbij

John, Rob en Gert

De Bruinvissen zijn leuke extraatjes, de Jagers zijn vreselijk lastig goed vast te leggen terwijl ze op topsnelheid de meeuwen beroven. En landen doen ze steeds wat te ver weg.
Uiteindelijk keren we om een uur of vier met gebronsde en moeie gezichtjes in de haven terug. Wat vroeg, dus nog even naar de Brouwersdam om de daar gemelde Strandleeuwerikken op te zoeken.
Bij aankomst verspreiden we de groep en ik heb het plezier om met John en Rob de Leeuwerikken te vinden. Nu wil ik John wel eens plagen, maar nu is hij degene met de scherpste ogen.

Het is een genot om op je knieën achter deze prachtige vogeltjes aan te kruipen! Wat zijn ze mooi, en ook nog redelijk benaderbaar. Voor het eerst maak ik plaatjes van deze soort, en dat gaat bij nieuwe fotosoorten wel eens veel slechter!

Ik ben kapot (zie foto hieronder, gemaakt door John)! Maar ook heel tevreden! Een geweldige mooie en gezellige dag. Ik mag 6 november nog een keer, vanuit Den Helder. Hopelijk dan wat meer nieuwe soorten, en even leuk gezelschap.

Titel volgens John: "Paul van de Werken spot vogels...."

Oudje

2011-10-14T16:54:00.001+02:00

Het is de dag na de 300. Een beetje vreemd is dat ik niet euforisch ben, en dat ook niet wordt. De 7D die ik toch meestal gebruik vertoont kuren. Dus even naar de dealer om te zien of dat te verhelpen is. Het antwoord is "ja" maar het kan wel een week of vijf duren. Dat helpt niet....

Even langs mijn oude moeder, en dan naar Zaans Rietveld om weer even te wennen aan de 40D die ik altijd reserve houd. Deze camera mist een paar features die ik regelmatig gebruik, en vooral de focus werkt wat anders. Maar, met even oefenen en een willige Torenvalk komt het gevoel al weer snel naar boven. Er is immers een tijd geweest dat dit mijn standaardcamera was, en toen waren de foto's echt niet veel slechter, of het lag vast niet aan de camera.

Het is zonnig en fris. Mooi schoon weer! Een Buizerd en een stel Torenvalken hebben het voorzien op een grote groep Graspiepers die heen en weer vliegt onder de druk van al die jagers. Ik hoef dan ook maar een beetje te wachten tot de valken naar me toe komen.

De brug van Vianen

2011-10-13T21:16:00.004+02:00

Het goede nieuws: de keuken is klaar! Terwijl ik vandaag op de werkmannen pas, trekken honderden ganzen aan mij voorbij. Kollen, Grauwe, Rietganzen en Brandjes.
Op het weiland fopt een Kraai me door met bemodderde snavel langs te vliegen, een soort Roek-wannabee. Ik trap er zelfs dubbel in: Robert meldt me dat het toch een Roek is, maar wel met modder... Knoeierd die ik ben. Het geeft een wat vreemd perspectief voor de rest van mijn verhaal van vandaag.

Ik snoei wat planten in de tuin, want als ik in de keuken iets aanraak, val ik direct uit de garantie. Dus knoei ik wat rond, zit in het zonnetje totdat mijn lief me roept. Ze heeft een hagedis opgeveegd.... Het beestje is steenkoud, en als ik 'm in mijn handen opwarm, leeft het weer volop. Natuurlijk maak ik een paar foto's van de -naar ik meen- Kleine Watersalamander.

In de lucht veel Spreeuwen, Koperwieken en Kramsvogels, een voorbode van een strenge winter of gewoon veel bessen? Ik kijk in alle rust naar wat er zo aan me voorbij trekt.

Het is laat in de middag als de rust in huis weerkeert. Tijdens het eten besluit ik dat ik toch nog eens naar Vianen ga. Die Koereiger heeft recht op eerherstel. En dus ga ik op tijd weg om voor het donker bij de slaapplaats te zijn.

Maar dan die brug in Vianen. Twee boten (of schepen, ik weet dat nooit) van verschillende kanten. Grote langzame boten. Wachten, terwijl het zonnetje langzaam uitdooft. Ik kom nog net op tijd aan bij Everdingen om door de telescoop de witte vlekken in de bomen te bekijken. Gelukkig is Tom Damm er al langer: hij wijst met precies waar het kleine reigertje is geland. Nummer 300...... is binnen! Daarom neem ik ondanks het slechte licht en de weggestopte beest toch een foto. De linkse witte vlek vooraan is 'm.

Ik begon dit jaar met 253 soorten op de lijst. In 2010 voegde ik 34 soorten toe, in 2009 slechts 8. Dit jaar dus al 47 soorten. En dan moet de boottocht op de Noordzee nog komen!

Ik kijk nog even toe hoe zeven Grote Zilverreigers zich bij de Koereiger voegen. Volgens Tom zijn er nu twaalf Zilverreigers op de slaapplaats binnen gevlogen. Ik vier mijn 300ste bij de opkomende maan, volle maan. Een rustig feestje. Sorry Fred, je houdt de bubbels tegoed!

Het is donker als ik wegrij. Thuis is er koffie en pizza.... Feest!

Kinderen....

2011-10-12T14:17:00.004+02:00

Onlangs hield Marianne Wustenhoff een verhandeling over kinderen, en dat in de vogelaarswereld. Vandaag zie ik zo'n drama met eigen ogen nadat ik driftig probeer de Koereiger als nummer 300 op mijn lijst te zetten.

Nu heb ik dus al geweldige foto's van zo'n reigertje, maar die bleek (weken later) ontsnapt uit een Belgische dierentuin. En zo wordt dat dier langzaam een schaamsoort. Maar, als de Koereiger mijn doel vervult, is alles vergeven....

Ik tref in de polder bij Everdingen Jeroen Brandjes. Hij heeft het beestje wel gezien, op de momenten dat het met een stel Grote Zilverreigers op de slaapplaats zit. En die plek is nu leeg. Wel honderden Grauwe Ganzen, met één Indische Gans, een stel Brandganzen en Kolganzen. Tussen die Kollen loopt een afwijkend, groot beest. Ik schiet er wat foto's van omdat ik denk dat het een Taigarietgans zou kunnen zijn. Een soort die ik alleen op grote afstand heb gezien en waarvan ik dus geen plaat heb. En deze loopt dichtbij...

Jeroen noemt het "een kandidaat" en een "verdacht beest": vogelaarstaal voor "het zou kunnen maar ik weet het ook niet". Ik zet de vogel als onzeker op Waarneming. Nu maar afwachten wat de specialisten er van denken.

Ik geef de zoektocht op en rijd terug via Hagestein, waar ik even stop bij de recreatieplas. Ik wandel even tussen de Merels en Konijnen en hoor plots kabaal van de plas. Een jonge Fuut stuift door het water om, en daar ging het verhaal van Marianne dus over, de prooi van de ouder op te eisen. Gedwee vermoordt de Fuut de vis (een Baars, denk ik) voordat het wordt overgeleverd aan het kind. Een beeldverslag:

Wel, veel regen, geen Koereiger en een dooie Baars... Wat een dag....

Het wordt spannend

2011-10-09T16:13:00.000+02:00

Wat kan het verkeren! Vandaag natuurlijk absoluut vreselijk weer voor vogels en foto's. Maar toch even naar de Oostvaarders om de daar aanwezige Grote Zee-eend te zoeken.

Ik was afgelopen woensdag al even met Robert van der Meer naar Katwijk gereden om wat zeetrekvogels te zien. Niet erg succesvol (volgens Robert is "zuidwest de pest") omdat opnieuw de wind niet uit de goede hoek kwam, maar toch een Grauwe Pijlstormvogel als nieuwe soort kunnen bijschrijven.

Ik tref wat eenden in de Pampushaven, vooral Kuifeenden en een paar Tafeleenden. Niet wat ik zoek. Met de telescoop op het raam zoek ik de haven verder af en vind de witte oogvlek van Grote Zee-eend ver weg aan de overkant. Jammer voor de foto, maar dat maakt voor mijn lijst niet uit: Nummer 299! Nog één....... Helaas houdt de vogel zijn felgele snavel verborgen. Niet vreemd in dit weer.

Met het beeldje van een rugzwemmende Kuifeend en de Tafeleend en Futen op de golven ga ik weer naar huis, een soepje eten. Herfst heeft zo zijn eigen rituelen.....

Dutch Birding weekeinde

2011-10-04T22:14:00.002+02:00

Het was me het weekeinde wel: hard werken dat vogelen. Heerlijk weer erbij, dat wel! Het is dan wel jammer dat er een hogedrukgebied nodig is in deze tijd. Uit de lezingen tijdens de avonden leer ik dat er dan schone lucht is waardoor de trekvogels gewoon doorvliegen. Er landen dan geen grote groepen vogels, wat dus wel weer jammer is.

Maar wat een knallers! Sperwergrasmus, Daurische Klauwier, Roze Spreeuw, Orpheusspotvogel. Niet allemaal nieuw, maar wel heel bijzonder. Maar dat heb ik al verteld.

Een heel gezellig weekeinde ook: Gert Vonk, Joey Braat, Peter, Frank en Robert van der Meer, Nils Duivendijk ondersteunen me waar ze kunnen. Met een stroom aan meldingen van Dutch Birding, een lading telefoontjes en SMS-jes. Ik rijd gewoon achter de meldingen aan om lekker plaatjes te maken. En niet alleen van de bijzonder vogels, maar ook van de meer gewone waarvan er toch een schat aan pracht aanwezig is. De Scholeksters, Krombekstrandlopers, hordes Watersnippen en Zwarte Ruiters. Grote groepen Kieviten en Goudplevieren om af te speuren naar die ene bijzondere, die er dan toch niet tussen zit. En veel bijzondere, gepassioneerde mensen die af en toe moe en voldaan op een duin zitten of vol verwachting een club vormen bij een zeldzaamheid.

Wat doet een gemiddelde vogelaar dan bij zo'n weekeinde? Leren! Kennismaken! Profiteren van de oplettendheid van de echte twitchers! Steeds gespannen de foto's scrollen op de camera om te zien of die ene er al goed opstaat. En genieten van de ontbijtjes in hotel De Strandplevier! Want slapen gaat geweldig na een dag buiten rennen en vliegen.

Maar het hoeft echt niet zo georganiseerd en geconcentreerd: Texel is altijd bijzonder en heeft altijd wel een mooi plaatje in het verschiet. Al mag het ook wel een keer stormen vanaf zee.....

Daar zit dan ook de enige teleurstelling: ik hoopte de 300 soorten te halen door de zeetrekvogels te zien, maar die bleven dus weg. In november dus maar naar die vogels toe met een boot van de Vogelbescherming. Dagje klotsen op de Noordzee. Ik kijk er nu al weer naar uit.

Texel dag 4

2011-10-03T17:58:00.000+02:00

Weer thuis na de lange rit, even gauw voor de presentatie dit blog vullen. Alleen, niks heel bijzonders. Het zonnetje heeft Texel al verlaten, net als veel vogelaars.

Nog even aan de de kust, even bij Mokbaai, en dan naar huis. Een Eider op de plaat is wel het mooiste van vandaag. Ondanks de relatieve stilte op het eiland, een paar geweldige waarnemingen het afgelopen weekeinde. Een weekeinde dat begon met meeuwen, en op de boot weer eindigt met meeuwen.

Texel dag 3

2011-10-02T21:13:00.002+02:00

Een bijzondere dag. Samen met Gert Vonk en de familie Braat begonnen aan zee om de trek te zien. Een enorme groep Grote Sterns als aftrap, en daarna een stel Zeekoeten dobberend op zee. Verder een pijlsnelle Roodkeelduiker die naar het noorden vliegt; in de war, denk ik.
Terwijl we daar bezig zijn, "piept" de Daurische Klauwier in polder de Nederlanden, vlak onder de duinen. Met een man of zestig wachten tot het beest de kop opsteekt loont: een prachtige vogel en de eerste nieuwe soort van de dag.

Een stelletje Zwartkoppen komt in de buurt poseren, dus hup.

Vervolgens koffie aan zee, het weer is nog steeds prachtig. Een stel Zeehonden en een Kleine Jager vermaken ons. De Jager is de tweede nieuwe soort van de dag. Na de koffie duiken Gert en ik de duinen in om eindelijk één van de vele Bladkoningen te vinden, maar dat lukt niet. Wel fraaie paddestoelen en een Beflijster. En een jagende Torenvalk die in deze natuur bij dit verstrooide licht sfeervol op de plaat komt.

Door de Duindoorn en Braam loopt het bloed over mijn schenen, goed idee om de korte broek aan te doen! Maar het mag de pret niet drukken.... Omdat Gert gisteren de Sperwergrasmus heeft gemist stappen we een paar kilometer door om dat beest nog eens op te zoeken. Ook goed voor mij, want in de flits van gisteren zat een foto er niet in. Nu wel! En ik vergeet de meer gewone soorten niet.

Aan het eind van de dag waken we nog even bij de Westerslag. Opnieuw Grote Sterns, een Zeekoet, heel veel Zilvermeeuwen, jagende Visdieven en een grote groep Eider-eenden. Voor het eerst dit weekeinde hebben we het koud in de wind en de verslappende zon.

Even aankijken wat het morgen nog wordt. Om acht uur 's avonds is de vogelwerkgroep in de Brediusschuur in Woerden. Dan moet ik dus weer thuis zijn want ik heb de eer daar mijn foto's te presenteren. Ook die van dit weekeinde.... Iedereen is welkom!

Texel dag 2

2011-10-01T23:24:00.001+02:00

Het is hier warm en gezellig. In de pauze samen met Gert Vonk koffie in de schaduw van een strandtent, uitkijkend over de gladde Waddenzee waarin een Zeehond voorbij zwemt...... Hard werken, dat vogelen.
Fotografisch niet een geweldige dag, maar wel veel mooie steltjes, en een Sperwergrasmus als nieuwe soort. Verder een Roze Spreeuw als zeldzame soort, maar die had ik al eens gezien. Morgen verder voor nog meer moois!

Texel dag 1

2011-09-30T23:05:00.003+02:00

Door een wat trage laptop kost het bewerken van de foto's en het invoeren van de waarnemingen heel veel tijd.
Ik doe mee aan het Dutch Birding weekeinde in Texel: een stuk of tachtig heel ervaren vogelaars zoeken vier dagen het eiland af om de meest bijzondere soorten te ontdekken. Ik ga later de verhalen wel vertellen, maar voor nu en de komende dagen, laat ik het door de gebrekkige ICT even bij de hoogtepunten, als het kan met een plaatje:

Orpheusspotvogel

Gekraagde Roodstaart

Verder: Grote Pieper en Grote Jager als nieuwe soorten. Tot morgen!

De vijfde keer

2011-09-25T21:05:00.001+02:00

Geen somber verhaal deze keer! Niet voor de vijfde keer mis, ofzo. Raak! Echt raak!

Ik heb de laatste hap van mijn avondeten binnen als ik even op het internet iets moet opzoeken over onoplosbare vraagstukken, als op mijn startpagina de Bairds Strandloper wordt gemeld. Een vogeltje dat zeer zeldzaam is voor Nederland omdat deze soort in Noord Amerika en Oost Siberië hoort te zitten en dus wel heel erg verkeerd moet vliegen om hier te komen. Gary Bakker meldt de dwaler om 18.07, ik kijk om 18.20 en om half zeven stappen Peter, Frank en Robert in. Met een beetje snelheidsovertreding naar de Rottekade want het is natuurlijk vroeg donker.

Er staat al een mannetje/vrouwtje of vijftig. Allemaal weggelopen van tafel... Als we de vogel gezien hebben gaat het dan ook over het eten dat al dan niet is genuttigd. Heel wat families missen iemand aan tafel. Niet raar als je bedenkt dat het de vijfde keer ooit is dat dit beestje in Nederland is gevonden.

Door de telescoop is de Bairds goed te zien, maar de foto is wat lastiger: met de ISO-waarde op 1000 en een lange sluitertijd en een afstand die echt te groot is lukt het met flink croppen de soort enigszins herkenbaar vast te leggen. Nou ja, bijna dan...... Zoek de verschillen met de Bonte en Kleine Strandlopers die om de Bairds Strandloper heen lopen.

Op de valreep

2011-09-24T19:19:00.001+02:00

Zulk lekker weer! Ik ga er op uit omdat ik gisteren op de terugweg een Visarend in een boom heb zien zitten. Daar wil ik wel een plaatje van. Maar eerst even langs de Gagelpolder in Utrecht om even te kijken of de IJsvogel thuis is (niet) en of ik de Grauwe Klauwier kan vinden (ook niet). Gelukkig geeft het zonnetje kleur aan de honderden Libellen die nu lekker zonnen en jagen. En, gelijk op het hek waarover ik de polder instap, spinnen. Voor mij onbekende spinnen, maar wel fijn om te fotograferen met de macro. Bedenk dat ze zo'n halve centimeter in het echt zijn...

Steeds weer geinig, met die oogjes. Heel anders dan de Libellen waar je toch echt je best voor moet doen. Op de plaat de Steenrode Heidelibel en de Bruine Glazenmaker (denk ik).

Als ik de polder weer uitwandel, stuit ik op een ingepakt paard, en dat met dit weer. Ik hoop maar dat het goed gaat met het edele dier, dat wel lekker een ontspanningrol maakt. Blijft toch knap.

Na nog een ritje langs alle plekken waar de Klauwier zou moeten zitten, maar ik vind 'm niet, rijd ik naar de Westbroekse Zodden, waar ik hoop op de Visarend. Een leuke wandeling langs opnieuw heel veel Libellen, en in de lucht twee acrobaten; Een Havik en een Torenvalk boven de kale boom waarin de Arend wel eens zit. Maar nu niet.

Na een poosje turen in de polder, wandel ik terug door een moerasbos waarin wat zangertjes zitten, vooral Winterkoninkjes. Het blijkt een minder goede keuze als ik plots het gejank van de Visarend hoor. Een sprintje naar de rand van het bos levert een alleraardigst beeld op van de Arend die schijnaanvallen lijkt uit te voeren terwijl hij langzaam van me weg drijft. Gelukkig zijn de eerste foto's redelijk raak. Hebbes! Snel daarna verdwijnt de Arend achter de takken van het bos (de donkere vlekken zijn de takken).

Een aardig resultaat voor een middagje zonnen.

Duister

2011-09-22T21:18:00.000+02:00

Omdat Cathy toch even naar Mijdrecht moest, ben ik maar even naar Waverhoek. Het is al een beetje schemerig, dus heel veel zie ik niet.

De camera maar op ISO1000 en dan ook nog achteraf een beetje bijlichten om toch de tientallen Kemphanen, Slobeenden, Wulpen en Kieviten toonbaar te maken. Eigenlijk wel leuk om eens even in minder makkelijke omstandigheden te oefenen met de spullen. En met de sluiter nu eens niet pijlsnel, krijg je ook wel aardige effecten van de bewegende vogels, op weg naar de rust.

Zuidelijke bug

2011-09-21T18:30:00.003+02:00

Het is stil als ik uitstap aan de zuidkant van de Natuurplas Breeveld. Geen piep. Als ik mijn camera wil pakken zit er wel een mooi beestje op het raam. Het blijkt, na raad van de heer Bakker van Waarneming, een Zuidelijke Boomsprinkhaan.

De wandeling langs de plas levert niet veel op, al zit er op flinke afstand een grote groep meeuwen waar ik even goed naar kijk. Niet heel bijzonder, al tref ik in elk geval één Geelpootmeeuw die nieuw voor mij is in dit gebied. Frank van der Meer was mij al voor, dus het was niet moeilijk zoeken.... Helaas is de groep wel te ver voor een goed plaatje. De Nijlganzen en Aalscholvers zijn makkelijker.

Ik rijd nog even naar de westkant om nog wat zangertjes te vinden. Dat valt wat tegen maar de Kokmeeuwen en Witte Kwikken blijven tenminste in de buurt.

In de verte kabaal als een Sperwer achterna wordt gezeten door een bende Zwarte Kraaien. Het beest vecht fors terug.

Niet de beste foto's, maar wel een leuk beeld. Net als de ganzen met aan de horizon een voor Woerden typisch monument.

Thuis nog een leukerd voor de dames. Met een verbouwing in huis komt er natuurlijk wel wat binnen of naar boven (heerlijk, die kruipruimte!). Een spin met maar twee ogen, waarschijnlijk een Drietandhooiwagen. Leuk spelen met de macrolens.